Secūdum enim pͥmam noture inſtitucōnem crectus fuit homo habilis ad cōtemplacōnis quietem:et idro poſuit eum deus in poradiſo deliciorum. ſedquertens ſe a vero lumine ad cōmutebile bonū in-curuatus eſt ipſe per culpam ꝓpriam. et totum geuiuis ſuum ꝑ originale peccatū. qd̓ duplicit̓ infecithumanam naturam. ſcꝫ ignorātia mētem et cōcupiſcencia carnē; ita ꝙ excecatus homo et incuruotus in tenebris ſedet̉ et lumen celi nō videt. niſi ſibi ſuccurrat gracia cū iuſticia cōtra cōcupiſcēciamet ſciā cum ſapiā cōtra ignorantiam. qd̓ totum fitper ih̓m xp̄m qͥ factus eſt nobis a deo ſapiā et iuſticia et ſctīficacio et redemptio. Qui cū ſit dei vir-tus et ſapiētio ſit verbum incarnatum plenū gͣcieet veritatis. graciam et veritatem fecit. graciami ſcꝫcaritatis infudit. q̄ cū ſit de corde puro et cōſcienciāboria et fide non ficta totam aiūm rectificat ẜm triplicem ipſius aſpectū ſupradictum Sciētiam veritutis edocuit ẜm triplicē modū theologie. ſcꝫ ſim-bolice ꝓprie ⁊ miſticeᵉ vt ꝑ ſimbolicā recte vtamurſenſibilibꝰ. ꝑ ꝓpriā recte ītelligibilibꝰ ꝑ miſticā rapiamur ad ſuꝑnitales exceſſus. ¶ Qui gͦ vult indeū aſcēde̓; ncc̄e ē vt vitrta culpa defornte naturū?natuales potēcias ſupͣdcrs exccecit ad grām reformantē. et hͦ ꝑ orōꝫ. ad iuſticiā purificētē: et hͦ incōuerſacōeᵗ ad ſciām illuiq̄ntē; et hͦ ī meditacōeˢad ſapiēciam perficientem; et hoc in cōtemplacōe.