ꝑſona et ſuppoſita nocōe n̄ ſuppoītͣ eēncia nec ꝑſene et ſuppoītri ꝑſona nō ſuppoīt̉ eēncia nec nocō.ſicut pꝫ ꝑ exēpla et qm̄ veā diſtīctio ē ī ſuppoītisſb̓e monēte eſſēciā vna. ideo ncc̄e eſt ibi m̄ltiplicit̓ſigͥficari ſubſtāciā .ſ. vt cōicabilē et incōicabilē. vtcōmunicabilē ꝑ modū obſtratictionis per nomeneſſencie etper modum cōcretionis et per nomē ſubſtancie. vt in cōīccibilē vero vel ut diſtinguibilem ꝑnomē ypoſtaſis vel vt diſtinctam per nomen ꝑſoēvel aliter .ſ. diſtinctā qualitercumqꝫ et ſit ypoſtaẜ.vel notubiliter et perfecte et ſic ꝑſona. Exempla horum quatuor ſunt in crecitura hucnitas homo. a̓shomo petrus. primū eſſenciam. ſcd̓m ſubſtāciamtercium ypoſtaſim. et quartū ꝑſonam dicit et qͥdin perſona que diſtinguit̉ nō ſolum eſt conſiderareeum qui diſtinguitur. ſed illud quo diſtinguit̉ ethec eſt ꝓprietas ſiue notio. ideo neceſſe eſt ꝙ in di-uinis ſint quinqꝫ modi dicendi et querendi. ſcilicetquis ratione ꝑſone. qui ratione ypoſtaſis. quia dicit ſuppoſitum ſubſtācie in diſtincte. que rationenotionis. quid ratione ſubſtancie. quid ſiue quo.rōe en̄cie. ⁊ qn̄i hij oēs moī ī vnitate eēncie radicātur qꝛ qͥd qͥt ē ī deo ipē deꝰ vnꝰ et ſolꝰ. ideo n̄ ponūt idrāꝫ nec ẜ eēnciā nec ſecūdū eē ⁊ ꝓpte̓a ſunt tm̄ t̓smoī drendi .ſ. ẜ modos eēndi ſiue emanādi. ſic̄ dif-fert ꝑſona a ꝑſona. ẜ mōs ſe hobēdi. ſic̄ dr̄t ꝑſoā eteēncia qꝛ vna ꝑſoā ad alterā refert̉ ⁊ iō diſtīguit̉.