Omnes autē iſte ſciēcie habent regulas certas etinfullibiles tamꝙͣ lumina et radios deſcēdentes &lege eterna in mētem noſtrā. Et ideo mens nrātantis ſplendoribus irradiato et ſuꝑfuſa niſi ſit cecū mnanuiduci poteſt ꝑ ſe ipſam ad ꝯtēplandam illōlucē eternā. Huius aūt lucis irradicicō et cōſideracio ſapiētes ſuſpendit in admiracōnem. et ecōtroinſipientes qui nō credunt vt intelligant ducit inꝑturbacōnem vt impleatur illud ꝓphetitum. Illuminās tu mirabiliter a montibus eternis turbaciſunt om̄s inſipiētes corde. ¶ Quartū co. de ſpeculacōe dei in ſua ymagine donis qͣtuitis refortuEd qm̄ nō ſolum ꝑ nos trāſeundo verū eciāin nobis cōtingit cōtemplari pͥmū pn̓cipiū.et hoc mauus eſt ꝙͣ p̄cedēs. ideo hic modus cōſiderādi quartū obtinet cōtemplacōnis qͣdum. ¶ Nirūaut videt̉ cum oſtenſum ſit ꝙ deus ita ꝓpinquusſit mētibus nr̄is ꝙ tā paucoꝝ eſt in ſe ipſis pͥmumpn̓cipiū ſpeculari. Sꝫ racō eſt in ꝓmptū qꝛ menshuāna ſollicitudībus diſtracta nō intrat ad ſe permemoriā. fantaſmatibus obnubilata nō vedit adſe ꝑ intelligēcium. cōcupiſcencijs illecta nequaquāreuertit̉ ad ſe ipſam ꝑ deſideriū ſuauitatis int̓ne ⁊leticie ſpūalis. Ideo totaliter in hijs ſenſibilibus iocēs nō poteſt ad ſe cumꝙͣ ad dei ymoginē reintrare. ¶ Et quoniam vbi quis ceciderit neceſſe hobetibidem incūbere vt reſurgat. nō potuit anima nrā