Infinitu vero cōgnicōe habitualis vel exceſſiuai. tercius per graciam et hit cognouit omnia ſpecton-cia ad huam genei̓s redempcōeꝫ. Quartus ẜm na-turā integrā cuiuſmodi fuit in adā ⁊ hic cognouitominia que ſpectāt ad vniu̓ſi cōſtitucōeꝫ. Quītusẜm ſenſibilem exꝑienciam et hic cognouit ea quevenerunt ad organa ſenſuum ẜm que modū dicit̉qd̓ didicit ex hijs que paſſus eſt obediēciū. Rotioaūt ad intelligenciam predictoꝝ hec eſt. quia ſicutreꝑatī principij eſt nos reꝑcire per liberaliſſimamgraciā ſic eciā per prouidentiſſimā ſapienciā. Ꝙem̄ ẜm ordinem ſapiēcie conditu fuerat non poteſtcibſqꝫ lucē et ordīne ſapiētie reꝑari Et ideo ſicut e̓ſtus in munis eſſe debuit ob omni culpa ſic elongotus ob omni ignorancia. ac ꝑ hoc totoliter repletꝰſapiēcie ſuꝑne luce et circūfulgencia. Qua ꝓptercognicōeꝫ perfectā hobuit ẜm utrumqꝫ naturam etpotēciam cognoſcitiuam et ſecundū omniū rerumexiſtentiam. Quia ergo res hebet eſſe ī eterna arte et ī hūana mēte ⁊ ī ꝓprio gne̓. ncc̄e fuit hrē hāct̄formē reꝝ ꝯg̓cōeꝫ. Quia ve̓o res duplr̓ p̄t ꝯgnoſciī orte .ſ. l̓ ab ip̄o atifice l̓ ob alio artē ꝯtēplāte. ſilr̓hꝫ duplr̓ ꝯgnoſci ī mēte eciā p̄t̄ acqͥſicōeꝫ q̄ xp̄o nōꝯpetit ꝓpt̓ īꝑfcōeꝫ. vel ẜ. hitū inatu vel ẜ. hitu īfuſūHīc ē ꝙ ad ꝑfcc̄ꝫ ſapīe pleītudīeꝫ neceſſai̓ū fuitv. mōs p̄dcōs r̄piri ī xpō d̓o ⁊ hoīe. vt ī arte et̓na cōgnoſcat res ꝑ naꝫ di̓nitas ⁊ ꝑ glaꝫ cōp̄henſionis