Druckschrift 
Corpus iuris civilis : Codex Justinianus. Mit der Glossa ordinaria des Accursius
Seite
CCCXXXVIv
Einzelbild herunterladen
 

Liber

tp̄s ſatꝭ nō fec̄. nec defenditurᵇ bonis poſſeſſisᵉ itēqꝫ diſtractis ꝑ actōꝫ ī ſcm̄ ꝯͣ em̄ptorē qͥſciens fraudē ꝯꝑauit ⁊ ꝯͣ eū qͥex lucͣtiuo titulo poſſidet ſcīementōe detracta creditoribꝰidē. aa. ⁊. cc. ſuis eē ꝯſultū.Mēne. Si actuᵉ ſolēniᶠ p̄cedētē obligatōeꝫ ꝑemiſti ꝑſpicisadu̓ſusᵍ fraudatorē ītraʰ ānūinꝙͣtū face̓ p̄t vl̓ dolo malo fec̄qͦmīꝰˡ poſſit edicto ꝑpetno tm̄actōꝫ ꝑmitti. Explicit li. vij.Incipit liber octauus. De interdictis.Ti. j.

Mꝑa. Anto. Euocato. Cuꝫproponas radicibꝰ arborū invicina agathangeli area poſitis creſcentibꝰ: fundamentisdomus tue ꝑiculū afferri: preſes ad exemplū interdictorūq̄ª in albo ꝓpoſita hꝫ pretorſſiarbor in alienas edes impendebit: item ſi arbor in alienuꝫagrū impendebit: quibꝰᵐ on̄ditur: necⁿ ꝑ arboris quidemoccaſionē vicino nocere oportere rem ad ſuam equitatemᵇ rediget.Mꝑa. Ualerianus ⁊ Gallienus. aa. Meſſie. Preſes prouincieᵖ in eum qui eiuſdem ꝓuincie non eſt: necq ex interdicto poteſt cognoſcere.Mꝑatores Diocle. et Maxi.aa. ⁊. cc. Pompeiano. p̄p̄. Incerti iuris nō eſtᶠ orta poſſeſſionis etᵍ ꝓprietatis lite: priuspoſſeſſionis decidi oꝑtereᵗ q̄ſtionem ꝯpetentibꝰª actionibꝰvt ex hoc ordine facto de dominij diſceptatione prohationes ab eo qui de poſſeſſione

coribꝰ. hodie qͣtuor: vt sͣ. de vſur. rei in. l. ij. b Bonispoſ. paucꝭ q̄ nō alienauerat. ⁊ dic poſſeſſis .ſ. a creditoribꝰ.c Itemqꝫ diſtractꝭ .ſ. non ab eis. ſꝫ a debitore: vt ſtatī innuit. d Detracta. q. d. in titulo nō lucratiuo exigiturſcīa in eo cui alienat̉. in titulo v̓o lucratiuo nō: vt h̓: ⁊. ff. e.l. qui aūt. §. hͦ edictu. ⁊. §. ſil̓i modoquū gͦ dos nō ſit titulus lucratiuus:vt. ff. de act. et ob.l. ex ꝓmiſſione: exigitur ſcīa accipientis: vt sͣ. e. l. ij. ⁊ eodem mō diſtinguitur in re alienata īfraudem pr̄oni: vtff. ſi qͥd in frau. pa.l. j. §. doluꝫ. ⁊. §. ſiquis in fraudem.Si actu ē ſolēniſcꝫ ſtipulatōe ⁊ acceptilatōne. ⁊ loqͥtur hec lex debitori qͥ ⁊ creditor eratf Precedentē.dicit p̄cedentē ꝙͣtum ad eā qua poſtea idē fraudatorliberatus teneri cepit creditoribus .i.creditoribꝰ ſui creditoris.g Fraudatorē.peſſime cantare videt̉ hec lex. id̓o dicꝙ illū vocet fraudatorē: qui liberatus eſt ex cā donationis quū nō ip̄eſꝫ debitor ageret infraudē creditoruꝫ:ſicut em̄ quis re ipſa dr̄ fraudatus: ita ⁊ ille ad quē res ꝑuenit pōt dici fraudator re ip̄a: licet bonafide acceꝑit. et ideodic̄ ꝯdēnandū .jͣ. annū: ⁊ inꝙͣtum facere pōt: nā ſi malamfidē hr̄et: tunc in ſolidū ẜm Ir. vt. ff. e. l. j. prīo Rn̄. vel dicaꝑtius ſic: loquit̉ quū tu liberaſti eū ꝑ acceptil. qͥ ex cā donatōis tibi tenebat̉. tenet̉ quidē liberatꝰ pauliana inqͣꝫtuꝫfacere pōt. qꝛ tibi in tātū dānaret̉. vt. ff. de re iudi. l. int̓ eos§. j. vel dic tercio ꝙ vocat fraudatorē eū qͥ in fraudē creditoꝝ liberauit. qͥ ⁊ ip̄e tenet̉ hoc edicto actōe ī factū: vt. ff. e.l. j. in fi. prīo Rn̄. ⁊. l. fi. in fi. ⁊ poterit inꝙͣtuꝫ face̓ p̄t teneriqn̄ poſtea ceſſiſſet bonis. vt. ff. de ceſ. bo. l. iij. ⁊ inſti. de act.§. fi. h Annū. a tꝑe alienatōis vel liberatōis: vt. ff. e.l. ait pͣ. §. annꝰ. ſꝫ poſtea ī id qd̓ ꝑuenit: vt. ff. e. l. §. actio.i Poſſit. hoc cāu ī ſolidū tenet̉: quū ꝓ eo hēat̉ ac ſi poſſet ſolidū face̓: vt. ff. de re. iur̄. parē. Ac. Explicit liber. vij.Incipit liber. viij. De interdictis quia poſteſſiones d̓ quibus eſt dictū ꝑ interdicta defendunt̉: iō d̓ ijs ponit. ⁊ erātinterdicta forme ⁊ ꝯceptōnes v̓boꝝ a p̄tore introducte quev̓ba hodie nō ſt̓ ſꝫ vim ⁊ aucͣtē retinemꝰ: vt inſti. e. in pͥn.⁊. jͣ. e. l. incerti. in fi. ⁊ dicunt̉ qͣſi int̓ duo reddita: vt inſti. e.Cum ꝓponas. in area agathangeli arbores erāt §. ij.poſite: qͣꝝ radices excreuerāt ſub fundamēto domus tuediſſolutiſqꝫ: iō fundamētis domꝰ tua minabat̉ ruinā: nullum auxiliū tibi ꝯpetē videbat̉. qꝛ nec interdictū de arbo.ce. de qͦ plꝰ videret̉: nā illd̓ interdcm̄ duo capita hꝫ. vnū ſiarbor edibꝰ alienis īpēderit: ⁊ tūc ſuccidi arborē a ſtirpe p̄cipit̉ aliud ſi agro impēdet: ⁊ tūc. xv. pedibꝰ a terra coercet̉ſꝫ neutrū iſtoꝝ prima facie hꝫ locū: ſꝫ tn̄ de eqͥtate ad inſtarilloꝝ interdictoꝝ deficiētibꝰ directꝭ verb̓ dabit̉ vtile inter-

dictū vel actō in ſcm̄. ⁊ hoc dic̄ hec lex. k In albo. i. jlibro p̄toris. vl̓ .i. in aliqͣ maͣ alba: vt charta: l̓ ebore: l̓ marmore. vt. ff. de iu. o. iu. l. ſiqͥs id. l Propoſita hꝫ. duoſt̓ interdcā hec de qͥbꝰ: h̓ fac̄ mentōeꝫ qͦꝝ pͥncipia h̓ ſuꝑponit ſic̄ ſi aliqͥs allegās: legū capita ꝓferret: ⁊ ſūt ambo.ff. de arbo. ce. l. j.in prin. et. §. deinde. ait p̄tor.m On̄dit̉ .i. exmente qͦꝝ collr̄.Et ſic nō magismentē ſiue cāmlegꝭ inſpiciēdamꝙͣ v̓ba: vt sͣ. delib̓. p̄. l. iij. Itē ꝙde ſil̓ibꝰ ad ſil̓iaꝓcedat̉. vt. ff. d̓le. ⁊ ſe. ꝯ. l. n̄ pn̄tqd̓ ꝙͣuis circa arbores cedendasnotemꝰ: hꝫ tam̄gnaͣleꝫ inſpectōnē vt vn̄cūqꝫ ſitredditū interdictū ad ſil̓ia ꝓcedē poſſumꝰ. ẜmM. vt ⁊ ar. ff. ar.fur. ce. ſi pl̓es. §.j. et. ff. ad exhi. l.theſaurꝰ. Iteꝫ ⁊no. vbi ē ſil̓is eqͥtas. ⁊ ſil̓e ius ſtatui debē: vt ⁊. ff.ad. l. aqͥl. illud.n Per arboris. nō ſolū ꝑ aliquā ꝑſonā l̓ alienā pecudem.o Rediget.ſꝫ qͣ actōe ꝓpoſita? Rn̄. vtili interdicto de arbo. ce. quū directū tm̄ ī duobꝰ caſibꝰ locuꝫhēat. l̓ actōe in factū qd̓ ī idē recidit: vt īſti. d̓ int̓di. §. fi. l̓ſb̓ſidiaria: vt. ff. de ſa. ſan. ec. ſancimꝰ. vel offō iudicis. ſꝫoppone aūt h̓ agathangl̓s plātauit ẜm for̄aꝫ legꝭ q̄ ē. ff.finiū reg. l. fi. ⁊ tūc nullā penā meret̉. vt. jͣ. ad. l. iul. d̓ adult̓. gracchꝰ. ⁊. ff. de aqͣ plu. ar. l. vicinꝰ. aut ꝯͣ. ⁊ tūc ꝯſtatꝓrſus vellēdū ſꝫ Rn̄. nō eē attēdēdū qͣl̓r plātauerit: qꝛ ⁊ſi ẜm for̄aꝫ legꝭ plātauerit: tn̄ puto hr̄e locū legē iſtam.reſes ꝑ ī eū .ſ. īuitū. q Ex int̓dicto. in qͦ faciliusvideret̉ neduꝫ ex alia cā: vt. ff. de iu. o. iu. l. fi. niſi ī cāu vtff. de fideic. li. l. nō tm̄. §. artificuliano. ⁊ dic vt ibi. ⁊ ſic innuit̉ eē leuiorē interdictoꝝ cognitōeꝫ. Itē qd̓ h̓ dic̄ ē veꝝniſi rōne recōuentiōis alid̓ ꝯtigat: vt qꝛ de poſſeſſiōe ibirecōueīat̉: vt ⁊ sͣ. de ſen. aut̓. ⁊ ꝯn̄r. l̓ niſi de ꝯſenſu ꝑtiū:vt. ff. de iud. l. j. ⁊. ij. ī pͥn. vel niſi poſſeſſio ſit ibi. vel lꝫ ſitalibi vis tn̄ fuit ibidem facta: vt sͣ. vbi de poſ. a. l. j.Incerti. agit vnꝰ ꝯtra aliū poſſeſſorio ⁊ petitorio aut retinēde: vt ſi ego agā vti poſſidetis ⁊ rei vē. nō poſſuꝫ ꝓpt̓ordinē etiā qꝛ mihi ꝯͣriꝰ. Itē ꝯͣ ꝯmodatariū vel ſil̓eꝫ vtroqꝫ agā ⁊ nō ſum ꝯͣriꝰ: ⁊ tn̄ nō poſſuꝫ rōne ordīs. in recuꝑanda ⁊ adipiſcēda planū ē. Itē agē viciſſim: alt̓ poſſeſſorio alter petitorio ⁊ tūc aut retinēde: vt ago rei vē. ꝯͣ cōmodatariū: ⁊ ipſe vti poſſidetis. aſſerēs ſe nō ꝯmodatariū. ⁊ nō poſſum ꝓpter ordinē vel ago vti poſſidetꝭ ⁊ ip̄ecōi di. idē in recuꝑanda eſt exemplū. vt ago vn̄ vi. tu cōidiuidūdo. idē in adipiſcēda: vt sͣ. t. j. l. fi. incerti. īmo incerti: vt ⁊ sͣ. de rei vē. l. ordinarij: ⁊ sͣ. de ap. l. j. ⁊. ff. de acqui. poſ. l. exitus. r Orta. ſiue ab eodē hec duo iudicia .ſ. petitoriū et poſſeſſoriū ꝓponant̉: ſine ab vno vnuꝫ