Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und Additiones des Hieronymus Clarius
Entstehung
Seite
6r
Einzelbild herunterladen
 

PrimusDe conſtitutionibus.

ꝑſonisª eccleſiaſticis nulla ſit attributa facultas quos obſequēdi manet neceſſitas nō auctoritas īperādi a ꝗbus ſiquid motu proprio ſtatutum fuerit quod eccleſiaruꝫ etiāreſpiciat cōmodum ⁊ fauorem nullius firmitatis exiſtit: niſi ab eccleſiaᵇ fuerit approbatuꝫ. vnde ſtatutuꝫᵉ baſilij de nō alienandis p̄dijsruſticisᵈ vel vrbanis ꝓ mīſterijsᵉ:⁊ ornamētisᶠ eccleſiaruꝫ: illa reprobatū fuit potiſſima rōne ꝙ auctoritate non fuit ro. pon. roboratum.Quod a ſenatore factuꝫ fuerat īpͥiudiciū monaſterij nō cōuētiᵍ neccōfeſſiʰ vel cōuicti in irritum reuocantes: eaſdē poſſeſſiones reſtituēdas ſibi ſententialiter diffinimus. Dem vniuerſis doctoribus pariſij commorantibus. Pena ſimpliciter appoſita ꝓpter contumaciam in dubio intellizitur temporalis ⁊ non perpetua.Elitteris veſtre deuotiōis ac⁊cepimus: ⁊ infra Lꝫ a vobisfideˡ preſtita fuerit conſtitutum vtſiꝗs magiſtrorum ordinatōni vniuerſitatis ipſoꝝ duceret reſiſtēduꝫ⁊ primo ſecundo tertioneᵏ cōmonitus infraˡⁱ triduū vniuerſitati parere ꝯtēneret magiſtrorū: ex tunc bn̄ficio ſocietatis eorum in magiſtralibus priuaret̉: ⁊ ob hoc magiſterG. fuit eorū cōione pͥuatus. y Ꝙtn̄ ꝯſtitutū nō fuit vt in ꝑpetuumᶠhuiuſmodi pͥuatio ꝑduraret cumtam iurisⁿ canonici qͣꝫ noſtri moris exiſtat vt is qui ꝓpter cōtumaciam cōione priuat̉: cuꝫ ſatiſ factionem cōgruaꝫ exhibuerit reſtitutioneꝫ obtineat: mandamus qͣtenus

ſupradictū magiſtruꝫ ſtatutis vr̄isnunc humiliter parere curantē adcommunionis veſtre conſortiū inmagiſtralibus admittatisᵇ. Onor. iij. ep̄o ⁊ cātori cabilo. Non poſſunt canonici ſine cauſa reſtringere numerum canonicorum ſeu prebendarum.Xparte ep̄i eduen̄. fuit ꝓpoſitum ꝙ canonici eduen̄. proprijs cōmodis inhiantesᵖ prebendaruꝫ numerū ab antiquo in eccleſia eduen̄. ſtatutuꝫ lꝫ nō ſint eius diminutiq redditus reſtrinxerūt: ⁊ infra. Nolentes igit̉ diuini numinis minui cultū ſꝫ potius augmentari: mādamus qͣtenus antiquumnumeruꝫ facientes auctoritate nr̄aſeruari: p̄bēdas quas a tꝑe vltimiſtatuti inueneritis vacaſſe in eccleſia memorata non obſtante aliquaꝯſtitutione ſuꝑ hoc a canonicis ipſis facta: vel ꝯfirmationeʳ a nobisab eiſdem obtēta perſonis idoneisᶠ cum concilioᵗ ep̄i conferatis.G Rego. ix. archiepreſbytero ſācte Marie maioris de vrbe. Conſtitutō futura reſpicit ⁊ nōpreterita niſi de preteritis caueat̉.Uoniā ꝯſtō ap. ſe. oēs aſtringitᵖ ⁊ nihil dꝫ obſcurum velambiguumˣ continere. Declaramusʸ ꝯſtōemᶻ quā nuper ſuꝑ preferendisᵉ in ꝑceptionē portōis maioribus ⁊ ꝯſuetisᶻ ſeruitijs a minoribus exhibēdis edidimus non adpreterita ſed ad futuraᶻ tantū extēdi. Cum leges ⁊ cōſtōes futuriscertum ſit dare formam negocijsnon ad preterita facta trahi niſi nominatim in eis de p̄teritis caueat̉.

a Perſonis. ar. ꝙ eodem iure cenſeri debent bona clericorū ⁊ eccleſiarū. ⁊. jͣ. de vita ⁊ hone. cleri. c. vl. vbi de hoc.b Ab eccleſia fuerit approbatū. ſic gͦ qd̓ al̓s ē īfirmū cōfirmatio papefacit firmū. jͣ. de trāſac. c. i. de hoc dictū fuit. sͣ. e. ti. cum acceſſiſſent.c Statutum. xxvi. di. ne ꝗdē.d Ruſticis vel vrbanis. ruſticū p̄diū appellat̉ qd̓ ē ſine aliquo edificio: vrbanū p̄diuꝫ vbiſcm̄ ē edificiū: vt domusvt. ff. cōi. pre. vr. ⁊ ru. l..i. ⁊. ff. de ſer. ruſti. pre..l. i. ⁊ ꝑ totum. ⁊. ff. d̓ ẜ.vr̄. pͥ. ꝑ totū.e Miniſterijs .i. vaſisvel īſtrumētis.f Ornamentis. vt paleis ⁊ conſimilibus quibus ornat̉ eccleſia.g Nō ꝯuēti. bn̄ dic̄ nōꝯuēti: qꝛ ꝯuētio ſiue citatis ē pͥncipiū ſiue fundamētū ordinis iudiciarij.pͥmo .n. ē ꝗs citādus: ut.jͣ. de ma. ⁊ obe. īter qͣttuor. ⁊. jͣ. de ꝓbati. qm̄ ꝯͣfalſam vbi ꝯſimilia perordinē ponunt̉ citatōes⁊ dilatōes ⁊c. ꝑ cōuētionē ꝑpetuat̉ iuriſditio. d̓legati. jͣ. de of. dele. gratū. ſꝫ videt̉ ꝙ potuit ꝓcedere altera ꝑte abn̄te cūeēt iudex appellatōis. jͣ.de ap. ſepe. ⁊. c. īterpoſita. ⁊. ij. q. vi. ei ꝗ appellat. ⁊ dic̄ lex ꝙ qͣſi pͥuilegiū ē illiꝰ ꝗ cognoſcit deappellatōe ꝓcedere altera ꝑte abſente. C. de tēp.ap. l. vl. §. illud. ſed nō ēita. ſemꝑ .n. ꝗs dꝫ citariq̄cunqꝫ ſit cā ēt in cā appellationis. jͣ. de ap. pertuas īmo nō vꝫ ſnīa vbiꝑēptoriū edictū nō vēitad abſentis noticiaꝫ velad eius domiciliuꝫ. ff. qͥſen. ſine ap. re. l. i. §. iteꝫcuꝫ ex edicto. ⁊ Io. de acheta corā iudice appellatiōis erat nec defendebat monaſteriū: qꝛ dicebat ꝙ nō poſſidebath Cōfeſſi vel cōuicti. ⁊hoc veꝝ ē: qꝛ nemo iucādus eſt niſi cōuictus vel ſpōte ꝯfeſſus ꝙ ſi fiat ſnīa nulla ē: ut. ij. q. i.nos in quēqͣ ꝑ decre. quā hēs. jͣ. vt li. pē. eccleſia. ītelligas finē iſtius. c.X litteris. Aliter etiaꝫ ꝙͣ in rubro pōt ſūmari. Pena ſimpliciter appoſita ꝑꝑ cōtumaciā ī dubio ītelligit̉ tꝑalis ⁊ n̄ ꝑpetua. Et ēno. caſus. Prīa ꝑs pōit ſtatutū ⁊ ſcm̄ ex quo ſurgit dubitatio. Scd̓adubitationē ſoluit duas rōes īducēs. Scd̓a ibi. qꝛ tn̄. Ab. Si.k Et tertio. hec ē .n. legitīa ⁊ canonica citatō ſiue admonitio trina .ſ.i Ex fide .i. ex iuramēto..xxiiij. q. iij. de illicita. xvi. q. vij. oēs decīe. ⁊. xvij. q. iiij. de p̄ſbyterorū.qꝛ vīdictā ſemꝑ dꝫ p̄cedere monitio. xij. q. ij. indigne. jͣ. de vita ⁊ ho. cleri. c. vl. ⁊. jͣ. de ſen. excō. contingit. ij. ⁊. c. ſacro. Infra triduū. nimis breuis fuit terminus: qꝛ poterat deliberare adplenū: ⁊ iō potuit in ꝓmptū īcidiſſe ꝑiculū. ſi. ij. q. vi. anteriorū. vbi olītriduū dabat̉ ad appellandum. vn̄ dati fuerunt poſtea decem dies velſaltem terminum decem dierum ſtatuiſſent: qꝛ illud tempus modicuꝫappellatur. ff. de conſti. pecu. ꝓmiſſo. §. i. ⁊ ꝑꝑ breuem terminuꝫ poteſtm In ꝑpetuū. dicit h̓ Inno. tertiꝰ ꝙ aliud ē aliquē ſimpl̓r exclude̓: aliappellari. jͣ. de dila. c. i.ud in ꝑpetuū exclude̓. ſi. xxxiij. q. iiij. n̄ oꝫ. ij. ⁊ ſi. i. q. i. ſūt nōnulli. ⁊ jͣ. d̓dona. paſtoral̓: ſic. ff. ꝓ ſo. cōiri ſocietatē. ⁊. l. iij. ar. ꝯͣ. l. di. c. i. in fi. ibi n̄ſtatuta ꝑpetua ſꝫ tꝑaliter dilata ītelligunt̉. ⁊. C. de pe. ẜuꝰ ex quo .n. n̄ ētpͥs difinitū de quolibet tꝑe ītelligit̉ .i. q. i. eos. ⁊. ff. de euic. ſi rē. §. vl. ⁊.jͣ. de p̓ui. qꝛ circa. vbi v̓bū ſimpl̓r poſitū ad futura tꝑa trahit̉ ⁊ general̓r ītelligit̉. Itē īuenio ꝙ idē ē ꝑpetuo remoue̓ qd̓ ſimpl̓r remoue̓: vt.i. q. i. reperiunt̉. in fi. ⁊. lxxix. di. ſi ꝗs ex ep̄is. x. q. i. qꝛ ſacerdotes. xxvij..q. i. de viduis Ioan. ⁊. jͣ. de coha. cleri. ⁊ mu. clericus. Sed circa ta-

lia cōſiderāda eſt natura ſiue cauſa cuiuſcunqꝫ negocij: hic .n. ponit̉ ꝓ ꝯtūacia ⁊ nō ꝓ crimine. ⁊ cōtumacia ſepe purgat̉ vt facile eſt videre in multis.n Etiā iuris canonici. jͣ. de ſen. excō. ꝑ tuas. ⁊. jͣ. de v̓. ſigni. cuꝫ olim. ⁊. c. exꝑte. ibi eſt exēplū de cōtumacia ⁊ crimine.o Admittatis. nō obſtāte illo mādato ſiꝗd medio tꝑe deliquiſſet poſſet repelli. jͣ. d̓ teſt. cog. pͥterea. ar..ff. de trāſac. cum aquiliana.in rubro pōt ſūmari. NōX parte. Aliter etiā ꝙͣvꝫ ſtatutū ꝑ qd̓ diuinꝰ cultꝰ ſine ca̓ diminuit̉: ēt ſi ſuꝑ hoc īterceſſerit ī forma cōi pape cōfirmatio. Primo narrat ſcm̄corrigendū. ī ſcd̓a corrigit ẜaibi: Nolētes. Ab. ſi.p Inhiātes .i. cupiditati ītēdētes vitiū d̓notat. ſi. sͣ. e. cūomnes. ⁊ sͣ. e. cū. M. ferra. Diminuti. ſecus ſi eēt diminuti: qꝛ tūc videt̉ ꝙ auctoritate ep̄i pn̄t diminuere numeꝝ. ar. jͣ. de vi. ⁊ ho. cle. qm̄vt ait ſic̄ augmētatis facultatibꝰ plures poſſent īſtitui etiāvltra numerū ſtatutū. sͣ. e. cūM. ar. jͣ. de cē. ꝙͣto. ⁊. xxi. di.in nouo. ⁊. C. de ep̄i. ⁊ cle. ī eccleſijs de hoc dictū ē. sͣ. e. cuꝫacceſſiſſent. dic ut ibi. ar. contra. jͣ. de v̓. ſi. c. vlt.¶Cōfirmatōe. ſub forma cōiīpetrata: qꝛ talis ꝯfirmatō nihil noui tribuit. jͣ. dx ꝯfir. vti.vl̓ inuti. cū dilecta. ⁊. jͣ. de cō.pͥbē. qꝛ diuerſitatē. ⁊. jͣ. de priui. ex ꝑte: qꝛ ꝗ ꝯfirmat nō donat. jͣ. de fi. īſtru. īter dilectoſꝑ tales ꝯfirmatōes nō intelligit papa iuri alicuiꝰ derogare. jͣ. de of. or. lꝫ: qꝛ īde non dꝫnaſci iniuria: vn̄ iura oriunt̉.jͣ. d̓ accu. qͣliter ⁊ qn̄. ⁊. C. vn̄vi. meminerīt: qn̄ vꝫ ꝯfirmatō pape ⁊ qn̄ nō dcm̄ ē. sͣ. e. cūacceſſiſſent. ⁊. jͣ. de ꝯfir. vti. veliuti. c. i. ⁊. ij. ⁊ obtēta fuit iſtaꝯfirmatio tacita v̓itate d̓ ātiquo ſtatuto: ⁊ ꝙ facultates eccleſie non eſſent diminute.Idoneis. hoc ſemꝑ ſubītelligit̉. jͣ. d̓ ele. cāmqꝫ. talibꝰ .n.bn̄ficia ſūt ꝯferēda al̓s puniūt̉dātes ⁊ recipiētes. jͣ. d̓ ele. nihil ē. ⁊. jͣ. de p̄bē. graue.t Cōſilio d̓ h̓ tradit̉. jͣ. d̓ ele.ne ꝓ defectu. ⁊. c. cū in veteri.Uoniam conſtitutio. Diuidit̉: qꝛ pͥmo pōit cāꝫ cōſtōnis declarāde.Q ſcd̓o declaratōes: in tertia declaratōis rōnē ibi: cū leges. Ab. ſi.u Oēs aſtrīgit. cū ſit iudex ordinarius oīum xp̄ianoꝝ. ⁊ mr̄ oīuꝫ eccleſiaꝝ:vt. ix. q. iij. cūcta ꝑ mūdū. ⁊ ſi ēt aliꝗd graue p̄cipiat faciēdū ē. xix. di. in memoria. ⁊. c. diſ. ꝯͣ morē. ⁊ dic oēs .ſ. de ſua iuriſditōe qm̄ ptātes diſtīcte ſūt. x.di. qm̄. ⁊. jͣ. de ap. ſi duobꝰ. niſi forte rōe peccati. jͣ. de iudi. nouit. ar. ⁊ oēs dignitates cuiuſcūqꝫ ordinis eccl̓ia romana cōſtituit. xxij. di. oēs. idē eſt in ſnīapape: qꝛ ſicut ipſe iudicat: alij iudicare debēt. jͣ. de re. iu. in cauſis.x. Ambiguū. lex .n. ſiue ꝯſtitutio dꝫ eē honeſta ⁊ iuſta ⁊ nullā obſcuritatemcōtinere debet ⁊ talis vt tradit̉. iiij. di. erit aūt. ne per obſcuram conſtōnē inlaqueum incidamus. nemini .n. debemus laqueū inijcere. xxvij. qō. i. de viduis: nec dꝫ vos tudicare per legem obſcurā vel dubiā ad id a quo nos cohibere debet. ar. jͣ. de na. ex libe. ventre. c. vno: ⁊ qui me defendere dꝫ nō debetme īpugnare. ff. ſi ſer. ven. altius.y Declaramus. bene dicit declaramus: qꝛ nullus alius poſſet eā declarar̄ſiue interpretari: qꝛ ad eū pertinet īterpretatio ad quē pertinet cōſtituere. jͣ.de ſen. excō. inter alia. ⁊. xi. q. i. §. ex his oībus. ⁊ C. de leg. l. i. ⁊. vlt. ⁊. ff. de p̄to. ſti. in pͥtorijs. ⁊ ſi ſuper priuilegia ap. ſe. queſtio oriatur nō vult papa deipſis per alios iudicari. jͣ. de iudi. cum veniſſent. Cōſtōnē. quā hēs. jͣ. de ma. ⁊ obe. ſtatuimus.Preferendis. an plus debeāt maiores minoribus ꝑcipere dicemus ſuꝑilla cōſtōne ſtatuimꝰ.Cōſuetis ſeruitijs. ꝗd debeant minores maioribus tractatur taꝫ in tex.ꝙͣ in glo. xcij. di. ⁊ de hoc ēt dicemus in illa cōſtōne ſtatuimus.ꝝ Futura. no. ergo cōſtōnē reſpicere futura tantum ⁊ non preterita ſic. sͣ..e. cognoſcentes. ar. xxxi. di. ante trienniū. ⁊. lxxxij. diſtincti. propoſuiſti. niſi