xri

ẜm duplicem modum. pͥmo ſcilicet in ꝙͣtum ipſa eſtadiutoriū admeritū. ſcd̓o vero inꝙͣtum eſt remedium cōtra peccatum. ¶ De gracia ergo dei inqͣtumeſt adiutorium ad merēdum. hec tenenda ſunt. ꝙcū gracia dicatur generaliter ſpecialiter et ꝓprieGeneraliter dicitur adiutoriū diuiniū creature liberuliter et gratis inpēſum. et nidifferenter ad quēcumqꝫ actum. et ſine huiuſmodi adiutorio gracienec poſſumus aliquid efficere nec durare ineſſeSpecioliter vero dicitur gracia adiutorium diuinitus datum. vt quis p̄parēt ſe ad ſuſcipiendumſpiritus ſancti donum quo peruenicit ad meriti ſtotum. et talis dicitur gracio gratis data. et ſine hacnullus ſufficiēter facit ꝙ eſt in ſe vt p̄paret ſe ad ſcilutem. ꝓprie vero gracia dicitur adiutorium datūdiuinitus ad meredum. qd̓ quidem dicitur donumgracie gratum faciētis ſine quo nullus poteſt mereri nec in bono proficere. nec ad eternam ſalutem ꝑuenire. ipſa em̄ tāquam radix merendi omnia merito antecedit. ꝓpter qd̓ dictum eſt ꝙ preuenit vo-luntutem vt velit. ſubſequitur autem fruſtra velitVnde ipſam nullus poteſt mereri merito condigniSed ipſa meretur augeri e deo in via. vt auctomerecitur et perfitiatur in patria et gloria ſempiterna ab ipſo deo. cuius eſt gracium infundereaugere. et perficere ẜm cooperacionem volūtotieet ẜm ꝓpoſitum ſeu beneplicitū p̄deſtinacōnis et̄ne