Secundus14nibu

1 5 5

IDem epiſcopo mātin̄. ⁊. P. canonico tuſcan̄.¶ Ab eadem ſnīa ab eodeꝫ tertioappellare non licet.☞Ua nobis. R. tutor filiorum☞ quōdā. B. ciuis tuſculan̄. petitione mōſtrauit: ꝙ cū inter ipſumex vna parte. ⁊. F. pro ſe ac. p. tutōiquōdā filij. B. ex altera ſuꝑ quadāſumma pecunie coraꝫ iudice tuſculan̄. q̄ſtio verteret̉. I. diffinitiuā ꝓeodem. R. ſnīam promulgauit: q̄bis fuit per iudices delegatos confirmata: ⁊ infra. Sed pars alteraque ſemel ⁊ iterumª appellauerattertio vocem appellationis ad nosemittens. P. ⁊ eius college cognitionem ipſius ſnīe a nobis obtinuit delegari: ⁊ īfra. ¶ Cūqꝫ. R. ſancte marie in cōſmed. diaco. cardi.ſuper ap. tertio ad nos emiſſa vtriqꝫ ꝑti a nobis datus auditor interlocutus fuerit illos non potuiſſe deiure tertioᵇ appellare. Nos predicto. p. ⁊ eiꝰ college dedimus ī mādatis vt ī negocio ipſo nequaquaꝫꝓcedere attentarent. TDeꝫ magiſtro. G. archi. ⁊ offi. ſemon̄.¶ Appellatio omiſſo medio iudieē interpoſita cām non deuoluit exceptione oppoſita.Ilecti filij prior ⁊ ꝯuentus d̓lacu rubeo tranſmiſſa nobispetitione monſtraruntᶜ: ⁊ īfra. Exꝑte dictoꝝ proris ⁊ conuentus fuitexcipiendo propoſitū: ꝙ cuꝫ omiſſo dioce. ep̄o fuiſſet ad archiep̄mappellatum: ad queꝫ gradatim fuerat appellanduꝫ: in cauſa ipſa de iure procedi non debebat: ſed qꝛ officialis archiep̄i huiuſmodi exceptioneꝫ admittere denegabat: ipſi ad

noſtā audientiā appellauerūt: ⁊ infra. ¶ Quo circa mādamꝰ qͣtenusſnīas poſt huiuſmodiº appel. latasī eos denūcietis penitus nō tenere.GRego. ix. magiſtro ſcholariuꝫH. ⁊. G. de rupe canonicis ſanctiandoniani morien̄. dioce.¶ Si is qui deſijt eſſe tutor nomine pupilli conuenitur ⁊ inuitus poterit appellare.X ꝑte. M. domine d̓ collub.Anobis fuit oblata querela: ꝙcum nobilis mulier domina de bellebrō. ſuper quibuſdā terris ipſamnomine filiorū ſuorū coram iudicibus auctoritate noſtra traxiſſet incauſam: eadeꝫ in iudicum ipſoruꝫexcipi fecit preſentia: qd̓ cuꝫ res dequibus in iudicio agebatur ⁊ predicti filij eius ſub poteſtateᵉ ⁊ cutelaipſius minime permanerent: cumiam ad ſecunda vota tranſiſſet: ſuꝑ his ei non tenebatur ipſoꝝ nomine quorū tutrix eſſe deſierat reſpondere: ſed qꝛ dici iudices hac exceptōe neglecta nihilominus ad hoccompellebant eandem: ipſa ſentiens ſe grauari: nr̄am ad audientiāappellauit. Ideoqꝫ mandamusquatenus ſi eſt ita reuocato in irritum quicꝗd poſt appella. inueneritis attentatum. audiatis hincindepropoſita ⁊c.¶ Dem magiſtro ⁊ fratribus domus morien̄.¶ Si iudex de iure dubitans vultcōſulere ſuꝑiorē dꝫ cōſultatiōipiā partibus edere: alias eius verhis ꝯſultatiōis fides non adhibet̉.Ntimaſti: ⁊ infra. Pretereahoſpitalarijs ignorantibus ⁊non facta eis copia de inquiſitiōis

Ua nobia. Diuiditur. primo ponit querelam appellati. ſecundoM ſnīam auditoris ibi: cunqꝫ. tertio nihibitionem factā iudicibus appellationis ibi: Nos. Ab. ſi.a ¶ Iterum. hec vox iterum duas res ſignificat. ⁊ exponitur iterum .i. quon̄s opus erit. ff. de eden. veluti.b ¶ Tertio appellare. bn̄interlocutus fuit: vt. ij..q. vj. ſi quis in quacūqꝫ⁊. C. ne lic. in vna eadēqꝫcā ter. ap. l. vna. Ex hoc ⁊in predictis iuribus patetꝙ non lꝫ tertio appellareSꝫ ꝯͣ videt̉. ij. q. vj. quo.tiens vbi dr̄ quotiens putauerint ſe grauari: ad romanam ſedem appellenvt. iij. q. vj. pulſatus. ſeddic quotiens .i. ſecundo ⁊non vltra in diffinitiuaſnīa ſiue ſuper eodem capitulo ſic. sͣ. e. directe vbide hoc ⁊ ſic illud quotiēsreſtringitur: verbum .n.generale ſepe reſtringituxviij. di. placuit. lxxv.diſ. ꝙ die. in fine. ⁊ xij. q..ij. ſine exceptione in prīcipio. ⁊ sͣ. de reſcript. ſedes. Itē argumē. ꝯͣ. xxxi..q. ij. lotharius vbi dr̄ ꝙteberga ter appellauit:ſed exponi conſueuit: terappellauit .i. ter voceꝫ apappellationis emiſit: dicēdo appello ter .ſ. appello.appello appello.ti filiiO De ſubdito vel d̓legato ep̄i ad archiepiſcopum appellare non licet.h. d. Uel generalius ſicvt in rubro ẜm cōem intellectum. Primo pouitquerelam appellantis.Setundo dat iudiceꝫ ibi:Quocirca. Ab. ſi.c ¶ Mōſtrauerūt: ex parte ⁊ quendam militē clar̄monten̄. dioceſis ex altera ſuper quodaꝫ nemore.d ¶ Poſt huiuſmodi appellationeꝫ ex h̓ pꝫ ꝙ gradatim eſt appellandū ar..ii. q. vii. metropolitanuꝫ⁊. q. vj. anteriorum. §.illo videlicet. ⁊ sͣ. de off.dele. ſuper queſtionun.§. porro. ⁊. ff. de appel. īperatores. C. de appel. p̄cipimus. ff. quis ⁊ a quo app. l. i. i. Rn̄. Sed ꝯtra.jͣ. de p̓bē. referēte. ibi appellatum fuit ad archiep̄m omiſſo ep̄o. ⁊. ff. quis⁊ a quo appel. l. i. §. i. ⁊. jͣ. de no. ope. nunci. ſignificantibus vbi omittiturmedius ⁊ mediꝰ. dicas ꝙ gradatī eſt appellādum de iure ẜm canones tn̄ſi omittatur mediꝰ ⁊ non opponat̉ exceptio corā iſto ſuperiore: bene vꝫ qd̓ꝑ ip̄m ſit: ſic ītelligunt̉ p̄dicte decre. reſerēte. ⁊ ſignificātibꝰ. vel forte illudbtinet de cōſuetudine p̄ſcripta vt ad illos archiep̄os appellet̉ omiſſis medijs. Si v̓o opponat̉ exceptio nō vꝫ ꝙ poſtea ſit ſi ꝑꝑ hoc appelletur ſi conſuetudo n̄ obſtat: ⁊ ita ītellige qd̓ h̓ dr̄. ſꝫ. l. iſta. ff. ꝗs ⁊ a quo. l. i. §. i. multū ꝯͣdicit: qꝛ dr̄ ꝙ generaliter dꝫ appellari ad pͥmū delegātē ⁊ nō ad illū ꝙdelegauit. ſꝫ ītellige legē illā in ſubdelegatis vt ſi appellat̉ ab aliquo ſubdelegato cui cōmiſſa fuit tota cā a delegato ad vniuerſitatem cārum appellari dꝫ ad primū delegātē: ⁊ ſic ītellige legē illā ẜm illā decre. ſuꝑ qōnum. §.porro. Sꝫ ſi appellet̉ a delegato tm̄ ſiue ſit delegatꝰ ad vniuerſitatē cārūſiue ſit delegatus ad vnam cām tm̄: ſemꝑ de iure appellandū ē ad ſuū d̓legatē: ⁊ ſic ītellige qd̓ dicit h̓: ⁊ ī. l. p̓dicta. ff. ꝗs ⁊ a quo ap. l. i. alie v̓o legesloquūt̉ ī ordinarijs: ⁊. c. metropolitanū. illud generale eſt ꝙ ad papā p̄t appellari omiſſo medio ꝑꝑ plenitudinē ptātis. ij. q. vj. quotiens ad romanaꝫ⁊ ī pluribus alijs. c. ibidē. qꝛ ꝑ ſimplicē querelā pōt adiri cum ipſe ſit iudexordinarius ſingulorum. ix. q. iij. cuncta. ⁊. c. ꝑ principalem niſi in caſu illiꝰdecre. ſuper qōnum. §. porro. Et ſic oīa plana ſunt de appellationibus interponendis ab officialibus epiſcoporum vel archidiaconorum vl̓ alioꝝ īferioꝝ. Dicas ꝙ cū idē ſit auditorium ſiue curia ep̄orum ⁊ eorum officialiuꝫſi appelletur ab officialibus ep̄oꝝ: appellandū eſt ad archiepiſcopum de iu

De appellationibre non ad ep̄m. ⁊ ſi appelletur ab archidiacono vel eius officiali appellandum ēad ep̄m ⁊ non ad archiep̄m: tn̄ eſt conſuetudo ꝙ ſi appellet̉ ab archidiacono veleius officiali ad archiep̄m omiſſo ep̄o vꝫ appellatio: ⁊ hoc totum habes in qͣdaꝫd̓cre. Inno. iiij. eo. ti. que incipit: romana: ⁊ idē credo ꝙ ſi ꝯſuetudo ſit ꝙ appelletur ab officiali ep̄i ad ep̄m ꝙ teneat appellatio: nō obſtāte qd̓ dr̄ ī illa decre. romana. ne a ſeipſis ad eoſdeꝫ videat̉ appellatū. xvij. di. multisvbi appellat̉ ab aliquo ad ſeipſum cū alijs .i. ab archiepͥo adſynodum: vbi ipſe eſt tanꝙͣ caput: ⁊ eſt ſimile. ff. qn̄ appel. ſit.l. i. §. ſolēt: vbi appellatur abordine ⁊ p̓ſide ad ip̄m p̓ſidem.⁊ decre. p̄dic. referente. ⁊ ſignificātibus. loquunt̉ de conſuetudine cū illa d̓cre. romana. quiaibi admittitur appellatio ab archidiacono ad archiep̄m omiſſo ep̄o. ⁊ h̓ non tenet. Sed hecdecre. videt̉ contraria predictistribus decre. vbi tenet appellatio omiſſo ep̄o: ⁊ h̓ nō tenet: ſedtu dicas ꝙ debuit h̓ appellariad ep̄m ⁊ non ad archiep̄m: qꝛhic non fuit appellatum ab officiali ep̄i. ſꝫ a quodā magiſtro.R. canōico claremōtis cui ep̄sſpāliter cāꝫ cōmiſerat ꝗ nō eratde curia dioceſani ep̄i: ⁊ iō adep̄m qui cōmiſit cām gradatiꝫfuerat appellādū ⁊ hec habent̉in antiqua decre. in ꝑte deciſaX parte M. Diuiditur qꝛ in prima parte pōit̉appellantis querela. in ſecūdadat iudices ibi: ideoqꝫ mandamus. Ab. ſi.ei ¶ Sub ptāte ⁊ tutela. filiꝰ nōdr̄ eſſe ī ptāte mr̄is: ſꝫ pr̄is quātum ad in ſpatrie ptātis. inſti. d̓pa. po. §. ius autē. qꝛ filius familiā pr̄is ſequit̉ ⁊ nō mr̄is inſti. d̓ leg. ag. tute. §. i. ⁊ jͣ. de cōuer. infi. c. vl. ſed ꝑ offm̄ tutelebene recidit filiꝰ in ptāte mr̄is:illud tam̄ regulariter ē verū ꝙfemina tutrix eē nō pōt qꝛ virile offm̄ ē. C. quādo mu. tu. of.fun. po. l. ij. ⁊. ff. de reg. iur̄. l. i.⁊ sͣ. de arbi. dilecti. niſi a pͥncipe tūtelaꝫ īpetrauit: vt. ff. de tutel. l. vl. tamē ſi mr̄ maior eſt ⁊nullus tutor legitimꝰ ſit vel datus nō ſit īpuberi in teſtō vel ſiſit excuſatus pōt repetere tutelā filij ⁊ ipſa iurabit ꝙ ipſa nontrāſibit ad ſcd̓as nuptias ⁊ reca reꝝ ſuaꝝ. C. qn̄ mu. tur. offi. fun. pōt. l. ij. ⁊. iij. olim ſic obſeruabat̉: hodie tn̄nunciet velleiano ſub hypotheꝑ auc. pͥfertur mr̄ oībꝰ tutoribꝰ legitimis ⁊ datiuis. ſed non teſtamentarijs renūciando ſimplici v̓bo ẜis nuptijs ⁊ nō ꝑ iuramentum ⁊ velleiano ⁊ omni alij auxilio: vt ſi obligauerit ſe ꝓ pupillo non iuuetur. C. qn̄ mu. tute. offi. fun. po. auc.matri ⁊ auie. ⁊ in auc. de here. abinteſta. veni. §. ex his. colla. ix. ⁊ in auc. vt matres ſine ꝓhi. tute. gerant. §. qꝛ v̓o col. vij. ⁊. C. qn̄ mu. tute. offi. auc̄. ſacr̄m. ⁊ ꝙͣcito ad ſcd̓ꝫ matrimonium cōuolauerit ſoluta ē tutela qͣſi mortua eēt: vt. d. §. qꝛv̓o ⁊ ita pꝫ ꝙ mulier iſta bn̄ excipiebat qꝛ tutrix eē deſierat trāſeundo ad ẜas nuptias. Item ſi trāſeat ad ẜas nuptias nō reddita rōne tutele oīa bona ſua ⁊ mariti ſecundi tacite ſunt filijs obligata. C. ī qui. cau. taci. pi. cōtra. l. ſi mr̄. ⁊ in auc.de nup. colla. iiij. §. ſi ante tutelā. Itē ī pͥncipio debet facere inuentariū ⁊ ſatiſdare rē pupilli ſaluā fore: vt in auc. vt ma. ſine ꝓhi. §. vl. Ber.Ntimaſti. Exemplum relationis dꝫ partibus edi anteꝙͣ fiat relatio. velſumma clarius ſic vt in rubro ⁊ facit hoc. c. ad ſcd̓am ꝑtem rubrice. ⁊ ꝓ ītellectu pͥmitte ꝙ lꝫ ex multis cauſis papa impugnaret relatiōem factam ꝑ iudicesinter alias adiecit iſtam cauſam de qua in tex. preterea. Ab. ſi.ſ ¶ De inquiſitionis. h̓ ꝓceſſum fuit ſuꝑ exceſſibus iſtoꝝ pͥlatorū puniēdis ī modū inꝗſitiōis. ⁊ iō ſiue cā ſit criminalis ſiue ciuilis pōt iudex referre cām ſuꝑioriSi iudex dubitat qualiter in cā debeat iudicare talis relatio approbatur. Si v̓ovult euitare onus iudicandi tunc nō dꝫ admitti relatio. ī aucͣ. d̓ iugi. §. vl. col̓. vj..ff. de iudic. ⁊ū quē temere. §. i. de iure q̄ri dꝫ ⁊ nō de facto: vt ibi dicit qꝛ nō crimina: ſed vindicta potius ad nos debuit ꝑuenire. C. de offi. prefec. ori. l. iij. ī fine ⁊.xxvij. q. i. ſi cuſtos. ⁊. c. ſi homo. Si v̓o iudex dubitat d̓ iure ⁊ vult referre negociū ſuꝑiori exēplū ꝯſultatiōis illico tenet̉ edere ꝑtibꝰ vt ſi forteīe referat

v iij