Druckschrift 
Corpus iuris civilis : Codex Justinianus. Mit der Glossa ordinaria des Accursius
Seite
XCIIIr
Einzelbild herunterladen
 

TTercius

Fo. XCIII.

Incipit liber terciusDe iudicijs. Titulus. jUQVyMꝑa. Seue. ⁊ Anto. aa. Clementi. Audicio ceptoª vſurarū ſtipulatio nō ēᵇ ꝑempta ſupereſt igit̉ vt debitores eiꝰ temporis qd̓ nō eſt in iudiciūᶜ deductū ꝯuenireᵈ poſſis.

idē. aa. Ualerio. Licꝫ iudiceaccepto cuꝫ tutore tuo egiſtipſo iure actio tutele ſublatanō eſt:ᵍ ⁊ iō ſi rurſus eūdē iudicē petieris ꝯͣˡ vtilē exceptōꝫrei iudicate ſi de ſpecie de quaagis ī iudicio pͥore tractatū n̄eſſe allegas non inutilit̓ replicatione doli mali vteris.M. Alexander. a. Fauſtine.Quotiēs queſtio ſtatꝰ bonorū diſceptationiᵏ cōcurrit niſhil ꝓhibetˡ qͦmagis apudᵐ eūquoqꝫ qui alioqͥn ſuꝑ cā ſtatus cognoſcere non poſſitᵈ diſceptatio terminetur.deꝫ. a. Popilio. Si quū tibip̄ciū p̄dioꝝ a curatoribꝰ cōꝑatorūᵖ reputaret̉ et inſtrumenta emptōis traderent̉ q̄ſtiōeꝫomiſſe euictionis nō mouiſti

De iudicijs. dixit de p̄paratorijs iudicioꝝ: vt de edēdo ⁊de in ius vocādo: nūc generaliter de iudicijs.Tudicio cepto. qd̓ fit lit. ꝯtͣ. vt ī aut̓. d̓ litigi. §. ſi v̓o. Ac.a Uſuraꝝ. q̄ pēdēte iudicio currūt. putabat̉ ꝯͣ qͣſi hecnouatio extingueret pͥncipalē obligationeꝫ ſortis: ſicqꝫ ꝑꝯſeq̄ntiā ſtipl̓oeꝫvſuraꝝ. Sꝫ ꝯͣ eſtvt h̓ ⁊. ff. d̓ v̓. ob.l. cū ſtipulāti: ⁊ d̓excep. rei. iu. ſi iniudicio ⁊. ff. d̓ vſurꝭ. l. lite: ⁊ jͣ. d̓ vſu.l. in bonefidei. etff. de reg. iur. nonſolet ⁊. ff. d̓ noua.aliaꝫ. Alij dicuntvſuraꝝ. q̄ .ſ. cūcurrerūt an̄ lit. ꝯteſt.vt ſi ꝓ qͣtuor annis erāt ſoluēde:⁊ ꝓ duobꝰ tm̄ annis fuerūt ī iudiciū deducte. Ac.b Perēpta. qꝛnec ꝯmiſſa ẜm pͥmū caſū. vl̓ ꝓprieẜm aliū.c Deductū. qꝛ.nec poterat ẜm p̄mū caſū: quū nōeēt cōmiſſa vt. ff.e. n̄ quēadmodūiōqꝫ alia interpellatiōe opꝰ ē: vt. ff.e. n̄ p̄t videri: ſꝫ tn̄ ad offm̄ iudicꝭ ſpectat: vt. ff. d̓ edil̓. edi.ediles. §. itē ſciēdū. ſꝫ Io. ꝯͣ ī hoc. nec dicas illud eē ī bonefidei. iudi. tm̄. qꝛ idē ī ſtricti iurꝭ: vt. ff. d̓ rei vē. n̄ ſolū. necē miꝝ ſi hēat locū offm̄ iud. ⁊ certi ꝯditio ex ſtipulatu. nā ⁊ī lege illa n̄ ſolū hꝫ locū of. iudicis. ⁊ legꝭ a qͥl̓. actō. ẜm alium caſū p̄t alioꝝ duoꝝ annoꝝ vſuras petē ꝑ ſtipulatiōꝫ.ſecꝰ ē ſi n̄ ꝑ ſtipl̓oꝫ: ſꝫ iudicꝭ offō deberēt̉: vt. jͣ. de po. l. iiij.d Poſſis. etiā ī eodē iudicio ẜm pͥmū caſū ꝑ offm̄ iu. lalio iudicio ẜm vtrūqꝫ. tot em̄ ſūt obligatōes qͥt ſūme: vtff. d̓ v̓. ob. l. ſcire debemꝰ ī pͥn. lꝫ alit̓ ſit vbi n̄ ꝑ ſtipulatꝭ: ſꝫiudi. of. debe̓t̉: qꝛ nō pn̄t peti ī alio iudicio vt mō dixi. Etqꝛ nouatiōe videbat̉ ſublata: iō largiꝰ dic ꝙ nouationuꝫalia volūtaria alia neceſſaria. Volūtaria fit ꝑ ſtipl̓onē ⁊ ꝑeā decedit ⁊ nō accedit obligationi: vt. ff. d̓ noua. aliā. ⁊ i.paulꝰ. ℟. ⁊. l. nouatione. ⁊. l. ſi ſtichū. §. fi. niſi ī poſterioreobligatiōe ſint repetita q̄ fuerūt ī prima: vt. jͣ. etiā ob chi.ro. pe. l. j. ⁊. ff. d̓ pig. act. ſolutū ī pͥn. Itē fit hec volūtarialit. cō. vt ſi ꝯͣ aliū volēs debitorē meū liberare litē cōteſtervt. ff. de noua. l. delegare. ⁊. ff. d̓ ſolu. l. ſol̓one. Nccͣria aūtquū ꝯͣ debitorē meū mihi ſoluere nolētē litē ꝯteſtor: q̄ id̓oſic dr̄ qꝛ etiā te inuitū traho: vt. ff. de v̓. ob. inter ſtipulātēin prin. vel ideo qꝛ qͦdāmō inuitꝰ videor vocare te in iusquū aliter mihi debitū ꝯſeqͥ n̄ poſſū: vt. ff. d̓ ſeꝑat. l. fi. ⁊ ꝑhāc ſit nr̄a ꝯditio melior facta act. ꝑpetua ⁊ trāſitoria ī heredes: vt. jͣ. de an. ex. l. j. §. ad hec. ⁊. ff. de noua. aliā. Itemtrāſfert̉ rei ꝑiculū ī poſſidentē: vt. ff. d̓ v̓. ob. nemo. §. j. etnihilominꝰ currūt vſure. vt h̓. Itē interrūpit̉ p̄ſcriptio ⁊etiā vſucapio ꝙͣtum ad effectum. currit tn̄ nihilominusvſucapio: vt ⁊. jͣ. de rei ven. l. more: ⁊. ff. ꝓ empti. l. ij. §. fi.quedā tn̄ act. nō ꝑpetuat̉ vt actio de dolo: vt. jͣ. de dolo. lfi. ⁊ idem dicunt in reciſſoria quod negamus: vt diximuſs. de temp. in inte. re. l. ſuꝑuacuam. Fit quoqꝫ neceſſariaꝑ ſnīam ⁊ ꝑ eam reo abſoluto decedit obligationi quumages amodo repellat̉ excep. rei iudi. licet naturalis obligatio duret: vt. ff. d̓ cōdi. inde. l. iul̓. ſi autem damnet̉ debi-

tor accedit ī hoc ꝙ noua alia actō dat̉ ī factū: vt. jͣ. d̓ re. cre.actori .ſ. vbi vetꝰ erat ꝑſonal̓: alioqͥn vtilis in rē ex ſnīa dat̉actio: vt. sͣ. de arbi. l. ne in arbitris. §. ſꝫ etſi. vetꝰ qͦꝫ durat.lꝫ quidā dicāt ꝯͣ. ſi gͦ agat̉ veteri ⁊ excipiat̉ de ſnīa replicabitur de re ẜm actore iudicata: vt. ff. de excep. rei in. ſi a te. §.ſiqͥs. It̓ accedit: qꝛſine cognitiōe mādabitur executiōi.niſi nouatō fueritfacta vt. jͣ. d̓ execu.rei iudi. l. ſi cauſaꝫIteꝫ maior vſuracurrit: vt. jͣ. de vſurꝭ rei. iu. l. j. ij. ⁊. iij.decedit aūt qꝛ pͥorvſura currere deſinit interiꝫ: vt. jͣ. devſuris rei iu. ſancimus. Iteꝫ deceditqꝛ vbi tenebāt̉ ī ſolidū ⁊ ꝑiter ꝯdēnati fuer̄t viriliter teneri incipiūt. Iteꝫꝑiculuꝫ vniꝰ aliusamō n̄ patit̉: vt. jͣ.ſi plures vna ſen.fu. cō. l. j. ⁊. ij. Acc.icꝫ. e acceptoi. delegato ab ordinario. et dic egiſtigeneralit̉ ꝓpoſitaactione tutele ſꝫ iniudicio vnā cauſātm̄ es ꝓſecutꝰ: cuꝫmultas ſpēs admīſtrationis vna tutela hēat ⁊ iudex gnaliter abſoluit. Alij dicūt ꝙ ꝓpoſuiſti actionē tutele adiectavna cauſa quam ꝓſecutus es: vt ar. ff. d̓ pecul̓. ſi ex duobꝰſꝫ tūc nō obſtarꝫ aliqͦ mō exceptio: vt. ff. d̓ excep. rei in. ſi mr̄§. ſiqͥs aūt. Itē nec ſic p̄t poni vl̓ ītelligi vt fuerit petitio generalis et ſpālis ꝓſecutio et ſnīa .ſ. ſpālis: qꝛ tūc non nocetin alijs: vt. ff. d̓ arbi. l. de rebꝰ. f Nō ē. in ꝑte quā ꝓſecutus nō es. ī alia em̄ ⁊ ſi naͣ debitor maneat: vt. ff. d̓ cōdit.inde. iul. tn̄ replicatio nō dat̉. g Et ideo. qꝛ ſuꝑeſt.h Eūdē iudicē: nō aliū ne cauſe ꝯtinētia diuidat: vt. ff.de qͥ. re. ad eūdē in. e. l. ij. ⁊. jͣ. arbi. tu. l. oēs: ⁊ ar. jͣ. e. l. nulli.i Utilē .i. efficacē pͥma facie. ſꝫ ope. replicatōis annullatur. Sꝫ ꝯͣ. sͣ. de trāfac. l. ſb̓ p̄textu. So. diſtingue vt ibi. ⁊ adhoc. jͣ. de excep. ſi ex maiore ⁊ sͣ. ſi aduerſus re. iu. l. j. ⁊ sͣ. detranſac. l. age. ⁊. l. ſi de certa. ⁊. ff. de arbi. ſi cū dies. §. plenū⁊ de admi. tu. lucius. §. tutor conuentus. Itē ꝯͣ. jͣ. e. ſi cumSo. vt ibi. Accur.Quotiēs. k ꝯcurrit. vt ſi a me hēditatē petas ⁊ te ẜuū meum dicā. Ac. l Quomagꝭ .i. minꝰ. ſic̄. jͣ. qͥ da. tu. po. l.j. ſic. eꝯͣ. jͣ. e. ti. ꝓperandū ī fi. ⁊. ff. vi bo. rap. l. ij. §. j. vel ꝓpriepone illa verba. nihil ꝓhibet ⁊cͣ. ⁊ expone .i. oīa iura magꝭꝯſonāt in hoc qͦ ꝓut ⁊cͣ. ſꝫ in pͥma ponit̉ qͦ in vi noīs. Acc.m Eū. vtputa delegatū. Acc.n Qui alioqͥn .i. al̓s vbi pͥncipal̓r q̄rit̉ d̓ ſtatu nō p̄t cognoſcere: vt. jͣ. de peda. iu. l. ij. ī fi. ⁊ ſic ꝓpter ſuā ꝑſonā īpedit̉. vel dic ꝓpter ꝑſonā eiꝰ d̓ cuiꝰ ſtatu querit̉: vt qꝛ eſt pupillꝰ: vt. jͣ. de ordi. iu. l. j. Accur.o Diſceptatio .ſ. vtrāqꝫ bonoꝝ ⁊ etiā ſtatꝰ. adeo vt ſi ẜmeo qͥ ẜuꝰ dr̄ d̓ hēditate ꝓnūciet̉ ſufficit ad libereatē ſi eꝯͣ nōimpediat̉ defenſio libertatis: vt. jͣ. de ordi. cog. l. ij. An ⁊ deincidētibꝰ ſit ꝓnūciandū? triplex eſt opinio: vt dicet̉. jͣ. deordi. iu. l. j. Accur.Si quū tibi. pͦ reputaret̉. quū generalit̓ ꝯͣ curatores ageres. Accurſius.a Omiſſe. a curatoribꝰ .ſ. qꝛ curatores nō egerūt de eui-

k iij