deus per verbum increctum. ſit omnia curriretper verbum incarnatum. Quonium ergo deusomnia fecit potenter et ſapienter et optime ſeu beinuolenter. decuit vt ſic reporaret ꝙ ſuam potenciam ſapienciam et beniuolencium oſtenderet.Quid aut potencius ꝙͣ coniungere extruma ſumme diſtancia in vnum perſonam. quid ſapiēciuset congruencius quam ꝙ ad perfectionem tociusvniuerſi fieret coniunctio prum et vltum verbi.ſcilicet dei quod eſt omnium principium et humci-ne nature q̄ fuit vltima omnium crrciturorum.quid beuiuolencius quam ꝙ deus propter ſecun-dum ſalutem accipiat formam ſerui. ymmo hectante benignitatis eſt vt nichil clemencius. nichilbenignius nichil amicabilius excogitari poſſit.Conueniētiſſimus ergo erat hic modus deo vepotori ꝓpter conmendandum differenciam. potenci-am. ſapienciam. et beniuolenciam IRurſus qꝛhomo cadens in culpam euertur ſe et receſſiſſet eprincipio potenteſſimo. ſapientiſſimo. et heuiuolentiſſimo. Ideo corruit in infirmitatem ignoranciam. et malignitatem. ac per hoc de ſpūcili effcūscarnalis. omnialis. et ſenſualis. Et ideo meptusercit ad diuinam virtutem in imitādam. ad lucemcognoſcēdā. ad bonitutē diligēdū. Ad hoc gͦ ꝙ hōab iſto ſtatu reꝑoret̉ ꝯgruētiſſimū fuit vt ei ꝯdeſcēdēt pͥmū qnͥcipiū veddedo ſe illi noſcibile amabile