Liber

neutrū facere maluerit: et exvna ꝑte ſub fide tn̄ geſtorū iuramētū p̄ſtari vel referri vl̓ recuſari: expēſis ꝓpt̓ hmōi cauſāp̄ſtādis officioᵇ iudicis trutinādis an̄ ab vtraqꝫᶜ ꝑte vel abaltera oꝫ eas depēdi nullo tn̄ex hoc litibꝰ impedimento ge.nerando: ſꝫ donec ea ꝓceduntalijs capitulisᵉ vel litisᶠ mēbris a iudice examinandis. etpoſtqͣꝫ fuerint ei intīata geſtaſuꝑ iuramēto ſubſecuta tc̄ iterū ad hͦ capl̓m iudice redeūte⁊ eo adimpleto ad cetera ꝑueniēte oībꝰ alijs q̄ d̓ pn̄tibꝰ ſācita ſūt: ⁊ ī abſentiū ꝑte obẜuādis. ¶ In oībꝰ āt caſibꝰ ī qͥbꝰſacr̄a p̄ſtāt̉ obẜuatōꝫ iudicialē ꝑmane cēſemꝰ ẜm ꝑſonarūqͣlitatē ſiue ſb̓ ip̄o iudice p̄ſtari oꝫ iuramētū ſiue īᵍ domibꝰſiue ſacris ſcpͥturis tactꝭ ſiue īſacroſāctis oratorijs. Sil̓iqꝫmō ī ſua firmitate mane̓: q̄ decalūnie iureiurādo vl̓ relatoſacr̄oᵏ legibꝰ cauta ſūt vl̓ a nobis vel a retrodinis pͥncipibꝰintroducta: nō eī vt aliqͥd deroget̉ antiqͥoribꝰ legibꝰ hec ꝓlata ſunt: ſꝫ vt ſiqͥd deeſſe eis

videbat̉ hoc repleat̉.Idē. a. Ioāni. p̄p̄. Cū qͥs legatū vel fideicomiſſū vtpote ſibi relictūⁱ exigebat ⁊ teſtō forte nō apparēteᵐ ꝓ eo ſacr̄m eiab herede delatū ē ⁊ is religionē ſuā p̄ſtauit affirmās ſibi legatū vel fideicōmiſſū derelictū eē ⁊ ex hmōi teſtō id qd̓ petebat ꝯſecutꝰ ē: poſtea aūt manifeſtū factū ē nihil ei penitꝰfuiſſe derelictū. apud antiqͦsquerebat̉ vtrū iuriiurādo ſtādū eſſet? an̄ reſtituere debēt hͦqd̓ᵉ accepit: vel ſi reuera ei derelictū fuerit legatū vel fideicōmiſſū ſi demus licentiā heredi falcidiā ſi competat ex hͦretinere? nobis itaqꝫ viſuꝫ eſtmelius repeti ab eo legatū vl̓fideicōmiſſum: nullūqꝫ ex huiuſmodi ꝑiurioᵖ lucrū ei accedere. ¶ Sꝫ ſi veꝝ fuerit īuētūquarte detētionē ei introduci(ſi tn̄ locū habeat)q neqͥs ex hͦdelicto ſibi lucrū impiū afferre nr̄is legibꝰ cōcedatur.Si certum petatur..ij.Mꝑator. Seue: et Anto. aa.Modeſtino. Neqꝫ equā neqꝫyſitatam rem deſideras: vt

qͥ intulit appellare. a ¶ Neutrū .i. neqꝫ ꝑ ſe vl̓ ꝑ ꝓcuratorē. b ¶ Iudicis. corā qͦ iurat̉. c ¶ Parte. quū alteriꝑti fuerit delatū ⁊ ab ea alteri relatū vl̓ vnicuiqꝫ fuit delatūſuꝑ diuerſis capitulis. ⁊ ſic vtriqꝫ ꝓfuit ſnīa. d ¶ Alt̓a.quū alteri ꝑti fuit delatū ⁊ ab ea p̄ſtitū in qͦ caſu cōdēnat̉ īexpēſis ꝑs q̄ detulit. ⁊ ſic ẜm. l. ꝓperādū: ⁊ ī aut̓. d̓ iudicibꝰ. §. dꝫ. Itē noͣ.de expēſis offō iudicis imponēdis.⁊ ad hoc. jͣ. d̓ ap. l.eos. §. ſi qͥs autē: ⁊jͣ. d̓ teſti. qm̄ liberie ¶ Vl̓ litꝭ. l̓ ꝓ. i.f ¶ Mēbris .i. capitulis. g ¶ Domibꝰ .i. rōne ſexusvel dignitatꝭ vt. ff.e. l. ad ꝑſonas et. l.iuſiurādū. §. ſi ⁊ d̓eqͣlitate: ⁊ sͣ. d̓ iur̄iur. ca. l. ij. §. j.h ¶ Oratorijs .i.ſuꝑ altari.i ¶ Calūnie. qd̓ p̄ſtat̉ a deferēte. ⁊ d̓his hēs. ff. e. l. iuſiur. ad pec. §. ait p̄tor. ⁊. §. iuſiur.

¶ Legibꝰ. ſuꝑ iuramēto calū. ⁊ ī litē ⁊ alijs: vt no. ff.ē. l. j. ⁊ etiā ſuꝑ iſtoexcepta recuſatiōeq̄ hodie fit ⁊ tꝑe ſētentie: vt. sͣ. e. l. j. ī pͥn. nā olī fiebat pꝰ ſnīam: vt. sͣ. e. l. j. Ac.Cū qͥs l exigebat. ī iudicio. m ¶ Eo .ſ. legato.n ¶ Manifeſtū. nō ꝑ teſtes ſꝫ ꝑ ſcripturā teſti ẜm P. veldic etiā ꝑ teſtes. o ¶ Accepit. hoc pͥmū ſoluit. jͣ. nob̓ itaqꝫ ⁊cͣ. aliā qōnē ſoluit ibi. ſꝫ ſi veꝝ. p ¶ Lucrū. immo vr̄ſtari delatōi: vt. ff. de dolo. l. ꝙ ſi deferēte. vel ſi iuratū ſinedelatōe tūc det̉ d̓ dolo: vt ī. e. ti. l. ſi legatariꝰ. q̄ ſūt ꝯͣ. nō cōditiōe inde. de qͣ h̓ dic̄. So. hec corrigit illas qͦ ad hūc caſū.⁊ erit rō. qꝛ ſacr̄m obtinet vicē trāſactōis: vt. ff. e. l. j. ⁊. l. ij. ſꝫtrāſactio nō p̄t fieri niſi cognitis v̓bis teſtī. gͦ nec iuram̄tūdeferri: vt. ff. d̓ trāſact. l. de his ⁊ quēadmodū te. aꝑi. l. j. vl̓ibi erāt cognita verba teſtī h̓ nō. Itē noͣ h̓ ſpāle vt retractetur iuramētū. vt. ff. e. admonēdi. q ¶ Neqͥs. potes ītelligē vt d̓ falcidia n̄ fuerit facta qō. ⁊ iō ip̄o iure ī ea n̄ obſtatiuramētū. vel ſcd̓o dic ꝙ de ea fuerit facta qō ⁊ ſacr̄m delatū ⁊ iuratū ꝙ fal. nō habebat locū nāͣ dicit ex hoc delicto. ſꝫpōt intelligi de alio priuato delicto. Accur.Si certū petat̉. de actōibꝰ ꝑſonalibꝰ dicturꝰ de ꝯditiōe p̄mittit. ⁊ primo de illa qua petit̉ certū que eſt generalis: vt.ff. e. l. certi. Specialiter etiā dicit h̓ ti. d̓ ꝯdic. certi ex mutuoin qͦ ſeruant̉ quedā ſpālia: vt. ff. e. ſingularia. et hoc dicit ſicertū pe .i. mutuū: nā reſtringit̉ eius ſignificatio. alij dicūteſſe actōis nomē: vt. ff. de triti. l. j.Neqꝫ equā. qͦ ad ius ſcpͥtū. r ¶ vſitatā. qͦ ad ꝯſuetudīeꝫ

a ¶ Es alienū. qd̓ pr̄ tuꝰ debuit: vt. ff. de v̓. ſig. l. cedē. §.es. b ¶ Pertinē. vt. sͣ. d̓ pac. pacto. ⁊ fam̄. her. lꝫ. l. ea. ⁊jͣ. de her. act. l. creditores. ⁊. l. ꝓ he̓ditarijs. ⁊. jͣ. de excep. l.j. ⁊ ē alia rō qꝛ ꝑſonalis obligatio nō ſequit̉ fundū etiā obligatū: vt. ff. ad tre. l. j. §. ſi heres. Itē ⁊ alia qꝛ legata nonꝯſueuerūt eſſe dedāno vt. ff. mā. ſihēditatē. §. j. ſꝫ reuocāt̉ ꝓpter es alienū vt ſint nll̓avt. ff. de her̄. īſti.l. ex facto. §. vnd̓ſcio. ⁊. jͣ. de iur̄ deli. l. ſcimꝰ. §. licentia. Accur.c ¶ Cauerꝭ. ꝑ qd̓agnoſce̓ viderꝭ ꝓrata ar. jͣ. ad. l. fal.l. j.Quāuis d̓ tuāꝑ qd̓ videbat̉ tibi queſita actio.e ¶ Noīe. ſi aūttuo tibi eſſet actōq̄ſita: vt. ff. e. certi. §. ſi numos. lꝫſi tibi ſtipulatꝰ eſſet nullā tibi q̄reret actionē: vt ine. l. §. quoniā.f ¶ ſtipulādo. niſi eī eēt ſtipulatꝰnō quereret̉ ſibiactio. niſi ex ꝯſūptiōe: naꝫ eo mōreconciliatū eſſetmutuū qd̓ dic vtff. eo. l. ij. §. appellata. Item an nouet ſtipulatio ſequens actionē q̄orit̉ ex numeratione. ⁊ qn̄ dixi. ff. e. l. certi. §. qm̄ in glo ſ. ꝯdic. rē ⁊cͣ.g ¶ Obligatiōis .ſ. certi. cō. ex ſti. nō ex numeratione.h ¶ Mandatis. vt negocium tuū geſſiſſe videat̉ ratumte habente in ſubſidium pecunia conſumpta per debitorem.i ¶ Conſequeris. vtili neg. geſ. vt. sͣ. de rei ven. mater. vl̓depoſiti ſi erat depoſita ⁊ generaliter ex quouis cōtractuexquo apud eum fuit. Sed quid ſi pecuniā alienam quādedi mutuo ſtipulatus ſum mihi reddi et dominus ſuāpecuniā vendicet anteꝙͣ ſit cōſumpta an tenebitur mihiille cui ego numeraui? vr̄ ꝙ nō: ar. ff. de in rē v̓. ſo. l. ſꝫ dicendū. ⁊. ff. de ꝯdi. ſine ca. l. j. in fi. ⁊. l. ij. ⁊. iij. Itē ꝓ hoc etff. de ſtip: ſeruoꝝ. l. j. §. ij. ſed ecōtra videt̉ ꝙ ſic. qꝛ ī genere debitor eſt qd̓ nō ꝑit: vt. jͣ. e. l. incendiū. Itē quid ſi dedi mutuo pecuniā alienā neqꝫ debitor vult eā cōſumere:qualiter a me ꝯueniet̉?: videtur ꝙ non poſſit: vt ar. ff. e. l.nō oīs. §. ⁊ cuꝫ pecunia. It̓ cōdit. ſine cā nō dat̉ qꝛ ex cā ēapͥ. eū q̄ nō eſt finita. nec datur reſpectu poſſeſſiōis. qꝛ adcerte pecunie poſſeſſionem non eſt aſtrictus. Magis videtur veruꝫ vt teneatur quaſi conſumpta pecunia. quiaper eum fit ne conſumat: vt. ff. de condi. et de. l. iure ciuiliSi vero bona fide hoc faciat nō tenetur: vt quia eſt ei denunciatum a domino ne ꝯſumat: vt. ff. e. l. nā ſi fur. ⁊ fac̄jͣ. de diſtract. pi. ſi maritus: ⁊ sͣ. de rei ven. ſi ex pecunia.