SecūdusDe foro comper

5 ompetenti.

8 9

iniunximus: ut ſi ita eſſet cogeretiscōitatem eandem electum a monachis in rectorē admittere: audituripoſtea que partes ſuper ꝓprietatevel quaſi predicti iuris ducerent ꝓponenda. ⁊ īfra. Uerū pars alterainter alia excipiēdo ꝓpoſuit ſe tūcrn̄dere coram vobis de iure nō teneri cum tempus propter vindemiasª exiſteret feriatū: rn̄dente ſyndico monaſterij hoc malicioſe proponi: ut videlicet cā protracta tp̄sregiminis electi predicti inutiliterrelabat̉: ⁊ infra. Mandamꝰ quatenus hoc non obſtante in negocioactione preuia ꝓcedatis.Rubrica De foro competenti.EX cōcilio chalcedonen̄.¶ Clericus coram ſuo ep̄o conueniri debet.I quis clericus aduerſusclericum negocium habeat. non deſeratᵇ ep̄m propriū: ſed prius apud ipſūactioᵉ vētilet̉: vel cōſilio eiuſdemᵈapud aliosᵉ quos vtraqꝫʸ pars voluerit iudicium obtinebūt.E X concilio pariſien̄.¶ Iudex ſecularis ſi clericum ꝑ ſediſtringit excōicari debet.Ullus iudicuꝫᵍ neqꝫ preſbyterū neqꝫ diaconū aut clericūvlluꝫ aūt minoresᵖ eccleſie ſine permiſſuᶠ pontificis per ſe diſtringereaūt ꝯdemnareᵏ p̄ſumat. Quodſi fecerit ab eccleſia dei cui iniuriaꝫˡ

irrogare dignoſcit̉: tādiu ſit ſequeſtratusᵐ quouſqꝫ reatū ſuū cognoſcēs emēdet. EX ꝯci. aphricāo.¶ Ratione rei de qua agit̉ ſortit̉ꝗs forum ibi ubi res eſt. Sic cōiterſummatur.Ane ſi ep̄i inter quos cā verſatur ſint diuerſaruꝫ ꝓuinciarum ille primasⁿ det iudices ī cuiꝰꝓuinciaº ē locus de quo cōtēditurGReg. bononi. d̓fenſori corſice.¶ Ep̄s vt ſuſpectus recuſatus decuius ſuſpitiōe notorie conſtat pōdare delegatū ꝑtibus nō ſuſpectucuius ſententiaꝫ poterit ꝑ ſe executioni mandare.Obuerit: ep̄m ipſius adeat: ꝗ ſiI ꝗs ꝯtra clericū cauſaꝫ havt ſuſpectusᵖ fuerit recuſatus executorq ab eo deputet̉. Aut ſi hocactorᶠ refugerit: ab eodem ep̄o eſtdeputādus: ꝗ ꝑtes ſibi mutuo ꝯſēſu iudices compellat eligere. A ꝗbus ꝗcꝗd fuerit diffinitū ipſius ſollicitudineᵍ ſeruata legeᵗ modis omnibus cōpellatur.ALex. iij.¶ Super re eccleſie vel clerici poteſt laicus coram eccleſiaſtico iudice cōueniri. ſed ſi probabiliter negatrē eſſe eccleſie vel clerici ad iuriſditionē eccleſiaſticaꝫ declinādaꝫcōuenitur coram ſuo iudice.I clericus laicum de rebusſuis vel eccleſie impetierit: ⁊laicus res ipſas non eccleſie eē autclerici ſed ſuas proprias aſſeuerat

a ¶ Propter vindemias. tempore enim vindemiarum ⁊ tꝑe meſſium nōcōpellitur quis in iudicio reſpondere. ita ꝙ ſnīa lata contra abſenteꝫ nontenet: tamen ſi conſentiunt partes bene valet iudicium. ff. de fer. l. i. ⁊. l. ſiferiatis. ⁊ de iſtis ferijs habes. C. de fer. omnes dies in prin. ſꝫ illis ferijsque inducte ſunt ob reuerentiam dei ⁊ aliorum ſanctorum nullus pōt renūciare. ēt ſi partes vellent. Alijs vero īductisin fauorem homniuꝫ bn̄renunciat̉ hoc eſt expreſſum. jͣ. de fer. c. vlti. ⁊ decōſe. di. iij. c. i. ⁊ arg. adhoc. ff. de arb. ſi feriatis.xv. q. iiij. c. i. ⁊. ij. pōt tn̄tali die: vt videt̉ libellusofferri. ff. de adul. l. miles. §. ſexaginta: ⁊. §. illius. ſed ex cauſa tali tꝑealiquis cōpellit̉ litigareut hic dicit in fi. ne tempus illius electi ad reginem illius loci elabaturEt ideꝫ credo ſi finireturiuriſditio iudicis tēporeillo ꝙ tunc poſſet ꝓcedine iudicialis īſtātia euaneſcat. arg. sͣ. de offi. deleg. conſuluit.Lica. De fni. Quia rei ad ildiqavocati frequenter excipiunt de ſoro. Et plerunqꝫdubitatur quod forumſic excipiens ſequi debeat ideo ⁊c̄. ẜm Goſ. Sꝫego cōtinuo ſic. tractaturus auctor de ſingulisactibus ⁊ partibꝰ iudicijqꝛ ante aliū actuꝫ iudicia.lem dꝫ diſcuti de cōpetentia fori iuxta no. in. c. inter monaſteriū de re iudi. ⁊ in. c. pe. de excepti.ideo premittit iſtā rubricaꝫ: qꝛ poſito fundamento ponit̉ edificium .i. q. i.cū paulus. De materiahabet̉. xcvi. di. iij. q. vi.⁊. vi. q. iij. xi. q. i. cxv. q..i. ꝑ totum repetit̉ in. vi.⁊cle. ab. ſi.b I quis clericus non deſerat. qd̓ ſi fecerit puniri dꝫ ꝓut diciturxi. q. i. inolita. c. placuit: ⁊. jͣ. e. ſi diligenti.¶ Actio .i. petitio. qꝛ ẜm canones actioneꝫ proponere non ted ¶ Eiuſdem. aliter .n. nullo mō poſſunt eligere iudiciū aliorū. īmo de linentur. sͣ. c. ꝓxi. dilecti. vbi de hoc. ⁊. c. examinata.centia ep̄i iudiciū ſeculare nō poſſunt eligere: ſed eccleſiaſticam perſonambene de licentia ep̄i. jͣ. e. ſignificaſti. alias nec volentes: nec inuiti poſſuntdeſerere ep̄m ēt ſi iuramentū interueniret. jͣ. e. ſi diligenti.e ¶ Alios .i. eccleſiaſticos. jͣ. e. ſignificaſti: vel ep̄s cōmittat alicui.ſ ¶ Utraqꝫ pars. honeſtuꝫ ⁊ iuſtum eſt iſtud: vt ambe partes ſi pn̄tes ſinteligant iudicē cōiter: vt hic. ⁊. ij. q. vi. placuit. arg. ꝯͣ. sͣ. de offi. dele. cumR. ſed illa intelligo qn̄ altera pars eſt abn̄s vel cum non vult concordare reus vt ibi dicitur. al̓s iniquū eſſet illud quod daretur ad voluntatemalteriꝰ altero pn̄te: ⁊ ſic obſeruat̉ in curia ro. cōtra. xi. q. i. c. iudices: ⁊ .xv..q. vij. c. ſi aūt. ſed intelligunt̉ in criminali ⁊ non tenet hodie.Allus iudicum Duo facit. primo prohibet. ſecundo adijcit penāe ibi: quod ſi. ab. li.icum .ſ. ſecularium.h ¶ Minores. quos appellat hic minores. poteſt dici ꝙ ſeculares ſiue ſeruientes eccleſie deputatos ad eius obſequium: qꝛ illi eodem priuilegio cēſentur. ar. xij. q. ij. eccleſiarum ſeruosi ¶ Sine permiſſu. hic vacat ar. a contrario ſenſu. vt probatur. jͣ. e. ſignificaſti. vbi de hoc.k ¶ Aut ꝯdēnare. niſi forte in cā reconuentionis: qꝛ bene reſpondere tenētur de ciuili: ſed non de ſpūali: vt dictū eſt. sͣ. c. ꝓxi. ⁊ sͣ. de iudi. at ſi clerici. c. vlti. arg. jͣ. de mu. pe. c. i. ⁊. ij. ⁊. iij. q. viij. cuius in agendo. C. de ſenten. ⁊ īter. om. iudi. cum papinianus. in auc̄. ⁊ ꝯſequenter. ſed ī criminali non habet locū reconuentio coram iudice ſeculari. nec etiam coraꝫ quocūqꝫ: vt dictum eſt. sͣ. ti. ꝓxi. at ſi clerici.l ¶ Cui iniuriam. qui iniuriam facit eccleſie debet priuari communioneipſius. xvij. q. iiij. ſicut antiquitus. nec ad ſupplicandū debet admitti vbiſacrilegium cōmittere non dubitauit. e. ca. q. iiij. frater ⁊ epiſcopus. xij.

.q. ij. de viro nefando: vt ſic puniat̉ ī quo peccauit ſic. jͣ. d̓ iure patro. paſtoralisin fi. ⁊ sͣ. de offi. deleg. cū olim ⁊ sͣ. de trāſla. quāto. ⁊ sͣ. de tēp. ordi. lr̄as. ⁊ .jͣ. d̓iude. ad deliberandū ⁊. jͣ. de īmu. eccle. c. fi.m X ¶ Sequeſtratus. per ſnīam. ſi. xxx. di. quaſi per totum.☞ Ane ſic. Epiſcopus ratione rei conuenitur coraꝫ archiepiſcopo in cuiusprouincia res ſita eſt. h. d. magis ſpecifice. Ab. ſi.n ¶ Ille primas. ⁊ hoc intellige cum ipſe non poteſt ſiue nonvult per ſe cognoſcere.o ¶ Prouīcia. ſic patet ꝙ ſubillo iudice agere debet actor incuius prouincia res eſt litigioſa: vt ex ipſa re ſortiatur forum.ff. de cenſi. forma. §. ſi vero ⁊.jͣ. e. c. vlt. ⁊ xi. q. i. experientie.⁊. C. vbi ī rē actio. actor. ⁊. C. d̓predi. mino. ſi p̄dium. ⁊. C. depreſcrip. lon. tem. l. vlti.Srōmuniter ſic ſummari.I quis contra SoletCoram ſuo epiſcopo conueniēdus eſt clericus qui ſi recuſaturdabit delegatuꝫ partibus nonſuſpectuꝫ. h. d. ſed ego ſummoaliter conſiderata potius mētelegis ꝙͣ cortice. Epiſcopꝰ ſi recuſatione cōtra eum propoſitaad arbitros venire nō vult: pōtēt partium non requiſito conſenſu cauſam principaleꝫ alicuinon ſuſpecto cōmittere cuiꝰ ſententiā executioni mādabit: velaliter ẜm aliuꝫ intellectū: vt inrubro. Et ẜm intellectū meliorem diuiditur: qꝛ primo prouidet quando iudex vt ſuſpectusrecuſatur a reo. Secundo quando delegatus in locum recuſati recuſat̉ ab actore ibi: aut ſi.Tertio prouidet circa executionem ibi: a quibus. ab. ſi.p ¶ Ut ſuſpectus. quid tenendūſit: cū iudex ordinarius recuſatur vt ſuſpectus plene dicit̉. jͣ.de ap. cum ſpeciali que videturhanc decre. īterpretari ⁊ illi ſtādum eſt.q ¶ Executor .i. delegatus: ꝗaordinarius cuꝫ fuerit recuſatusdebet cauſam cōmittere perſone neutri parti ſuſpecte vt dicit cōſtitutio illa. jͣ. deappel. cum ſpeciali. ⁊. ij. q. vi. placuit. ij. ⁊. xi. q. i. peruenit. Sed ſi appellet̉ a taliſubdelegato ad quē appellabitur pōt dici ꝙ ad papam cuꝫ ad ordinarium recuſatum non videatur appellādum: nec ad metropolitanuꝫ omiſſo medio: qꝛ talisappellatio non tenet. jͣ. de ap. dilecti. ſed ſatis poſſet appellari ad ep̄m nō obſtāte tali recuſatione nō ꝙ ipſe cognoſcat: ſed vt alij perſone non ſuſpecte cōmittat:ar. contra. c. predictum placuit. ij.¶ Aut ſi hoc actor. sͣ. dixit ꝙ reus pōt recuſare ordinarium ⁊ actor ſimiliter: vthic dicit. ⁊ tunc ep̄us cōmittit alicui ꝙ compellat partes eligere iudices ſuꝑ cauſa illa quibus ep̄s committet cauſam hoc ipſemet facere poſſet ſed cauſa vitandeſuſpitionis hoc dictum eſt. ⁊ ideꝫ iuris credo eſſe ſiue reus ſiue actor recuſaueritordinarium ⁊ eſt ſimile huic. xi. qō. i. peruenit. vel ſic poteſt intelligi qd̓ dicit ſi h̓actor ⁊cͣ. ſi actor reccuſauerit iſtum executorem ab epiſcopo datum: tunc epiſcopus debet aliquem eligere qui compellat partes: vt in aliquem cōueniant: ne poſtea ipſum valeant recuſare. sͣ. de offi. deleg. ſuper queſtionum. §. i. Idem eēt ſireus recuſaret iſtum executorem.s ¶ Ipſius ſollicitudine. hoc ideo dicit qꝛ delegatus ab ordinario nō poteſt ſuaꝫſententiam executioni demandare. ſed ille ordinarius illaꝫ debet exequi. ff. de reiudi. a diuo pio. i. reſponſo nec poteſt poſſeſſioneꝫ dare. ff. de iuriſdi. omni. iudi.iubere. ſed non credo illam ſubtilitatem ſeruandam quin poſſit exequi ſuā ſentētiam: qꝛ ex quo cauſa ſibi cōmittitur intelliguntur ſibi omnia eſſe commiſſa quead cauſam ipſam ſpectare noſcuntur ⁊ ſine quibus cauſa expediri non pōt. sͣ. deoffi. dele. preterea. ⁊. c. ſuſpitionis. ⁊ lex illa a diuo pio. ⁊ h̓ decr. nō ꝓbibent hoclꝫ dicatur in eis ꝙ ordinarius hāc ſnīam exequatur. ⁊ hoc etiam notauit Ioā. ij..q. vi. quiſquis: ſed ſi velles hoc ſeruare poſſet dici ꝙ hoc hꝫ locum cū ordinariꝰeſt preſens. ſed eo abſente delegatus vel officialis eius exequat̉ ſnīas ſuas. aliaspernicioſum eſſet hanc vtilitatem ſeruare. b.t ¶ Seruata lege. que loquitur de tempore executionis ſententie que facienda eſtin perſonali actione poſt quattuor menſes. C. de vſur. rei iudica. l. vlti. ⁊. ff. de reiudi. l. ij. ⁊. iij. §. ſi quis.ſaicum. Laicus a quo clericus vel eccleſia rē vendicat dꝫ coericiOram ſiico cōueniri. Sic cōmuniter ſūmat̉: ſed ego ſummo ſic: vt