Liber

cano brimenſi colon̄. dioce.¶ Si iudices de principali ⁊ exceptionibus preiudicialibus ſimul cognoſcunt: vel ſuper principali litenō conteſtata teſtes recipiunt: ficiteab eis appellatur.Xhibita nobis. R. virdimenſis electi petitio declarauit ꝙcum ſuꝑ facto electionis ſue. H. atchidiaco. ac quorūdam canon̄. vitdimen. aduerſariorum ſuoruꝫ procuratores ad noſtram audientiamacceſſiſſent: pariſien̄. epiſcopo ⁊ cōiudicibus ſuis ſub certa forma litteras noſtras direximꝰ īter alia cōtinentes: vt vocatis qui forent euocandiª ſuꝑ propoſitis ſuis ⁊ alijs negociū ꝯtingentibusᵇ inꝗrerentᶜ veritatē ⁊ infra. Cū aūt idē electus ꝗbuſdā ex his ꝗ ꝯtra eū agebāt ꝯſpiratiōeꝫᵇ ⁊ ꝗbuſdaꝫ excōicationemᶠin modum exceptionis obijceret ſeid offerēs ꝓbaturū: prefati iudicesinterlocuti fuerunt: ꝙ de his ⁊ principali negocio ſimul inꝗrerent: nolētes quaſi nō iudices ſed inquiſitores exiſterent ſuꝑ predictis exeptionibꝰ ipſius electi ꝓbationes admittere: ſed peruertendoᶠ iuris ordineꝫ de pͥmiſſis exceptionibus ⁊ pͥncipali pariter ꝑ ſe inꝗrere intendentes ⁊ ꝓcedentes ēt ad receptionemteſtium lite nōdum ſuꝑ eodem negocio conteſtataᵍ: quare prefatꝰ electus noſtraꝫ audientiaꝫ appellauit⁊ īfra. ¶Qꝛ vero nō in modum inꝗſitionis ſed commiſſionis negocium extitit delegatum: mādamusqͣtenus: ſi ex dictis grauaminibusˡ

vel aliquo ipſoꝝ appellatum ꝯſtiterit: reuocato in irrituꝫ ꝗcquid poſtappell. huiuſmodi inueneritis attētatū in cā ipſa iuxta priorū cōtinentiam lr̄aꝝ rōne preuia procedatis.T Dem magiſtro tācredo cāonico bononiē.¶ Lapſu triēnij nō obſtāte p̄t delegatus in cā ſibi cōmiſſa procedere.Enerabilis frater noſter archiep̄s rauēnas ꝓpoſuit coram nobis ꝙ cuꝫ deciſio cauſe queinter ip̄m ⁊ cōitatē ceruie ſuꝑ iuriſditione ciuitatis ceruie ⁊ ꝗbuſdamalijs articulis vertitur: ſit ꝑ ſubterfugia ⁊ cauillationes eoꝝ ꝑ triēium prorogata: dicti ceruien̄. aſſerētes inſtantiam iudicij ꝑ decurſuꝫ triennij perijſſe: rn̄der̄ ſub tuo examine recuſauerunt: ⁊ īfra. Mādamus quatenꝰ exceptione huiuſmōinon obſtanteⁱ in negocio iſto procedas iuxta traditā tibi formam.¶ Dē ep̄o ⁊ magiſtris. T. ⁊. B.praten̄. bononie ꝯmorātibus.¶ Cū actor ⁊ reus ſunt diuerſi fori cā proprietatis ⁊ poſſeſſiōis pōtcoram diueruis iudicibus agitari.Ignificauerūt nobis olim abbas ⁊ ꝯuentus ſcē Marie deflorētia ꝙ florentina ptās pro eiscōitatem caſtri de ſigna ſuꝑ poſſeſſiōe vl̓ qͣſi iuris ibidē eligēdi rectorem qd̓ ad ſe ꝑtinere dicebāt diffinitiuā ſnīaꝫ promulgauitⁿ. ſed poſtmodū abbatē ⁊ ꝯuētū p̄fatos ipſaptās coegit cōitati p̄dicte ſuper proprietateⁱ vel quaſi memorati iurisī ſeculari iudicio rn̄dere. vn̄ vobis

Zhibita. In prima ponitur appellātis petitio. in ſcd̓a appellationis comC miſſio. ſcd̓a ibi: qꝛ v̓o. ab. ſi. ¶ Euocādi. oēs enī illi euocādi ſunt quosnegociū tangit. sͣ. de tēpo. or. ſi archiep̄s. ⁊. lxi. di. archiep̄s. ⁊. viij. q. ij. lꝫ ergo.⁊. ff. de adop. nā diuus. ⁊. ff. de mino. in cāe. §. cū. C. de aucto. p̄ſtan. l. vlt.b ¶ De cōtingētibꝰ. ꝯtingentia ip̄m electionē puta de meritis electi ⁊ ſtudijs eligentium ⁊ de zelo. ⁊ an aliꝗd ſimoniace prauitatis interceſſerit.sͣ. d̓ elec. re ſcriptū ē. ⁊.c. ſupereo. ⁊ .jͣ. de excep. deniqꝫ in fi.e ¶ Inꝗrerent. ⁊ ex hoc v̓bo viſum fuit iudicibꝰ ꝙ in modo inquiſitiōis deberēt ꝓcedere ⁊ nōin forma iudicij. ⁊ ita lit. nō ꝯtpoterāt ꝓcedere ꝑꝑ ꝯtumaciaꝫaltertꝰ ꝑtis. jͣ. vt lit. nō ꝯte. qm̄frequenter. §. ſūt ⁊ alij. ⁊. jͣ. d̓ accu. qͣliter ⁊ qn̄. §. dꝫ. ſed errauerunt cū forma iſta nō fuiſſet inmodū inꝗſitionis cōmiſſa ſed īmodū iudicij. mera inꝗſitio nōcōmittitur ī tali caſu qꝛ inꝗſitioſit ſuper exceſſibꝰ. ⁊ inꝗſitor dꝫacceder̄ ad locū. ij. q. i. deꝰ opͥs.⁊. jͣ. de ſimo. lꝫ heli.d ¶ Cōſpirationē. qd̓ ſi verumfuiſſet repellēdi erāt nec aud. ēdicōtra electū ꝗa qͣſi inimici ⁊ exodio hoc facere preſumunt̉. vn̄ab agendo ſunt repellendi ſicua denūciatiōe ſeu inꝗſitiōe. jͣ. d̓accu. nō o porteat. ⁊ sͣ. e. nouitin fi. nec tales ad teſtimoniū ſūtadmittēdi. sͣ. de ſimo. lꝫ heli. ⁊.c. ꝑ tuas. ꝯſpiratio .n. grauiſſimum crimē eſt ita vt accuſatum a ꝓpͥo gradu repellat. ix.. i. coniurationum. ⁊. c. ſe.e ¶ Excōicationeꝫ. exceptio excōicatiōis repellit ab agēdo. ⁊ꝗa iſti agebāt ꝯͣ electū taſptio admittenda fuit ꝗa excecati audiēdi non ſunt. jͣ. de ſen.ex. ꝑ tuas. ⁊. c. ſi v̓o. jͣ. de here.excommunicamꝰ. §. credētes: ſꝫcū electꝰ petit ꝯfirmationē agēdo ꝯͣ ipſos ꝗ ſe ſibi opponunt ſiopponāt aliꝗd electo in moduꝫexceptionis ad defenſionē eccleſie ſiue ꝯͣ illos non admittit̉ replicatio excōicationis: qꝛ ⁊ ſi cōſtet illos eſſe excōicatos non repellentur a defenſione. jͣ. de excep. dilecti: qꝛ a defenſione nullus excōicatus repellitur. jͣ. deexcep. in tribus. vlt. c.l ¶ Peruertēdo iuris. vnde nō valuit qd̓ fecerūt. qꝛ fines mandati ſeruandi ſūtsͣ. de reſcrip. cū dilecta. ⁊ sͣ. de of. dele. venerabili. īmo ⁊ ſi v̓ba reſcripti viderentur eſſe ꝯͣ ordinē iutis: tn̄ nō dꝫ recipi a iure. sͣ. de reſcrip. cām que.g ¶ Lite nd̓ conteſtata. qd̓ fieri non debet. jͣ. vt lit. non ꝯteſt. ꝑ to. niſi electus eētcontumax. tunc .n. ne patiat̉ eccl̓ia detrimentuꝫ ex mora pn̄t recipi teſtes lit. nōconte. jͣ. vt lit. non conteſt. qm̄. §. porro.b ¶ Dictis grauaminibꝰ .ſ. qꝛ ſimul ſuꝑ exceptiōe ⁊ pͥncipali negocio ꝓcedebāt⁊ lit. non ꝯte. Et colligit̉ ex hac lr̄a ꝙ ſi plura grauamina aſſignent̉ ī appellatione ſufficit alterū ꝓbare dūmodo quodlibet ꝑ ſe ſit ſufficiens. ſi. jͣ. de ap. ſignificauit. ⁊. jͣ. de p̓ben. cū iam dudum. ⁊ sͣ. de reſcrip. ex ꝑte. vbi de hoc. Si āt pluresponuntur que habent diuerſos effectus non ſufficit alterū ꝓbari quo ad vtrunqꝫeffectum ſed ſufficit quo ad alterum. exemplū habes. sͣ. de reſcrip. olim. ſed oīa q̄hic dicta fuerunt habent eundem effectū .ſ. vt appellatio legitima fuerit. ergo ſuificit quodcunqꝫ ꝓbetur: qꝛ vtrunqꝫ ꝑ ſe ſufficit.ter ſummat̉. ſed pōt aliter ſummari vt in rubro. ⁊ ſunt due partes. in pͥmailis. Inſtantia iudicij non perit ꝑ lapſum triēij. h. d. ſic cōmunipartis qō. in ſcd̓a pape ꝓuiſio ibi: mandamus. ab. ſi.i ¶ Obſtante. ſic ergo pꝫ ꝙ hodie non hꝫ locū lex illa. C. de iudi. ꝓperandū .i. rn̄ſo. §. vl. ⁊. §. plerunqꝫ. vbi dr̄ ꝙ inſtantia iudicij perijt niſi cā finita. jͣ. triēnium atꝑe litis ꝯteſtate ꝯnumerandū. vt iteꝝ incipiat de nouo ꝓcedere ac ſi nunquā fniſet ꝓceſſum. ſi enī iſti rn̄dere volebāt qꝛ inſtantia iudicij perierat nō erāt audiēdiqꝛ lꝫ ẜm. l. p̄dictā inſtantia iudicij ꝑierat decurſu triēij. lr̄e ſiue iuriſditio iudicisnon perierat: qꝛ iuriſditio iudicis eſt ꝑpetua ⁊ reſcripta ꝑpetua ſunt. C. de diuer.reſcrip. falio. ⁊ ar. C. de ꝯſti. pe. l. ij. ⁊. C. de p̄ſcript. xxx. vel. xl. anno. Poteranttamen dicere non tenemur rn̄dere niſi nouus libellus det̉ de nouo ⁊ oīa iteꝝ ꝓcedant ab initio ꝑ. l. p̄dictā ꝓperandū. que mō non hn̄t locū quātū ad hūc articulūper ꝯecre. iſtā. ⁊ ſic obuiandum eſt malitijs eoꝝ ꝗ cās malitioſe volūt ꝓrogare.

ſed ex hac decre. non vr̄ ꝙ lex illa ꝓperandū. corrigat̉: qꝛ nō colligit̉ hiclis fuit ꝯteſtata. ſed ꝑ ſubterfugia ⁊ cauillationes cā ſit ꝓrogata: ⁊ hoc ꝑtuit eſſe totū an̄ lit. cōteſt. īmo lis ꝯteſtata fuit: qꝛ deciſo ēt cauſe prorogatfuit. vt dicit. ⁊ ſic fuit lis conteſta. ⁊ ita habetur expreſſum in antiqua ꝙ lierat conteſtata. ⁊ ex eo ꝙ dicit inſtantiā iudicij perijſſe apparet ꝙ ꝓceſſierat ī prīcipali negoqd̓ vr̄ fieri per litis ꝯteſtationē que eſt prīcipitcauſe.uerurO Non obſtante ercegnifioptione tēporis feriati ꝑvindemias mandanceſt ſnīa executioni. h.ẜm vnum intellectuꝫ viẜm alium vt ī rubro itacōiter ſūmat̉: ſed hoc nōvidet̉ indiſtincte verunvt. jͣ. ſubijciā. ideo ſummo aliter ⁊ ſic. Actor obtinens in poſſeſſorio coram iudice rei non tenecoram eo iudice ſuper ꝓprietate rn̄dere ſi ē prorſus alterius fori. Et ē caſus nota. Sūt due partes. in prima partis cōqueſtio. in ſecunda papprouiſio ibi mandamꝰ.Ab. ſi.k ¶ Promulgauit. ⁊hocbene fieri potuit ocauſa iſta non fuit ſpiritualis: ſed ſuper iuriſditiōe temporali: ⁊ abbas⁊ ꝯuentus fuerint aciores. vnde debuerunt ſequi forum rei. jͣ. ti. proxmo cum ſit gentrale: ⁊xj. queſtione .i. experiētis⁊. c. ſeq. ⁊. C. de iuriſdi.om. iudi. iuris ordine. ⁊ſententia ſuper poſſeſſione diffinitiua appellat̉.jͣ. vt lit. non conteſta. c..ij. ⁊ hic.l ¶ Super proprietate.Sed videtur ꝙ iſti monachi tenebantur reſpōdere aduerſe parti ſaperproprietate coram iudice qui cognouit de poſſeſſione qꝛ iudex ille quicognouit de poſſeſſionecognoſcere debet de proprietate. jͣ. de cauſa poſſeſſio. c. i. ⁊ eſt illi audientia deneganda qua continentiam cauſe nititur diuidere vt coram vno agat de poſſeſſione: ⁊ in alioiudicio de proprietate. C. de iudi. nulli. preterea cauſe conuentionis ⁊ reconuentionis coram eodem iudice fieri debent. C. de ſenten. ⁊ inter. om.iudi. cum papinianus. ⁊. iij. q. viij. cuius in agendo. quis obſeruat iudiciūipſum in eodem negocio habere contra ſe iudicem non dedignetur: vt in.l. cum papinianus. ⁊. iij. q. viij. cuius in agendo. ⁊ illud quaſi videtur idēnegocium. jͣ. de mu. pe. c. i. Sol. verum eſt ꝙ continentia cauſe diuidi nōdebꝫ: ⁊ ille qui cognouit de poſſeſſione dꝫ cognoſcere de ꝓprietate ſiue ſitordinarius ſiue delegatꝰ cui cā ſimpliciter quo ad vtrunqꝫ fuit commuſ.jͣ. de ſequeſtra. ad hec: ⁊ hoc locum habet cum actor ⁊ reus ſunt eiuſdemfori: ſed in caſu preſenti non ſunt eiuſdem fori: vnde monachi ꝗ primo egērunt de poſſeſſione debebant ſequi forum rei quod fecerunt ⁊ obtinuerūt.⁊ ſi aduerſarij volebant poſtea conuenire monachos ſuper ꝓprietate debebant ſequi formam monachorum: ⁊ cauſe poſſeſſionis ⁊ proprietaris bene poſſunt tractari coram diuerſis maxime vbi cauſa talis ſubeſt: quia nihil commune habet cauſa poſſeſſionis cum cauſa proprietatis. ff. de atu.poſſeſſio. naturaliter. §. nihil. ⁊ ſi aliquis poſtulauerit alium iudicem ſutproprietate: ⁊ alium ſuper poſſeſſione non eſt audiendus. ⁊ ſic loquitur. jͣ.de cau. poſ. c. i. ⁊. C. de iuriſdi. om. iudi. nulli. ⁊ ita non contradicunt hulcdecre. qꝛ hic iſti monachi non fecerunt alia iura. cuius in agendo ⁊c̄. nortangunt cauſam iſtam: qꝛ illa loquuūtur in reconuentione que debet̉ neſiſimul cum conuentione. jͣ. de mu. pe. c. i. ⁊. jͣ. de or. cog. cuꝫ dilecius. ⁊ iuttiam ſi vellent reconuenire de alia re non poterant cum queſtio ſpolialisnis de qua agebant monachi priuilegiata ſit. jͣ. de or. cog. ſuper ſpollalisne: nec de proprietate ſimul tunc cum poſſeſſione poterat agi. C. de ſerven. ordinarij.