Et quia cuilibet moti et ſenſui veſpondet appetitus ad aliquod bonū. Ideo duplex bonū p̄paratumeſt homini bonum ſcilicet vnum viſibile et alterūinuiſibile. vnum temporale et aliud eternum. vnūcarni. alterum ſpiritui. Ex hijs autem bonis deusvnum dedit. alterum ꝓmiſit. vt vnū gratis poſſi-deretur. alterum vero per meritum quereretur. etquia fruſtra bonum datur niſi cuſtodiatur fruſtraꝓmittitur niſi ad ipſum ꝑuenicitur. Ideo duplexp̄ceptum fuit homini datum. ſcꝫ vnum nature adcuſtodiendum bonum datū. aliud diſcipline ad ꝓmerendum bonumi promiſſum. ꝙ iuullomodo poterat mereri melius ꝙͣ per meram obedientium Obedientia vero mera eſt. quando preceptum ex ſe ſoloobligat non ex aliqua cauſa alia. et tale diciturpreceptum diſcipline. quia per ipſum deitur intelligi quato ſit virtus obedientie q̄ ſui merito ducitad celum. ſui autem de merito precipitar in infer-num. non datū eſt igitur illud manſuetum homini ꝓpter indigentiam aliquam quam deus haberetde humano obſequio. ſed ad dandam mnaiterianimerendi coronam per meram et volunturiam obe-dientiumi. et quoniam homo ratione nature defectiue ex nichilo formate. nec per gloriani confirmade poterat cadere. benigniſſimus deus quadruplexei contulit adiutorium ſcilicet duplex nature. et duplex gracie. duplicē enim indidit rectitudinem ipſ