qͦ in hac vita nō remittūtur et moxime omniū ſpecieꝝ peccati in ſpm̄ ſanctū. Et ſic omē peccatū inicium ſumit a ſuꝑbia. et cōſumationē et finem hētin finali in penitencia. in quā qui ꝑuenit in gehennam corruit. a qua qͥdem in penitētia finali nulluspeccans morliter poteſt liberari niſi nit̓ueniat grāmedictoris criſti. et ideo incornacōnem ipſius deſiderabat. vniu̓ſitas ſaluādorum. Cui medictori domino noſtro ſit omnis honor ⁊ gloria ī ſecula ſecuſeculorum Amen.¶ Quarta pars de incornatione verbi ꝙ decuit deum incornari.¶ Caplm̄ pͥmūOſtꝙͣ p̄dicto ſunt aliqua de trinitatedei de crectura mundi. et de corruptelapeccati. Reſtat nūc b̓uiter aliqua dice̓de inccirnacōne verbi. per qd̓ qͥdem ver-bum incarnatū facto eſt ſalus et redemptio gni̓shumani. nō ꝙ aliter deus genus humanū ſaluarevel liberare nō potuerit. ſed quia nullus alius modus ita cōgruus et cōueniens fuit ipſi reꝑatori. etreperebili. et reꝑationi. Ratio ad intelligētiamp̄dictorum hec eſt. quia cū principium effectiuumrerum nō debuit nec decuerit eſſe niſi deum. Et nōalterius ſit res conditus reporare ꝙͣ in eſſe prodūcere. ſicut non alterius bene eſt eſſe ꝙͣ ſimplicitereſſe. detentiſſimum fuit rerum principium reparatiuum eſſe deum ſūmum. vt ſicut omnia creauerat