eccleſie militantis q̄ moxime conſiſtit in ſactamentis diſpenſandis. Et ideo congruum fuit vt ſacramentorum diſpenſacio cōmitteretur homini nonratione ſanctitatis q̄ varicitur ẜm voluntatem ſꝫratione auctoritatis q̄ ſemper menet quātum eſtde ſe. ac per hoc oportuit ꝙ ſe extendat ad bonos ⁊ad malos et ad eos qui ſunt intra. et ad eos quiſunt extra eccleſiam. rerum quia extra vnitatemfidei et caritatis q̄ facit nos filios eccleſie et membra nullus poteſt ſalugri. ideo ſi ſacramento extrarecipiantur nō ad ſalutem recipiūtur quāuis ſintvera ſacramenta. ſed vtilia poſſunt fieri. ſi quis redeat ad ſanctam matrem eccleſiam vnitum criſtiſponſam. cuius filios xp̄s tātum dignos reputatet̓na hereditute. Vnde quus cōtra donatiſtas. Eccleſia poradiſo cōparata indiccit nobis poſſe qͥdembaptiſmū eius homnes eciam foras accipere ſedſalutem beatitudinis neminē extra eam vel accipevel tenere. nam et flumina de fonte poradiſi ſicutſcriptura teſtatur eciam foras largitis emanantnominatim quippe cōmemorantur. et ꝑ quas terras fluant et ꝙ extra poradiſum conſtituta ſuntomnibus notum eſt. nec tamen in meſopotumavel in egipto quo illa flumina peruenerunt et feli-citus vite q̄ in poradiſo commemoratur. Ita fit vtcum poradiſi aqua ſit extra paradiſum beatitudotamen non ſit niſi intra paradiſum. Sic ergo