Druckschrift 
Corpus iuris civilis : Codex Justinianus. Mit der Glossa ordinaria des Accursius
Seite
CLXXIXv
Einzelbild herunterladen
 

Liber

quantā ipſe reuera emphyteota ab alio acciꝑe pōt: ipſumdn̄m oīmodo hͨ ꝯꝑare. Sinaūt duoꝝ mēſiū ſpaciū fueritemerſuꝫ: ⁊ dn̄s hͦ facere noluerit: licētia emphyteote detur:vbi voluerit ⁊ ſine ꝯſenſu dn̄imelioratiōes ſuas vēdere: ijstn̄ ꝑſonis q̄ nō ſolēt in emphyteoticꝭ ꝯͣctibꝰª vetari ad hmoivenire emptōeꝫ. Neceſſitatem aūt hr̄e dn̄os: ſi alijs melioratio ẜm p̄fatū modū vendita ſit: acciꝑe emphyteotāvel ius emphyteoticū ad perſonas non ꝓhibitas ſꝫ ꝯceſſas⁊ idoneas ad ſoluēdū emphyteoticū canonēᵇ tranſponere.ſi emphyteota malueritᵉ nonꝯtradicere: ſꝫ nouū emphyteotam in poſſeſſionē ſuſciꝑe: nōꝑ ꝯductorē vel ꝑ ꝓcuratoremſꝫ ipſos dn̄os ꝑ ſe vel ꝑ literasſuas vel ſi hoc non potuerintvel noluerintᶠ ꝑ depoſitōeꝫ inhac quidē ciuitate apud virūclariſſimū magiſtrū cenſuumvel p̄ſentibꝰ tabularijsᵇ ꝑ atteſtatōnem. in ꝓuincijs auteꝫper preſides vel defenſores celebrandā. Et ne auaricia tenti domini magnam moleꝫ pecuniarum propter hoc efflagitent quod vſqꝫ ad p̄ſens tem-

pus ꝑpetrari cognouimꝰ: nōamplius eis liceat pro ſubſcriptione ſua vel depoſitōne niſiquinquageſimā partemᵇ p̄cijvelˡ eſtimatōis loci qui ad aliam ꝑſonam tranſfert̉ᵏ accipere. Si autē nouū emphyteotam vel emptorē melioratōnis ſuſcipere minime dominꝰmaluerit ⁊ atteſtatōne factaintra duos menſes hoc facereſuꝑſederit: licere emphyteote⁊ nō ꝯſentientibꝰ dominis adalios ſuū ius vel emponemata trāſferre. Sinantē alit̓ fueritⁱ vſatus qͣꝫ nr̄a ꝯſtitutio diſpoſuit iure ēphyteoticoᵐ caExplicit liber. iiij.dat.Incipit liber quītus de ſpōſalibus et arris ſpōſalicijs etproſeneticis ℟ica. Ti. j.

et. l. lꝫ. ⁊ sͣ. de ſacroſanc. ec ant̓. qͥbuſcūqꝫ. Item ad hoc sͣ. deꝯͣhen. empt. l. dudū. b Acciꝑe. ꝯfirmādo. c Emphiteotā. nouū. d Tranſponere. ꝑmutando.e Nō ꝯͣdicere .ſ. cenſemꝰ dn̄ꝫ. e Per ſe. ſic ⁊ sͣ. de ijsqͥ ve. et. impe. l. ij. ⁊. jͣ. de decur̄. l. nullus. f Depoſitionē .i. qͣlēcūqꝫ ſcpͥturam: q̄ on̄debat ſevelle nouū emphiteotā ſuſciꝑe. Per atteſtatōnē. id eſt ſcripturā cū teſtibꝰ.h Precij. qn̄ vēdit̉. i Eſtimationis. qn̄ alio mōtranſfert̉. ⁊ hoc dihodie ꝓ renouation dari.k Acciꝑe a nouo emphiteota.l Verſatus. ſcꝫemphiteota.m Cadat. ipſoiure. qͥcquid gͦ ꝯͣ legē iſtā fiat: poteritdn̄s rē vendicarealiud ī vſufructuario: vt. ff. de vſufr.l. cui vſufructus.De ſponſalibꝰ ⁊ arris ſponſalitijs ēproſeneticis dixitde ꝯtractibꝰ reruꝫnūc de ꝯͣctibꝰ ꝑſonarū. n Et ꝓſeneticis .i. ſalarijsq̄ dant̉ ꝓſenetis:vt. ff. de ꝓſeneti. l.ij. ſꝫ de hoc nihil īnigro.A lij deſponſate.al̓s deſponſata. ettūc plana. ⁊ al̓s deſponſate: ⁊ tūc dicnō ꝓhibet̉ .i. nō fitꝓhibitō. vel habeas in fi. nō ꝓhibētur in plurali numero. Et nota ꝙ magis ꝓprie dixiſſet alicui ꝙͣ alij: ſꝫ ꝓpter aliud alij qd̓ eſt. jͣ. dicit ⁊c̄. Item intelligecū cā vel ſine cā: tūc tn̄ patit̉ penā arrarū: vt. jͣ. e. l. fi. p̄tereaẜm canones aliud vr̄. xxvij. q. ij. deſponſatā. ſꝫ certe immoidē: qꝛ hic de ea q̄ eſt ſponſa ꝑ verba de futuro: qd̓ qualiterfiat: habes. ff. e. l. j. ⁊. ij. et facit ad. l. j. de repu. l. ij. ⁊. ff. de verbo. ob. l. ticia. in prin. Ac.Ii is qͥ a ꝓuīcia. ſꝫ ſi in alia poſt tres ānos: vt. jͣ. de repu.l. ij. ⁊ hoc ſi abſens ſit ex ꝓbabili cā tm̄. ſi v̓o abſens ſit ex ꝓbabili ⁊ neceſſaria cā expectat̉ donec aſſit: vt. ff. e. l. ſepe. qͥ ēꝯtra. b Nihil fraudis .i. damni. neqꝫ in pecunia. neqꝫin fama. veteres .n. ꝓ damno ⁊cͣ. vt. ff. de edil̓. edict. l. cū ātIrris. hec eadē pignora vocant̉: vt. jͣ.§. excipit̉.ti. j. l. j. c Reſtitui. pena ex vtraqꝫ ꝑte ceſſante.d Defuncta ꝑſona. interuenerit oſculū vel nō: lꝫ in dona. ꝓpter nup. ſecus: vt. jͣ. ti. ij. ſi a ſponſo cōmittebat̉: ergohoc caſu pena heredis ſic. ⁊. jͣ. ti. ij. l. cū veterū.e Prebuit. ⁊ ideo committit.Si pater f nup. et de tali quē iure recuſare nō poterat: vtff. e. l. ſed ſi q̄. g Firmū. habita rōne vel comꝑatiōe eiꝰqd̓ pater fecit: ⁊ qd̓ tutor vult. ⁊ ſic nō ob. ff. de verb. obli. l.ticia. primo reſponſo. Accurſius

h Deſtinatū. al̓s deſtinatū ⁊ al̓s diffinituꝫ. ⁊ hoc niſipuella iure recuſet: ſicut in tutore eſt vel cura. vt. ff. de cōfir. tu. l. vtilitatē. i Defenſore .i. tutore vel curatore.k Cōmoda .ſ. pecuniaria tractanda. nō aūt de maritando eā: in ꝯiunctione gͦ puelle nō q̄rit̉ ꝯſiliū tutoris: ſꝫipſius puelle. q̄ſi cultū verecundie nō eligit: iudicis erit deliberare: vt pꝫ infrade nup. l. in coniunctione. ⁊. l. incopulādis: ⁊. ff.e. ſi puelle. ⁊. ff. d̓ritu nup. l. ſciendū ẜm quoſdaꝫ.Sed alie ī curatore: illa ſi puelle. ⁊. ff. de rit̓. nupti. dicit ꝙ ipſeſolus nō pōt cōſtituere ſponſalia ſꝫ certe cū aliis dꝫ aduocari:vt. jͣ. de nup. l. j.Accurſiꝰ.l Femine. cōſentientis tutori vel cura. ⁊ facit ad. l. jͣ. ſi nupti. ex reſcriptopetant̉. l. j. et. ff.de repu. l. iul̓. accurſius.Qulier. p̄benscām vt nuptie n̄celebrent̉.m Quod accep. ſeruat̉ gͦ ip̄oiure ille minorapena. vel dic ꝓhabita ī integrūre. n Pertutorē. qꝛ qͥ ꝑ aliuꝫ accipit ⁊cͣ. vtff. de admi. tur.l. ita autē. §. geſſiſſe. o Simul cū filia. p Seꝑatim .i. ſine filia. q Pronepote .ſ. ſuſceꝑit. r Teneri. idē dicā in tutore ⁊ curatore: ſic. jͣ. vn̄ vi. l. meminerint: ⁊ sͣ. de iudicijs ꝓperandum§. j. ⁊. jͣ. de ſeruis fug. l. qͥcunqꝫ. nā vt pr̄is ſic ⁊ tutoris eſtofficiū filiā dotare: vt. jͣ. de do. ꝓ. l. fi. ſꝫ hoc qd̓ ſubijcit. jͣ.ti. ꝓxi. rn̄. fallit. jͣ. ti. j. .j. q̄ ē ꝯͣ. s Perſonā. qꝛ ſit turpis meretricator vel ſil̓is: et alter nobilis: vt. ff. de ri. nup.l. lege. ⁊ ſic nō obſtat. jͣ. ti. j. l. j. t Uel ꝯdict. vt qꝛ filia ſenatoris. ⁊ libertus vel hereticꝰ vel iudeꝰ: vt. ff. de ritu nup. l. lege. et sͣ. de iudeis. l. neqͥs. v Aliā cauſaꝫveluti. cognationē vel mortē alteriꝰ. x Generalibꝰꝯſtitutionibꝰ. vt in tutoribꝰ ⁊ cura. vt. jͣ. de int̓dicto ma.ꝑ totū. ⁊ deo dedicatis: vt sͣ. de epiſ. ⁊ cle. l. deo nobis. inpͥn. ⁊ de ſacro fonte ſuſceptis. vt. jͣ. de nup. l. ſiqͥs aluna.y Tm̄modo reddi. conditione ob cauſam vel ſine cā⁊ hoc qn̄ ignorauit accipiēs: vt. ff. de ꝯdi. ob cau. l. ij. al̓sin duplū: ar. jͣ. ꝓxi. §. ⁊ hoc in accipiente. in dante autē ſiqͥdē ignorauit repetit p̄dicto modo. ſi ſciuit: non repetitpropter ſuum ſcelus: ſed fit arra caduca. Alij dicunt ꝙetiam tunc repetit quaſi nulla fuerit cauſa: vt. ff. de ꝯdi.cauſa data. l. finali. ſed illam legem intelligimus in ignorante: vt ibi diximus: ⁊. ff. de dona. inter virū ⁊ vxorem