ꝙͣ fit remiſſio pcc̄i. Ideo dicitur irremiſcibile. nonqꝛ nullomodo poſſit remitti. ſꝫ qꝛ ꝙͣtum eſt in ſe di-recte eſt inpugnatiuum medicamenti et remedijqd̓ fieri hobet remiſſio peccati. Et quoniā remiſſioſit a deo ꝑ graciam penitēcialem intra eccleſiaſticāvnitutem. Ideo dre huius peccati accipiūtur ẜmꝙ directe inpugnant illa tria. aut em̄ inpugnantgraciam ipſam penitencialem in ſe. aut in conꝑacōne ad deum a quo deitur. Aut in cōpcracione ad etcleſiam in qua ſuſcipitur. Di in cōpecione ad vnitatem eccleſie. ſic qꝛ vnices eccleſie cōſiſtit in fideet caritute. ſiue in gracia et veritote ſic eſt duplexpcc̄m ſcꝫ inuidia fraterne gracie et inpugnacio veritatis agnice. Si in cōpocione ad deum dantem. qꝛvniuerſe vie eius ꝙͣtum ad iuſtificacionem maxīeſunt miſericordie et veritos. ſic eſt duplex peccatūvnū ſcilicet ꝙ inpugnat miſericordiam. et hoc eſtdeſperacio. et aliud ꝙ inpugnat iuſticiam. et hocē inpunitatis p̄ſumpcio. Si vero inpugnat ipſamgraciam penitencialem in ſe vel ẜm ſe ſic eſt duplexqꝛ gracia penitēcialis facit reſilire e peccatis comi-is et precauere ⁊ conmittendis. contra primumeſt obſtinacio mentis. contra ſcd̓m eſt impenitēciofinalis. Impenitencia dicitur propoſitum non penitendi. ſic enim eſt ſpecies pecccti inſpiritum ſanctum. Secūdum enim ꝙ finolis inpentencia dicitcōtinuacōꝫ pcc̄i vſqꝫ ad finē. ſic ē ſeq̄la oīm moͣrliū