Druckschrift 
Corpus iuris civilis : Codex Justinianus. Mit der Glossa ordinaria des Accursius
Seite
CXXVIIr
Einzelbild herunterladen
 

Quartus

Fo. CXXVII.

ſubueniētes ad hmōi venimꝰſanctionē. Om̄e igit̉ iuram̄tū ſiue a iudicibꝰ ſiue a ꝑtibuſillatū:ª ī principio litis vel inmedio vel in ipſaᵇ diffinitinaſnīa:ᶜ ſub ip̄o iudice detͣ nōᵇ expectata vel vltīa diffinitōe vl̓ꝓuocatōis formidine: ſꝫ iuramento illato quū hͦ a ꝑtibꝰᵉ factū fuerit ⁊ a iudiceᶠ approbatū: vl̓ ex autoritate iudicꝭ cuicūqꝫ ꝑti illatū. Siqͥdeꝫ is cuiimponit̉ ſacr̄m nihil ad hͦ fueritᵍ reluctatꝰʰ ⁊ hͦ p̄ſtet̉ vl̓ˣ referat̉: neceſſitate īponēda ei cuidefert̉ relatiōis ſacr̄m ſubire:vl̓ ſi hͦ recuſauerit:ᵏ quaſi illato ſacr̄oˡ preſtitoᵐ cā vl̓ capl̓mdecidat̉ nullo loco ꝓuocatōirelinq̄ndo. Quis em̄ ferendeſt ad appellatōis veniēs auxiliū ī ijs q̄ ip̄e facienda ꝓcurauit. Sin aūt is cui ſacr̄m eſtillatū vl̓ a ꝑte vl̓ a iudice hͦ ſb̓ire mīme voluerit: licētiā qͥdeꝫhēat ſacr̄m recuſare.q Iudexāt ſi hͦ oīmō p̄ſtādūʳ extīauēitſic cām dirimat: quaſi volēteeo ſacr̄m ſit recuſatū: ⁊ ita cetera ſiueᵗ capitula ſiue totiꝰ negocij ſumma examinent̉: ⁊ lisſuo marte ꝑcurrat nullo ei obſtaculo obuiante. Ipſe auteꝫ qͥ ſacr̄mʸ ſibi illatū dare recuſauerit: vel hͦᶜ atteſtet̉ vel ſiforte nō audeat habeat ſibi īvltima ꝓuocatiōe repoſitumauxiliū. Si aūt iudex appellatōi p̄ſidens bn̄ qͥdeꝫ illatūᶻ iuſiurādū: nō rite aūtª r̄cu-

ſatū ꝓnūciauerit: res ẜm ꝙ iudicatū eſt ꝑmanebit. Sin autem nō rite qͥdem illatū: recteaūt recuſatū ſacr̄m ꝓnūciauerit: tūc ei licebit emendare ſententiā iudicis: q̄ quaſi ex recuſato ſacr̄o ꝓceſſit: ⁊ nihil penitus necᵇ preiudicij nec iniuſtidiſpendij cuicūqꝫ incurret: ſꝫ⁊ cauſeᵇ curſus ab initio vſqꝫad nouiſſimū terminū nō īpediatur: ⁊ lis equa lance trutinabit̉. Siue āt illatū iuramētū p̄ſtitū fuerit ſiueᵉ recuſatū ip̄i parti quē hͦ intulit: nullū prouocationis remediū inhͦ reſeruabit̉: quuꝫ nimis crudele eſt ꝑti q̄ hͦᶠ detulit ꝓpter hͦip̄m ꝙ iudex eiusᵍ petitiōeꝫ ſecutus eſt: ſuꝑeſſe ꝓuocationeꝫ His deʰ pn̄tibꝰ ꝑſonis ſtatutis: nec abſentes nos fugiunt:ſed etiā eos huic legi ſubiugamus: ⁊ ſi ꝑſona nō pn̄s inueīatur cui ſacr̄m eſt illatū lite forte ꝑ ꝓcuratorem ventilata neceſſe eſt vel ip̄am pͥncipaleꝫ ꝑſonā datis certꝭ indicijs ad iudiceꝫ venire: vt ea q̄ de ſacr̄isſtatuta ſunt īpleat. vel ſi iud̓xᵉ extīauerit ī ꝓuīcia vbi degit:ſubˡ actoꝝ teſtificatōe iuram̄tū ab ea vel dari vel referri vl̓recuſari hoc ꝓcedere: vt ſingulis caſibusᵐ euentus iam diffinitus imponatur. Licentiaconcedenda etiam parti alteri vel ꝑ ſe vel ꝑ ꝓcuratorē ſuꝑhocip̄o ordinatum adeſſe ijsque d̓ iuramento agunt̉. vel ſi

j Referat̉. quū a ꝑte īfert̉ vel etiā cū a iudice. ⁊ poteritiſto cāuis cui defert̉ recuſare. It̓ appellare vt. jͣ. e. §. ſin ātl Preſtito. ab eo cui ab initio ilk Illato .i. delato.latū fuit. m Cā. qn̄ ſuꝑ totali cā defert̉. ſꝫ capl̓m qn̄ ſuper certo capl̓o defert̉. n Decidat̉. ſic gͦ delator nō p̄trecuſare ſi ei refertur. ſꝫ ille cui primo delatū fuit bene recuſare: vt. jͣ.e. l. §. j. Item necappellat vt h̓: qd̓alteri cui .ſ. primofuit delatū nō denegat̉: qꝛ pōt appellare. vt. jͣ. ꝓxi.§. o Procurauit. ꝓcurauit em̄vt lis iureiur. d̓cideret̉ ⁊ ſic ē. ff. qꝛqͥſqꝫ iuris. l. j. ⁊. ffe. l. iuſiu. §. ⁊ ſi isp Recuſare. ꝯͣs. e. delata: ⁊. ff. e.manifeſte. So. h̓nouū. vl̓ dic vt īdicta. l. manifeſtediximus.q Iudex. h̓ adneceſſariū reſtringit̉ ẜm Aꝫ.r Extimaue̓it.id ē illū cui illatūnō ē ſi iuſte recuſare ꝓſpexerit.s Uolēte .i. ſicuti ſi alter alteriretuliſſet et quuꝫille ſb̓ire vellꝫ iſteei remiſiſſet. et ſicille recuſaſſet iſtovolente. vl̓ al̓r .i.ſicuti relatuꝫ ſibiſacr̄m recuſaſſet:qd̓ ab initio detuliſſꝫ ⁊ hec duo paria ſūt qͦ ad ſnīaꝫnō qͦ ad appellationē. nā ẜm primū intellectuꝫdefert vl̓ refert n̄appellat: vt. jͣ. eo.§. ſiue aūt. h̓ aūtqͥ r̄cuſat appellatItē ẜm aliū n̄ appellaret qd̓ h̓ fac̓:vt ſubijcit.t Capitula. ſuꝑ qͥbꝰ nō eſt iuratuꝫ ar. jͣ. e. §. nll̓o tn̄ ⁊cͣ.vl̓ dic ſuꝑ quibꝰ eſt iuratū: vt. jͣ. ꝓxi. §. ſꝫ et cauſe ⁊cͣ.v Sibi .ſ. reus vl̓ actor.x Atteſtet̉. qua ex cā ſubire iuſiurandū recuſet forte qꝛdubitet de facto quū hoc iuramētū ſit veritatis: vt. ff. e. l.iuſiur. ⁊ ad pec. circa prin. ⁊. ff. rerū amo. l. marcellus.y Auxiliū. ille gͦ cui defert̉ appellat ⁊ dat̉ iudex appellationi cuius officiū quale ſit ſtatim ſubijcit. z Iuſiurādū. a iudice. a Recuſatū. hoc expone vt. sͣ. ⁊ qͣi dicit iō ꝙ nō ꝑ oīa ē ſil̓e vt mō noͣui. b Preiudicij. ex pma ſnīa. c Diſpēdij. naꝫ neut̓ alteri dānat̉ ī expēſisob hoc ꝙ calūnioſe egerit: nā vnꝰ vicit vnā cām: aliꝰ aliā⁊ ſic quilibet bonā cām fouiſſe vr̄: vt in auten. de iudi. §.oportet. vl̓ dic diſpendij ex prima ſententia .ſ. qꝛ caſſat̉ ꝑ

ap. vel dic .i. dāni. d Curſus. qͣntū ē ī alijs capitul̓: vtjͣ. §. nullo. vl̓ dic etiā hꝰ .ſ. pͥme ⁊ ſcd̓e. nā ꝓcedit vt ⁊ morisē ꝓcedi ī cauſis pͥncipalibꝰ ⁊ appellatōis. e Recuſatū.ab eo cui delatū eſt volēte deferēte. dic gͦ recuſatū .i. remiſſūſecus ſi iudex detulerit ⁊ is cui delatuꝫ eſt recuſat delatū vtſubijcit cuꝫ ⁊cͣ. et. sͣ.eo. §. ſinant. Acc̄.f Detulit. noͣ delator nō appellat.ſꝫ relator ẜm P. ſicqꝛ fac̄ hoc ex neceſſitate: vt. ff. d̓ ꝯſti.pe. illd̓. ſꝫ Io. ꝯͣ qͥaoīs relator eſt delator. g Petitionē .i. iureiurandi illationē. Et noͣ hictriplex iuramentūvt no. ff. e. l. j. in fi.et. sͣ. l. j. et voluntariū ſponte ſuſcipit̉et recuſat̉ et refert̉vt. ff. e. iuſiur. ꝙ exde alijs duobꝰ dic̄hec lex. Itē ſunt etalia multa iuramētade qͥbꝰ in corꝑeiurꝭ tractat̉: vt no.ff. e. l. j. circa princ.Itē noͣ ꝙ ī caſibuſnullo mō referturvt. ff. reruꝫ amo. l.marcellꝰ. ⁊. l. n̄ magis. It̓ et. jͣ. de fid̓icō. l. fi. Itē et vbicūqꝫ lex deferat niſi eadē lex dicat derecuſatōe: vt. jͣ. debo. aut iudi. poſ. l.fi. §. fi. ⁊ dctā. l. maͣcellus. et nota. sͣ. e.delata. h Preſentibꝰ. ꝑſonaruꝫquarū eſt negociūalie ſūt pn̄tes alieabſentes ſupradicta locuꝫ hn̄t interpn̄tes: ī abſentibꝰaūt nō oīa ſꝫ q̄daꝫeoꝝ obtinent. Iteno. ẜm Ir. ꝙ illatū autoritate iudicis iuſiuranduꝫ aparte ꝑti. aut ſuſcipit̉ aut recuſat̉ ſuſceptū: aut p̄ſtaturaut refert̉ relatū. rurſus aut ſubijcit̉ aut recuſat̉ qͥ delatuꝫaut relatum preſtat obtinet. qͥ recuſat ſine cā cadit quidemſꝫ qͥ intulit relatūqꝫ recuſat nō pōt ꝓuocare qd̓ alteri n̄ denegat̉. abſente qͦꝫ altero idē et caſus et iuris euētꝰ dep̄henditur. et hoc dicit lex iſta ẜm Ir.i Neceſſe ē. deferri gͦ pōt abſenti ſicut et remitti. vt. ff. e.l. pe. k Extimauerit. vt et. ff. e. iuſiur. et ad pec. §. ſi deequalitate.l Actorum. conficiendoꝝ coram iudice illius ꝓuincie ⁊ad hoc. jͣ. de fide inſtru. l. iudices: et. sͣ. de iuram̄. cal̓. l. ij. §.ſin aūt: et aut̓. principales: et. ff. e. l. ad ꝑſonas et. sͣ. fi. regū.l. ſiquis: m Euentus. id eſt vt ſi illatum ibi ſuſcepit etpreſtiterit vincat: idem eſt ſi relatum preſtat. ſi autem illatum vel relatuꝫ ſiue cauſa recuſat amittat cām. nec liceat ei.