Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und Additiones des Hieronymus Clarius
Entstehung
Seite
88r
Einzelbild herunterladen
 

ScdͥpsN0 . Aicijs

8 2

Aſtoralis: ⁊ infra. Statuimꝰpreterea vt principales ꝑſonenō ꝑ aduocatos ſed per ſeipſas factum proponantª. y Niſi forte ſintadeo īdiſcrete vt earū defectꝰ de iudicis licentia ꝑ alios ſuppleatur Dem nobili viro mattheo de riparia. Si actor īeptā actioneꝫ ꝓponitreus abſoluit̉ ab inſtantia iudicij: ſipoſtea aptam ꝓponit reus rn̄derecogitur. ita cōiter ſummaturTaminata cā que vertit̉ interAte ⁊ milites campanie: ⁊ īfra.Actionem quam ſuꝑ iure patronatus eiuſdem eccleſie cōtra prefatosmilites ītētabas: īcōgruētē cognouimus ⁊ īeptam. Qꝛ cum teſtesinduxeris ad ꝓbandum ꝙ qn̄ prefatus. a. vicedns eccleſiam eandeꝫtanquaꝫ ſeq̄ſtratamᵇ accepit: tu iuſpatronatus ipſius eccleſie poſſidebasᶜ: ꝓfecto nec rei vendicationeꝫintentare nec ipſius rōneꝫ poteraspoſtulare. Unde intētionem tuāin hac parte ꝓnunciauimꝰ nō tenereᵇ: abſoluentes eoſdem milites abeadem. Ita tn̄: ꝙ ſi cōgruētem ⁊aptam ītentare volueris actiōeꝫ rn̄dere tibi nihilominus teneantur.¶Dem magiſtro ⁊ fratribus militie templi in italia cōſtitutis. Preceptores tēpli ꝓ domibusſuis agere ⁊ defendere pn̄t nec obſtat eis religio vel ꝙ ignota ſit eorum origo.Um deputati: ⁊ infra. AccepiAmus: ꝙ ꝗdam tam ſecularesquaꝫ eccleſiaſtici iudices illos quoshabetis in domibus veſtris preceptores in cauſis ad ꝓſequendaꝫ ſuam iuſticiā nō admittunt: tanquaꝫlicituꝫ nō ſit eis ſuꝑ litigioſis negocijs curam gerere ꝗ pacificis decre

uerūt ſtudijs īherere: illud allegantes in repulſiōe eoꝝ ꝙ eoꝝ ipſis generatio non eſt nota: ꝗ vndecunqꝫvenerint gratia diuina vocati duꝫlaudabiliterʳ exequant̉ offm̄ ſui ordinis ex ſuꝑabundāti reꝗͥrit̉ ſue notio natiōisᵉ. Ne ꝗs igit̉ ī perſecutione cauſaꝝ p̄ceptores eoſdem abagendo vel rn̄dēdo occaſiōe huiuſmodi repellat: auctoritate preſentium inhibemus.I Dem vercellen̄. ep̄o ⁊ abbati d̓ Prelati debent laicis de cleritoleto.cis appellatiōe fruſtratoria n̄ obſtāte iuſticiā facere: ad ſecularē tn̄ forūclerici a laicis trahi nō debēt etiamdata ipſoꝝ prelatoꝝ negligentia.Ualiter ⁊ qn̄. ⁊ īfra. Precipiatis ex parte noſtra p̄latis vtlaicis de clericis cōquerentibus plenam faciāt iuſticiam exhiberi: nonobſtātibus appellatiōibusᵍ fruſtratorijs quas īeorum grauamine clerici frequēter opponūt. Ne ꝓ defectu iuſticie clerici trahāt̉ a laicis adiudiciū ſeculare: qd̓ oīo fieri ꝓhibemusᵖ. Iudex habēs cōſimilem cāꝫ vtT Dem.pͥuatꝰ a iudicio remouetur.Auſam que inter abbatem etcōuentum vnidō. ⁊ archidiaconum carnotē. ſuꝑ quibuſdā ꝓcuratiōibus vertit̉: vobis ⁊ archidiacono pariſien̄. meminimus cōmiſiſſe. ⁊ infra. Qꝛ vero cuꝫ eundēarchidiaconū ſil̓is peneˡ cā contingat nimis fauorabilis ꝑti alteri videretur: nos te fili decane loco ipſius archidiaconi ſurrogantesᵏ mandamus quatenus nō obſtantibusprioribus litteris in cauſa rationepͥuia ꝓcedatis.H. Ono. iij. archid. remenſi ⁊ de-

retur bono zelo ad correctionem alteriꝰ ꝗ nondum eſt correctus. iij. q. vij.qui ſine. ⁊. e. q. §. porro in fin. ⁊. c. iudicet. ⁊ i. q. i. multi. ⁊. xxv. di. c. vlti. ⁊.xxxy. q. vj. ep̄s. ſynodo. ⁊. jͣ. de teſti. cogen. preterea. ⁊. jͣ. de ſpon. cum intua. de hac materia dr̄. ij. q. i. ſi peccauerit.☞ Antoralis. Primo ſtatuit. ſcd̓o a ſtatuto vnuꝫ caſum excipit ibi.niſi. ab. ſi.a Factū ꝓponāt. ⁊ ꝑſeip̄os rn̄deāt ⁊ nō ꝑ alios. ff. de īter. ac. ꝗ ẜuuꝫ.§. vlt. ⁊. C. de iura. ca.auc̄. pͥncipales: niſi vbitenent̉ rōne officij. ff. deꝓcur. nō ſolū. item vniuerſitas ꝑͤ alium rn̄detxij. q. ij. ꝗ manumittit̉. ⁊.ff. qd̓ cuiuſqꝫ vniu. l. i.§. ꝗbꝰ. ⁊. l. item eoꝝ. §.ctor. itē excōicatꝰ ꝑ aliūdꝫ rn̄dere. sͣ. eo. ītelleximus. itē ⁊ ep̄s. v. q. iiij.qꝛ ep̄i. itē illuſtres. C. deꝓcur. l. pe. ⁊ īdiſcrete ꝑſone vt hic ⁊ mīores .sͣ.de eta. ⁊ qͣli. ex rōne. C.de aucto. pre. clarū. iteꝫfurioſi ꝓdigi. ⁊ mulieluxurioſa. ff. de cura. fu..l. ⁊ muliebri. tan.Q Quo ad intellectuꝫEarſūmo ſic. ſi actio ⁊ intentio ſunt īeptē vel ſola intentio dꝫ reꝰ abſolui abinſtantia iudicij iterū tn̄actor audiet̉ ſi apte egerit. diuido ī qͣttuor ꝑtes.in pͥma ꝓnūciatiōis rōī ſcd̓a ip̄iꝰ rōis d̓claratōibi: qꝛ. in tertia pronunciatio ibi: vn̄. in qͣrta ꝓteſtatio ibi: ita tn̄. ab. ſi.b Tāꝙͣ ſeq̄ſtrā. ſequeſter appellatur ille apudquē res ī litigiū d̓ductacōiter a litigatoribꝰ d̓ponitur. ⁊ hmōi d̓poſitio n̄pōt fieri: niſi a pluribusꝙͣuis al̓s ⁊ vnus ⁊ plures deponere poſſint. ff.depo. lꝫ.c Eccl̓ie poſfidebas. ſꝫſi ita intelligit̉ lr̄a iſta q̄iſte dicebat ſe poſſediſſean̄ꝙͣ deponeret̉ apud ſeq̄ſtrū ⁊ cū ſeq̄ſtrata fuit.tunc planū eſt qd̓ h̓ dicitqꝛ tūc hētur ꝓ poſſeſſorenegocificis decreniſi ea mēte depoſuiſſeteccl̓iaꝫ apd̓ ſequeſtrū vtip̄m ſequeſtrū ꝯſtitueret ponſeſſorē potiuſꝙͣ cuſtodē. ff. de acꝗ. poſ. intereſſeputo. ff. depoſi. l. lꝫ. §. i. vn̄ non poterat intētare rei vēdica. ꝯͣ illos militesnec interdictū poſſeſſoriū cū ip̄e poſſideret. poſſeſſori .n. n̄ dat̉ rei vēdicatōiſti. de ac. §. i. ⁊. C. de ali. iudi. mu. ca. fac. l. vna. ſi v̓o dicebat ſe poſſiderepoſtꝙͣ depoſuerat rē apd̓ ſeq̄ſtrū ſeip̄m poſuit cuſtodeꝫ: tunc adhuc dr̄ poſſeſſor al̓s n̄. vt. ff. depo. l. lꝫ. §. i. ⁊ iō nullo mō agere poterat rei vendicatione nec interdicto poſſeſſorio ꝯͣ milites: ſed ꝯͣ ſeq̄ſtrū poterat agere depoſitiff. depo. ei apud. ff. i. ar. ff. de pecul. l. depoſi. i. rn̄ſo. ⁊ ff. de p̓uile. credi. ſineutri. §. ij. in fi. ⁊. C. de vſur. acceptū ī fi. qn̄qꝫ tn̄ rei vendicatio dat̉ poſſidenti: nā a depoſitario vel a ꝯmodatario poſſum rē vendicare lꝫ ego rē illā poſſideā: ⁊ h̓ dr̄ fieri rōne detētiōis. ff. de rei vē. offm̄ ad fi. ⁊ confeſſoriaſil̓r dat̉ poſſidēti nec inꝗetet̉. ff. ſi ẜui. ven. ſi forte. §. i. ⁊. l. ſicuti. §. ſꝫ ſi q̄ritur. ⁊ cū ē in qͣſi poſſeſſione ẜuitutis ne vicinꝰ altiꝰ tollat domū ſuam illevult altiꝰ edificare. tūc per ꝯfeſſoriā ille pōt ꝓhibere vicinū edificare vt dr̄in. l. ſi forte. ⁊. l. ſicutiſed ſi q̄rit̉.feſſoria dat̉ ēt ei ꝙ nō poſſidet ⁊ contendit ſibi ſeruitutē diff. ſin. l. ij. negatoria dat̉ dn̄o ꝗ negatalium hr̄e ſeruitutē:a. iſto mō debuit agere miles iſte negando milites illos hr̄e iusndo ne inꝗetarent euꝫ ſuꝑ iurepatronatus. ⁊ de iſtis duabꝰ hēs.cau. poſ. cum eccleſia.o Nō tenereit̉ actio iudex nō debꝫ ſtatī illā corrigere ſiē dubia qꝛ lꝫ qiure. de ſcō tn̄ ſupplere nō debꝫ. ſꝫ debꝫ abſoluere reū cūrit eā īeptā ex ꝓbatiōibꝰ vt hic ⁊. ff. ſi meſ. fal.mo. dixitertos. ⁊. jͣ. de reſti. ſpo. cū ad ſedem. Sivo maſcit ꝙ ſit lepta ſtatī eā reciat iudex vel affeſſor. sͣ. eo.

Gūdiecū cām: ⁊. ff. de aſſeſ. l. i. ⁊. jͣ. de deſpon. īpu. ad diſſoluendū. ⁊ sͣ. d̓ elec. ꝯſtitutisItem ex hoc loco vr̄ ꝙ actio ẜm canones ſit ꝓponēda. ar. jͣ. de mu. pe. c. i. ꝯͣ. sͣ. e.dilecti. vbi de hoc. dicunt tn̄ ꝗdā ꝙ in ſpūalibꝰ cauſis actor non tenetur ꝓponereactionē: vt ſic intelligant̉ iura q̄ dicunt actionē nō eſſe ꝓponendā: in ciuilibꝰ v̓otenet̉. Io. dixit ꝙ ẜm canones non tenet̉ ꝗs ꝓponere actionē que non magnamrequirit ſubtilitatem ſed leuē: ſicut eſt rei vendicatio locati depoſiti: vtrum huiuſmodi leuestenentur nominare? dicas vt dictum eſt. sͣ. e. dilecti.Um deputati. DuoA facit Primo pōit iniuriaꝫque inferebatur preceptoribꝰ tēpli. ſcd̓o eam deinceps inhibetfieri: ibi ne ꝗs. ab. ſi.e Natiōis. forte iō querebātiſti de natione iſtoꝝ vt ſcireturde fama ipſoꝝ: infames ꝯſueuerūt fuger̄ loca natōis ſue. xix.q. ij. due ſunt. ar. ad hoc. sͣ. decle. ꝑegri. tue. ⁊ infamis nō pōteſſe procurator vel iudex. iij. q.vij. c. i. ⁊. c. infames. §. ſūt aūt.vel iō q̄rebat̉ vt ſciret̉: an eētſerui: qꝛ ſeruꝰ ī iudicio ſtare nōpōt. C. de iudi. ſeruꝰ. niſi ī caſibus. ff. de iudi. vix certis ex cāisſꝫ ſpretis his p̄ſumit ius quenlibet eſſe dignū: niſi ꝓbet̉ ꝯͣriuꝫ.sͣ. d̓ ſcru. c. vno. ⁊. jͣ. d̓ pͥſcrip.dudū. ⁊ p̄ſumit̉ liber ex quo apparet ī poſſeſſiōe libertatis. iij.q. vij. §. iij. v̓. verū ſi ſeruꝰ ī fi.⁊. ff. de of. p̄to. barbarius. ſi. jͣ.de inſti. ad decorē. vel dic ꝙ eoipſo ꝙ deputauerūt ſe obſeꝗoieſu xp̄i oīs tollit̉ irregularitasſi qͣ fuit. ar. xix. q. vlt. non lꝫ. inauc̄. de mo. in prin. col. i. ideoqꝫnon ſūt repellēdi: ꝗa legitīe ꝑſone p̄ſumunt̉. xj. q. iij. eoꝝ. ff. deproba. verius. ⁊. l. i.t Laudabil̓r exequunt̉. ⁊ ſicꝑꝑ induſtriā ⁊ ꝓbitatē luebātpenam. C. depoſi. l. vlti.zalite Iudices eccl̓iaſtici debentde clericis laicis iuſticiā facere.ſic cōiter ſūmat̉. ⁊ ẜꝫ hāc ſūmationē iſta decre. eſt in dubio. ff.ad munici. l. i. iō vt aliꝗd afferat ſūmo ſic vt in rubro. ⁊ triafacit. primo p̄cipit. ſcd̓o impedimētum remouet ibi non obſtante. tertio grauamē ſuſpicat̉ ⁊ ꝓhibetur: ibi ne ꝓ defectu. ab. ſi.g Appellationibus. que ip̄orchid. remenſiiure non tenēt. jͣ. de ap. paſtoralis .i. rn̄ſo. ⁊. c. vt debitus.h Probibemus. īmo ⁊ ſi velint non pn̄t laicū ſuū iudicē ꝯſtituere. jͣ. ti. ꝓri. ſidiligenti. ⁊. c. ſignificaſti. xj. q. i. inolita. ⁊. c. placuit. Et vr̄ ꝙ ēt de ꝯſenſu ep̄i nōpoſſit. ⁊ puto illud veꝝ. jͣ. ti. ꝓxi. ſignificaſti. lꝫ iura antiqͣ ꝯͣria innuere videant̉:vt dr̄ ibi: ſed econuerſo laici trahuntur ad forum eccleſiaſticum ꝓpter deſidiā iudicis ſecularis. jͣ. ti. ꝓxi. lꝫ. ⁊. c. ſeq. ⁊. c. ex tranſmiſſa.Auſam que. Iudex hn̄s vt priuatus pene conſimilem cām quam hꝫ vtiudex iudicando remouet̉. h. d. clarius. primo recitat delegation̄ ē cāe. ſecūdo cauſam remotionis vnius delegati ⁊ alium ſubrogat ibi. quia v̓o. ab. ſi.i Sil̓is pene. ⁊ ita vr̄ ꝙ iudex qui habꝫ cōſilem cām cāe ſibi cōmiſſe poſſit recuſari ex eo ꝙ dicit nimis fauorabilis ⁊c̄. qd̓ eſt mirabile vt ex eo naſcat̉ ſuſpitio. vn̄ſi aliꝗs ageret de iure exceptiōis corā aliquo iudice ꝗ ī ſil̓i cā laborat iudex ille defacili ſententiaret ꝓ illo. ſil̓e ē in teſte ꝗ hꝫ ꝯſil̓eꝫ cām qꝛ ille nō dꝫ admitti in teſtēꝑꝑ hmōi ſuſpitionē ne d̓ facili teſtificaret̉ ꝓ illo. jͣ. de teſti. ꝑſonas. ⁊ ꝗ ꝯſil̓i morbo laborāt nō ſunt admittendi ī teſtimonio: vt. iiij. q. iij. §. liberi. ⁊. c. teſtes. ſi. jͣ.de excep. cū eccleſiaſticę. nō tn̄ extēdas hāc ſimilitudinē ad oēs cās: nam ſi iudexhēat cām decimaꝝ ⁊ alia cā puta iuriſpr̄onatus vel electionis ei cōmittat̉ illud einon nocet vel ēt vt hic dicit Io. bn̄ poſſum petere eccleſiā vel aliud corā iudice ꝗhꝫ ꝯſimilē cāꝫ. vel hec cā nō vr̄ ſufficiēs ad recuſandū iudicē lꝫ ſit ſufficiēs ad ſurrogandū: nec dr̄ hic ꝙ cā iſta ſufficiat ad recuſandū iudicē lꝫ ſit ſufficiēs ad ſurrogandū. cū enī plures iudices dati ſunt ad petitionē alterius partis ſine qͣlibet taliſuſpitione vel ꝯſimili reuocet̉ aliꝗs illoꝝ ⁊ alter ſurrogat̉: vt cā ſine ſuſpitiōe ꝓcedeat frequenter hoc contingit. vel dic qd̓ prius dictum eſt.z Surrogantes. ſic ꝑꝑnē dn̄ationis aliꝰ ſurrogat̉. sͣ. de of. dele. cāmqͦ. item ſi neceſſarius ſit iudex in teſtē reuocet̉ ⁊ alter ſurrogat̉. jͣ. de teſti. dilecto