Liber
Um. M. ferrarie. ⁊ īfra. EActus. M. pro ſe ac. iiij. ſocijsſuis propoſuit: ꝙ ferrariē. canonici vtᵇ eo āplius ſuos redditus augmentarent: quoᶜ prouentus eccleſie: qui diuidi conſueuerant interplures: in vſus cederent paucorum. xiiij. prebendas tantum preter id quod menſe communiter deputarunt in eadem eccleſia contraantiquam conſuetudinemᵍ ſtatuerunt. Poſtmodum vero contraconſtitutionem ipſam voluntarievenientes dictos. v. in canonicosreceperunt nullis prebendis aſſignatis eiſdem: ⁊ licet eorum redditus non modicum fuerint augmentati: nondum tamen eis voluerunt ex ſuperexcreſcentibus redditibus ꝓuidereᵉ. Uerum ex aduerſo fuit propoſitum ꝙ. xiiij. prebendarum numero in ferra. eccleſia inſtituto ⁊ apoſtolice protectionis preſidio roborato cum vna ineadem eccleſia prebenda vacaſſetad quorundam inſtantiam duosad eam ⁊ poſtmodum ad precesepiſcopi dictum. M. ⁊ quendamaliumᵍ ſine preiudicioʰ. x. in canonicos receperuntˢ: ita ꝙ ipſi cannici de canonia nihil perciperentdonec primi duo eſſent prebēdasintegre aſſecuti. Cūqꝫ per canonicorum induſtriamˡ fuerit procuratum: vt ex poſſeſſionibus quas eccleſia tempore longo poſſedit plu-
res eis redditus ſoluerent̉: ſuꝑexcreſcentes cōmuni menſe que minus ſufficiens fuerat deputauerūtquos dicti. v. ſibi poſtmoduꝫ petierunt contra capituli conſtitutioneꝫin beneficium aſſignari: ⁊ infra.Mādamus quatenus cū ꝯſtōepredicta ⁊ confirmatōne ſe. ap. velfuerit vel eſſe debuerit ſicut conſueuit expreſſuꝫ niſi in tm̄ excreſcerenteccleſie facultates ꝙ pluribus poſſentᵐ ſufficere cōpetenter: ⁊ ijdē canonici in derogationem ſue ꝯſtōisad vacaturas prebēdasⁿ. iiij. receperūt vltraº numerū cōſtitutū: ātiquis canonicis p̄bendas cum integritateᵖ ꝑcipientibus cōſuetas ſuꝑexcreſcentibus redditus p̄dictis canonicis facias aſſignari: ita ꝙ ſi exeis pares potuerint cum alijs ſortiri p̄bendas qd̓ ſuperfuerit in cōmunes canonicoꝝ vſus: ſicut pͥusſtatuerāt: ſiue aliter ꝓut melius videbitur conuertatur: reuocatis inirritum quecunqꝫ ab alterutra partium in preiudicium alterius poſtmotamq queſtionem coram epiſcopoferra. circa prebendasᶠ vel poſſeſſiones fuerint innouata.¶ Dem abbati ⁊ conuentui ſanctiSilueſtri.¶ Cauſe eccleſiarum per conſtitutiones laicoꝝ diffiniri non debent.Ccleſiaᶠ ſancte Marie: ⁊ inAfra. Nos attendētes ꝙ laicisetiam religioſisᵗ ſuper eccleſijs ⁊
.jͣ. de iudeis conſuluit. ⁊. ff. de no. ope. nū. l. i. §. ſi quis edificium.Um. m. ferra Hꝫ materiā ꝓlixā ⁊ ſubtilē: ⁊. h. d. Nō obſtante certocanonicoꝝ numero etia ꝑ papā ꝯfirmato ꝓuidēdū ē receptis vltra numerū de ſuꝑexcreſcētibꝰ fructibꝰ: maxīe ſi volūtarie ꝑ canonicos fuerūt recepti. Diuidit̉ ī tres ꝑtes ī pͥma ponit̉ allegatio ꝓ. M. ⁊ ſocijs. ī ſcd̓a ꝓ capitulo ibi. Ueꝝ. ī tertia diffinitio ibi. Mādamus. Ab. ſi.a ¶ Socijs. ⁊ lꝫ. M. hēret mādatū ⁊ tn̄ ſine mādato ꝓ ſocijſabſētibꝰ age̓ poſſet cū eēt cōſortes eiuſdē litis: qꝛ agebātvt eis fieret cōicatō d̓ fructibꝰſuꝑexcreſcētibꝰ. tn̄ caue̓ dꝫ derato. vt. C. d̓ ꝯſortibꝰ eiuſ. li..l. ij. ⁊ ē ſpāle al̓s nō admittit̉ad agēdū ſine mādato: niſi eſſet ꝯiūcta ꝑſona. ff. d̓ ꝓcu. ſꝫ ⁊he ꝑſone. ⁊. jͣ. ti. ꝓxi. nōnulli:⁊ ī alio ē h̓ ſpāle: qꝛ pꝰ lit. ꝯte.dat̉ cautio qd̓ ē ꝯͣ id qd̓ legit̉..ff. de ꝓ. pōpo. §. ratihabitioſꝫ illa lex pōpo. loꝗt̉ qn̄ ꝑ ꝓcu.lis ē ꝯte. vī. ſꝫ nō credo ꝙ iſtaſit talis cā: qꝛ ꝗlibet age̓ poterat ꝓ ſe ⁊ ſine alijs. ⁊ iſte. M.hēbat mādatū ab alijs aliasnō fuiſſet admiſſus ꝓ eis.b ¶ Ut eo. i. ī tantuꝫ.c ¶ Quo .i. inquantum.d ¶ Cōſuetudinē. h̓ nō multūnoceret dūmō ex cā h̓ facerēt.vt dictū ē. sͣ. ꝓxi. ar. ff. de decre. ab or. fa. ꝙ ſemel. ⁊ ī auc̄.vt deter. ſit nu. cle. col. i. ver.fi. ver. nō. n. ⁊cͣ. ⁊. jͣ. de īſti. c..i. ⁊. c. auctoritate.e ¶ Prouidere. ſub. ꝙ ille. m.cuꝫ ſocijs ſuis petebat ex illisfructibꝰ ſuꝑexcreſcētibꝰ ſibi pͥbēdas aſſignari.f ¶ Duos ad eā: ſi h̓ eēt verūtalis receptio n̄ valebat. jͣ. dep̓bē. maioribꝰ. ⁊. c. tue. ſꝫ ꝓbata n̄ fuit h̓ forma: ſꝫ h̓ obijce̓ n̄poterāt: qꝛ fatebant̉ ſe feciſſe ꝯͣꝯſtōnē turo. cōcilij. jͣ. d̓ p̄ben.maioribꝰ. qͣre nō eēt audiēdi. de ꝯceſ. pͥbē. ⁊ ec. nō va. cūſuꝑ q̄ſtiōe: ⁊ ſic repellūtur ſuāturpitudinē allegātes. jͣ. d̓ dona. inter dilectos. vel dic eā .i. ea vacāte elegerūt duos ſimpl̓r ī canōicos.g ¶ Alium. de quinto non ſit h̓ mentio: qꝛ forte capitulum non confitebaturillud elegiſſe.h ¶ Sine pͥiudicio. h̓ gͦ nō ꝓdeſt ꝓteſtatio qd̓ ē verū qn̄ ē ꝯͣ ſubſtātiā facti velrei ſuꝑ qͣ ſit: ut ſi ꝓteſtatꝰ fuiſſet cū reciꝑet aliquē ī canonicū ⁊ ꝓteſtat̉ vt n̄ hēret p̄bēdā q̄ ſubſtātia ē negocij: qꝛ ꝗ receptꝰ ē ī canonicū nō dꝫ carer̄ p̄benda:vt. jͣ. d̓ pͥbē. relatū. ſi v̓o ꝓteſtet̉ ſic ꝙ ea q̄ dicit nō dicit aīo ꝯteſtādi litē: talisbn̄ valet. Io. jͣ. d̓ ap. ſollicitudinē. ⁊. jͣ. de cēſi. olī cām: ⁊. ff. de ꝯdi. īde. qd̓ ꝗsſciēs. ar. ꝯͣ. jͣ. qd̓ me. ca. ꝑlatū. ⁊. xxxi. q. i. lotharius. ff. ꝗ. mo. pig. vel hypo.ſolui. ſi debitor. §. i. jͣ. de in inte. reſti. cū veniſſent. ⁊. jͣ. de elec. cumana circafi. ſo. ibi ꝓteſtatio nō valet vbi ꝓteſtās ꝑ ꝯͣriū ſcm̄ directe obuiat ſue ꝓteſtatōi: ut in dictis decre. ſollicitudinē. ⁊. c. olī cām. niſi h̓ faceret iuſta de cā: vtin ca. ꝑlatū. ⁊ qn̄qꝫ ꝓteſtatio plus ꝓdeſt ꝙͣ appellatio. C. de fil. fam. l. ij. li. x.iō pōt dici ꝙ ꝓteſtatio ꝓfuit cū ipſi p̄bēdas cōſuetas ītegre ꝑcipiunt ēt ſi iſti.v. de redditibus excreſcentibus non percipiūt tm̄ ꝙͣtū antiꝗ. ſed tn̄ pͥiudicii ¶ Receperūt. vn̄ eis ꝓuidere debebāt. jͣ. de p̓bē. relatū. ⁊. c. dilectꝰ. ⁊ jͣ. d̓ cōum ſit eis quātū ad cōem mēſā.ceſ. p̓bē. cū ſuꝑ qōe. Et no. ꝙ aliud ē canonia: ⁊ aliud p̄bēda. Canonia ē iusqd̓ ꝓuenit ex electōe ⁊ receptiōe ī fratrē ut h̓. Prebēda ē q̄ ꝓcedit ex īſtitutōne ⁊ offō: qꝛ ex quo ꝗs facit offm̄: dꝫ ꝑcipere bn̄ficiū. vn̄ ⁊ laicus vt dixit vin.pōt hēre p̄hēdā ⁊ pōt eē p̄bēdarius ſꝫ nō pōt eſſe canonicus. jͣ. de inſti. in eccleſia. no. ꝙ oīs canonicus dꝫ hr̄e ẜbēdaꝫ ſed nō ꝯuertit̉. ſola .n. ꝑceptio ſalarijnō facit decurionē. ff. de decū. ſola ſalarij. nec ꝗcūqꝫ hꝫ canoniā: hꝫ vocē ī capitulo: ut puer. jͣ. de eta. ⁊ qua. ex rōne. ff. de decu. l. ſpurij.k ¶ Nihil ꝑciperēt: vr̄ ꝙ h̓ fuerit ſimoniacū. jͣ. de p̄bē. dilectus fil. T. dicit ꝙſi ītellexiſſent ⁊ actū eēt īter ꝑtes ꝙ nihil oīno ꝑciperēt: ſimoniacū fuiſſet: ſꝫtelligebāt ꝙ tm̄ d̓ pͥbē. diuiſis nihil ꝑciperēt ⁊ hoc pꝫ ꝙ ex eo ꝙ dicit. jͣ. antiꝗscanonicis ſuas p̄bēdas ⁊c̄. ⁊ canonici nullū pactū cum aliquo fecerūt: ſꝫ ſimpliciter elegerunt illos ita ꝙ de p̄bēdis diuiſis nihil ꝑciperent.l ¶ Induſtriā. h̓ videbat̉ bona allegatio: qꝛ ſi ꝑ ipſoꝝ induſtriā redditus ſūtaugmētati nō debēt cōpelli illos cōicare alijs. C. de alluui. l. iij. ⁊. jͣ. d̓ ī īte. reſti. reꝗſiuit in fi. ⁊. ff. de rei ven. ceterū ⁊ nemo cōpellit̉ ad cōionē. ff. de cōdi.
inde. ſi nō ſortē. §. ſi cētū. ff. ꝓ ſocio ꝗ admittit̉. papa tn̄ nō admiſit illaꝫallegationē: qꝛ piudicauerūt ſibi eos recipiēdo. ⁊ tot ponēdi ſūt ī eccleſijs: quot ex eaꝝ fructibꝰ pn̄t cōmode ſuſtētari. vt. jͣ. de inſti. c. i. qꝛ benepoterāt eis ꝓuidere de cōibꝰ redditibꝰ. nec diſtinguit̉ h̓ qͣliter redditusaugmētent. nec refert ex quo augmētati ſunt vndecūqꝫ ꝓceſſerint: vt.jͣ. de ver. ſig. c. fi.m ¶ Sufficere poſſent.ar. ꝯditionē ſubitelligēdā: ut. xxij. q. ij. beatus..ff. ꝗ ſatiſda. co. l. vlti. jͣ.de iureiurā. quemadmodum. vbi de hoc. ⁊ .jͣ. dereſcrip. c. ij.n ¶ Ad p̄bēdas vacaturas ꝑ h̓ qd̓ dic̄ ad vacaturas dicūt ꝗdā vt papaInno. iiij. ꝙ h̓ d̓cre. continet diſpenſationē ⁊ nōius cōe. ſꝫ nō verū ē īmoꝯtinet ius cōe cū ex ꝯfeſſione vtriuſqꝫ ꝑtis ꝯſtetillos fuiſſe receptos ī fratres ⁊ ad ius canonie. ſꝫhoc n̄ ē ꝯͣ ius ꝙ aliꝗs recipiat̉ ī canonicū ⁊ expectet p̄bēdā. ſed nullū ꝑcipere bn̄ficiū ſi ꝑcipi poſſit ē ꝯͣ ius. jͣ. d̓ pͥbē. dilectus .i. ⁊. c. relatuꝫ: quiaaliud ē canonia aliud pͥbēda vt dictū ē. sͣ. eo. c. ⁊ideo papa mādat eis dari ſuꝑexcreſcētes redditꝰo ¶ Ultra numerū h̓ poteſt qͥri vtrū iſti ꝗ quotidie recipiūtur vltra numerū hēant vocē in clectiōe ep̄oꝝ vl̓ alioꝝ platoꝝ: dico ſtādū eē cōſuetudini ⁊ ſi nulla ſit ꝯſuetudo adhuc n̄ credo ꝙ d̓beāt vocari ad hmōi tractatꝰ vel electiōes cū nōdū hēant plenuꝫ ius necetiam poſſeſſionem.p ¶ Integritate. Sꝫ cuꝫcāonici iſti volūtarie receperūt. iiij. vltra numerū ꝯſtitutuꝫ auctoritatecōpellunt̉ cōicare ſuos redditꝰ illis ut ſint oēs eqͣles cū renūciare videāꝓpͥa ꝯͣ ſuā ꝯſtōeꝫ qͣre nōtur ſuo pͥuilegio. sͣ. c. ꝓxi. pōt rn̄deri: ꝙ ipſi h̓ n̄ petiuer̄t vt ī lr̄a pꝫ ⁊ cōdēnatio n̄ dꝫ fieri niſi qͣtenꝰ petitū ē: ut. jͣ. de or. cog. cū dilectꝰ vel dicasꝙ ſi ēt petitū fuiſſet n̄ d̓bebāt ꝯdēnari: qꝛ n̄ fuer̄t recepti vltra nūeꝝ pͥhēdaꝝ: lꝫ vltra canōicoꝝ nūeꝝ ut ſatis apꝑet ī lr̄a ip̄a: ut dr̄. sͣ. e. ī notula per hoc. q ¶ Poſt motā. no. ꝙ ꝗcꝗd ī pͥiudiciū alteriꝰ partis litepēdēte ſit: dꝫ in irritū reuocari. jͣ. ut li. pē. eccl̓ia ſācte Marie: ⁊ .jͣ. d̓ deſpō. īpu. ad diſſoluēdū in fi. ⁊. C. de rei vē. ſi fundū: ⁊. l. certum. xi. q. i. qꝛres ar. ꝯͣ. jͣ. de reſti. in inte. cum veniſſent in fi.r ¶ Prebēdas. ut ſi aliqͣ p̄bēda de antiꝗs vacauit lit. pen. ⁊ illa forte ſitalijs aſſignata. uel ſi aliꝗs poſſeſſiōes illas qͣs petebant ſibi in bn̄ficijsoccupauit totū dꝫ in irritū reuocari.leſia ſancte marie Famoſa ē decre. Et cōiter ſūmat̉ vt ī rubro. Ego generaliꝰ quo ad ītellectū ſūmo ſic. ſtatutū generale laicoꝝ ad eccleſias vel eccleſiaſticas ꝑſonas vel eaꝝ bōa ī eaꝝ p̄iudiciū n̄extēdit̉ nec ſpāle ēt ſi eaꝝ cōmodū ⁊ fauorē ꝯcernat. Diuidit̉ pͥncipal̓r īduas ꝑtes. in pͥma ponit̉ duplex diffinitōis motiuuꝫ. in ſcd̓a diffinitioibi: qd̓ a ſenatore. ab. ſi. s ¶ Eccleſia ſcē marie. pone caſuꝫ ut meliꝰ intelligas: cā erat inter. I. de archea ⁊ eccleſiā ſcē Marie in viā lata ſuꝑ ꝗbuſdā poſſeſſiōibꝰ corā iudice delegato a Ro. ſenatore lata fuitſnīa ꝯͣ. I. de archea. ꝗ appellauit ad ſenatorē ro. ꝗ erat iudex appellatōnis dictas poſſeſſiōes trāſtulit ī monaſteriū ſancti ſilueſtri. vn̄ occaſid̓ecuiuſdā ſtatuti qd̓ erat rome: ut ſi ꝗs li. pē. trāſferret in aliū adiudicaret̉ petenti: ſenator dictis poſſeſſionibus monaſterium ſpoliauit: ⁊ ī eccleſia ſancte Marie tranſtulit ⁊ poſ. tradidit corporalem: cauſa delataeſt ad papā: papa dicit: ut hēs in lr̄a huiꝰ decre.ti ¶ Religioſis. Sic gͦ laici de re. ec. nihil diſpōere pn̄t ſiue ī tꝑalibꝰ ſiueſpūalibꝰ. ut h̓. ⁊. xcvi. di. bn̄ ꝗdē. vn̄ h̓ decre. ſūpta fuit. ⁊. jͣ. de re. ec. nōali. cū laicis: qꝛ ius ſpūale puta ius eligēdi ī eccleſia collegiata: ēt ſi ſitpr̄onus nō cadit ī laicū. jͣ. de elec. ſacroſan. ⁊. c. meſſana. nō obſtāte aliqͣ ꝯſuetudine. ut ibi dicit gre. nec de ſpūali cōpromitti pōt ī laicū. jͣ. dearbi. ꝯtingit. nec iudicare de rebꝰ eccle. poſſunt. jͣ. de iud. decernimus.