Sextus
Fo C C ML
petere ex ſenatuſconſulto qd̓autore diuo Traiano parētenr̄o factū eſt ꝯſtitit.Mpera. Zeno emiliano. p̄p̄.Cuꝫ ſitª adiecta p̄toris ſnīageneralē curatori admīſtrationē mādātis: ⁊ qd̓ eā ꝓ more ſequit̉ᶜ decretū ꝑiter ſit cōpoſitū: manifeſtū eſtᵇ nō curatoris datōeꝫ fuiſſe inualidaꝫ:ſꝫ in extimāda adulte ſub̓amſcribe viciū qͥ tanꝙͣ nō ampliꝰducētis libris auri pr̄imoniūvaleret: fideiuſſionē acceꝑatinterceſſiſſe: in qͦ caſu nō curatoris erit rō rephendēdaᵉ ſiqͣleſio rebꝰ mīoris illata fuiſſe.aduerſus legū ordinē ꝯprobetur: ſꝫ ſuꝑ negligentia vl̓ doloſcribe qͥ verā ſb̓e taxatōeꝫ paſſus eſt occultari:ᶠ legibus erit.agenduꝫ. Explicit liber. v. CSequit̉ ſextus.
ad diu̓ſa oꝑa deputatꝭ ⁊ ad rēꝑtinentibꝰ.pͥuatā: ⁊ˡ dn̄icam¶ ASe̓ xM. Dio. ⁊ Max. aa. emilicie.Teruū fugitiuuꝫ ſui furtumHfacere: ⁊ ideo n̄ hr̄ę locū necvſucapionem nec longi tēpisꝯp̄ſcriptōeꝫ manifeſtū eſt:ᵖ neſeruorū fuga dominis ſuisq exquacūqꝫ cauſa fiat damnoſa:
teneri. ad qd̓ dicꝙ q̄daꝫ ſt̓ ad qͦsꝑtīet tm̄ dare tutorē l̓ curatorē n̄āt exigē ſatiſdatonē. ⁊ hi n̄ tene̓t̉vt ibi. Alij quivtrunqꝫ: ⁊ alij qͥtm̄ exigē ſatiſdatōeꝫ pn̄t. ⁊ hi tenent̉ vt h̓: et. ff.de admi. tuto. l.emilius.Nū ſit. p̄tor dedit curatorem. ⁊gnaͣlē admīſtrationem ei mādauit: deīde decretuꝫ int̓poſuit vtfacet īuētariū etẜm eiꝰ qͣntitateꝫfideiuſſores daret: ſcriba īuētarij ſcpͥſit mīꝰ valere pr̄ioniū ⁊ extimatōeꝫ reꝝ ibiꝯꝑataruꝫ: vt ſicminꝰ locupletesfideiuſſores poſſent accipi tenet̉ vt h̓: ⁊. ff. e. l. j. §. diuꝰ. a ¶ Adiecta .i. lata. vl̓. i. pꝰ datōꝫ curatorꝭ ē adiectū: de ꝯmiſſiōe admīſtratōis. b ¶ Et qd̓ cā .ſ. ſnīaꝫ q̄ int̓locutoria dici p̄t: vl̓ magis decretū: vt ī aut̓. vt ij qͥ ob. §. fi. c ¶ Decretū. defaciēdo īuētariū ⁊ d̓ fideiuſ. dan̄. alij dicūt de traditōe reꝝ vtsͣ. de ep̄i. au. l. de creatōibꝰ. Alij de alimētꝭ pupillo p̄ſtandis l̓ decernēdis. Alij dicūt de qͣdā ſolēnitate q̄ obſeruabat̉ qn̄qꝫ ī datōe tutoꝝ: vt sͣ. d̓ tu. ⁊ cu. il. ꝑ. l. j. d ¶ Nōcuratorꝭ .ſ. tm̄. ⁊ hoc qn̄ ip̄e fec̄ ſic ſcribi. l̓ ſi n̄ fuit ī fraudeplāe leges. e ¶ Siqͣ leſio. qꝛ male admīſtrauit ⁊ nūc nōē ſoluēdo ip̄e ⁊ fideiuſſores. ⁊ hoc ſiue fuit ī fraude ſiue f̄ip̄e curator. l̓ ſi tutor dānū datū ab aliqͦ ī rebꝰ extīauit dānū reꝝ ꝓut erāt extimate a ſcriba. l̓ vēdidit iō mīori p̄ciocredēs iuſtā fuiſſe extīatōeꝫ ſcribe. f ¶ Legibꝰ ꝯdi. ex. l.iſta ẜm qͦſdā. l̓ dic actōe ī ſcm̄ qͣ tenet̉ ēt igr̄atꝰ: vt. ff. e. l.fi. ⁊ dicā ī electōe eē mīorꝭ an̄ mgr̄atū pͥꝰ: l̓ pꝰ ſcribā ⁊ extimatōꝫ velit ꝯueīre: lꝫ qͥdā dicāt prīo tutorē gerentē. ſcd̓oingratū. tercō n̄ gerenteꝫ ꝯueīri ⁊ ī hoc bn̄. qͣrto ſcribas.qͥnto extīatores q̄ vltīa nll̓a lege ꝓbāt̉. Explic̄ lib̓ qͥntꝰ.De ẜuis fugitiuis. remota oī alia ꝯtinnatōe: dic qꝛ sͣ. dixit de actōibꝰ q̄ ſt̓ ex ꝯͣctu: vt in. iiij. libro: l̓ qͣſi: vt in qͥntolibro: iō ſb̓ijc̄ de his q̄ ſt̓ ex malefic: et ſic de furtꝭ: ſꝫ qꝛ ẜuꝰfac̄ furtū ſui: iō de eo p̄mittit ⁊ de ſil̓ibꝰ. g ¶ Libertꝭ .ſ.ciuitatū. h ¶ Ciuitatū. romāe l̓ alteriꝰ Aꝫ: vt. jͣ. e. l. mācipia. ⁊. l. pel̓. i ¶ Artificibꝰ .ſ. cītatū lꝫ n̄ ſint ẜui: vt. jͣ. e.l. fi. k ¶ Priuatā .ſ. ſingl̓oꝝ de ppl̓o. l ¶ Dn̄icā .i. imeruū. caſus ē an̄ ſeruꝰ fugitiuꝰ furtū faciat ꝑatorꝭ.ſui? Rn̄. ſic. ex qͦ ſeqͥt̉ ꝙ n̄ p̄t p̄ſcribi. cꝰ rn̄ſionis rō ē ne ⁊cͣvt̓ q̄rit̉ an̄ hēat locū p̄ſcpͥtio? ⁊ dic ꝙ n̄. qꝛ ē fugitīꝰ: et ẜmhoc ne fuga ⁊cͣ. rō ē vtriuſqꝫ. m ¶ Facē. vt. ff. de furt. l.acilla. ſꝫ ꝯͣ in eo. ti. l. qͥ ſeruo ī pͥn. vbi dic̄ ꝙ n̄ fac̄ furtuꝫ qͥꝑſūadet ſeruo fugā. So. illd̓ iō qꝛ nēo ex ꝯſilio tenet̉. nonat dic fugientē nō face̓ furtū ſui. ⁊ dic qͥs ſit fugitiuꝰ ⁊ erro: vt. ff. de edi. edi. l. qͥs ſit fu. in pͥn. ⁊. §. erronē. qd̓ tn̄ inin vno dr̄ ⁊ ī alio exaudit̉: vt. ff. e. l. j. §. pe. ſꝫ qͥdā contra.n ¶ Et iō. nō vꝫ hec argumētatō. nā fallit ī debito re ſurripiēte pignꝰ creditori q̇ fac̄ furtū rōe poſſeſſiōis et tn̄ eſtres vſucapibil̓: vt. ff. de vſuca. l. ſeqͥt̉. §. ſi rē. adde gͦ h̓ qd̓ua mediū: ⁊ ē res furtiua: ⁊ ſic vꝫ: vt inſti. de vſuc. §. furtiue. niſi purget̉ viciū: vt ī eo. ti. §. aln̄. Vl̓ hoc ſpāle ī fute. ⁊ dic ꝙ vna negacio abūdat: ſic ī autē. de here. ⁊ fal. §.
inordinatū: ⁊. ff. d̓dā. infe. l. fluminū§ .j. Al̓ .n. due negatōes faciūt vnāaffirmatōꝫ: vt. ff. d̓v̓. ſigni. l. duobus.¶ Preſcriptōeꝫſꝫ q̄ dubitatio ē delō. tē. p̄. q̄ ī rebꝰ tm̄īmobilibꝰ loc̄ hꝫ vtjͣ. in qͦ. cā. ceſ. lō. tē.p̄ſ. l. ī ſeruoꝝ. Rn̄.ẜm qͦſdā: h̓ loqͥturde mācipijs aſcripticijs q̄ ſt̓ ꝑs ſoli:vt. ff. de di. ⁊ tē. p̄. liij. in qͥbꝰ lꝫ. al̓s locū hēat lō. tē. p̄. hietn̄ ceſſat: qꝛ fugitiuus eſt. etſi querat̉quō fit furtū. quūiudicet̉ īmobil̓ ⁊ rerū īmobiliū nō fitfurtū: vt īſti. d̓ vſucap. §. qd̓ āt? Rn̄.ad ſil̓itudīeꝫ creteq̄ ē naͣl̓r īmobilis.lꝫ ſeꝑata efficiaturmobil̓: vt. ff. d̓ fur.ſꝫ crete. Itē ſi querat̉ ſi emi aſcpͥticiū tuū bōa fide an̄ dn̄oquō p̄ſcribā quū nō poſſit aliēari ſine ſolo: vt. jͣ. de agricol.⁊ cen. quēadmodū gͦ nec vſuc. vt. ff. de v̓. ſig. l. alienatōnis.Rn̄. illa quēadmodū loqͥtur qn̄ dn̄s vēdidit: ⁊ qͣſi manifeſta erat ibi fraus dn̄i: qꝛ paꝝ t̓re dabat̉: ⁊ oēs aſcpͥticij vēdebāt̉: ſꝫ ī nr̄o caū n̄ ſic. qꝛ p̄ſcribet̉ hīto ti. ⁊ bōa fide emētis ⁊vēdentꝭ. ſꝫ p̄dicta poſitio nō placet: qꝛ eadē remanet qō devſuc. quū facias loqͥ de īmobili .ſ. aſcripticio. dic gͦ caſuꝫ ꝙloquat̉ de p̄ſcrip. xx. an. que al̓s dat̉ bona fide morāti in libertate quā hic nō habuit. ⁊ ideo nō p̄ſcribit: vt. jͣ. de p̄ſcr̄.lon. tem. q̄ pro liber. l. j. et. ij. ⁊ qd̓ de vſuc. dicit: dic ſi ab aliopoſſideat̉. ti. et bo. fi. et ſic ſūt hic duo caſus. Uel dic ꝙ nectemꝑe quo mobilia p̄ſcribūtur nec quo īmobilia p̄ſcribāt̉ſic. jͣ. aduerſus cre. l. j. Iteꝫ quero quuꝫ ſeruꝰ fugitiuꝰ a dn̄opoſſideatur. niſi diu moretur in libertate vel ab alio poſſideat̉: vt. ff. de acqui. poſſ. l. j. §. ꝑ ſeruū: et. l. iij. §. ſi ſeruus:et. l. rem que nobis. et. l. ꝑ eum. §. fi. qualiter dn̄o eiꝰ poteſtfieri furtū. Rn̄. animo nō corꝑe poſſidetur a domīo: vt deacqui. poſ. l. iij. §. ſi ſeruꝰ: et ſic detentatiōeꝫ nō habꝫ: vt inſtitu. e. §. placuit. Item oppono: vt. ff. de furt. l. interdum.§. cum aūt que ē ꝯtra. vbi dicit ꝙ ꝙͣdiu res ſurrepta dominō ꝑ ſeruū eſt penes ſeruū nō mutat̉ eiꝰ ꝯditio? Rn̄. illa loquitur in peculiaribꝰ: aliud aūt in dn̄icis: vt hic in quibusfit furtū etiā ſi penes ſeruuꝫ ꝯſiſtant. ip̄e em̄ nō dicit̉ eſſe inſui peculio: ſed dr̄ res domīca: vt. ff. de peculi. l. depoſui. §.ſtichus. ⁊ de pecu. le. l. ſtichus habet in fi. ſed quare ſecus īdominicis? Rn̄. qꝛ in peculiaribꝰ videt̉ habe̓ quādam licentiā ꝯtractandi ⁊ dānificandi domī: vt. ff. de pecul. ſiqͥsſeruum. §. etiaꝫ. ſꝫ in dominicꝭ nō vt in fi. huiꝰ. l. inde eſt ꝙres peculiaris ab alio ſurrepta ſi redeat in ptātē ſerui purgatur vicium. ſed nō ſic de dn̄ica: vt. ff. de vſucap. l. ſeqͥtur.§. labeo. Iteꝫ qͥd valꝫ fieri furtū. in dn̄icis ꝑ ſeruū quū nōpōt agi furti: vt inſti. de ob. q̄ ex deli. §. hi. Rn̄. ꝓpter vſuc.vt hic ⁊ ibi dic̄. Item nunqͥd. xxx. an. p̄ſcribet̉ ſeruus fugi.videtur ꝙ ſic: vt. jͣ. de p̄ſcri. xxx. an. l. oēs. ecōtra ꝙ nō quūretineat̉ poſſeſſio: vt in eo. ti. l. male. extūc. gͦ exquo deſinaꝫpoſſidere rep̄ſcribetur. xxx. an. Ac.p ¶ Ne fuga. id eſt effectus fuge que eſt vſucapio vel preſcriptio. q ¶ Ex quacunqꝫ cauſa. hoc quod dico ex quacunqꝫ cā pōt ſē referre ex parte ſubiecti ⁊ ex ꝑte p̄dicati .ſ. nefuga ſeruoꝝ ſit dāno dn̄o. ex quacunqꝫ cā expone ſcilꝫ vſu