Liber
iurādo ſi iurauerit vl̓ eiª r̄miſſum ſit ſacr̄m ad ſil̓itudinē iudicatiᵇ in factū actio cōpetit.idē. aa. ⁊. cc. Marciano. Nelata ꝯditiōe iuriſiurādi: reusſſi nōᶜ ꝑ actorē quo minꝰ d̓ calūniaᶻ iuret ſteterit ꝑͤ iudiceꝫſoluere vl̓ iurare (niſiᶠ referatiuſiurādū) nececeſſeᵍ habet.idē. aa. ⁊. cc. eidē Marciano.n actiōe etiā depoſiti q̄ ſuꝑrebꝰ quaſi ſine ſcriptis datismouet̉ iuſiurādū ad exemplūceteroꝝ bonefideiʰ iudiciorūdeferri poteſt.M. Iuſti. a. Demoſtheni. p̄p̄.Zlqͥs iuſiuranduꝫ intulerit⁊ nec dū eo p̄ſtito poſtea vtpote ſibiᵗ allegatiōibꝰ abundātibus hͦ reuocauerit ſancimusnemini licere penitꝰ iterūᵏ adſacr̄m recurrere. ſatis em̄ abſurdū eſt redire ad hoc cui renūciandūˡ putauit. ⁊ quuꝫ deſperauit aliāᵐ ꝓbatōeꝫ: tūc denuo ad religionē cōuolare: etiudices nll̓o mō eos audire adtalesⁿ īiqͥtates veniētes. ¶ Siqͥs aūt ſacr̄m intulerit: ⁊ hͦ re
uocare maluerit licē qͥdē ei hͦfacē̓ ⁊ alias ꝓbōes ſi volueritp̄ſtare: ita tn̄ vt hmpi licentiavſqꝫ ad litis rm̄mō t̓minū ei p̄ſtet. ¶ Poſtº diffinitiuā aūtſnīam qͥ ꝓuocatione ſuſpenſanō ē: vel qͥ poſtqͣꝫ fuerit appellatuꝫ corroborata fuerit nullo mō reuocareᵖ iuramentuꝫ⁊ iterū ad ꝓbationē venire cuidam ꝯcedimꝰ: ne repetita lite finis negocij alterius cauſefiatq exordium.deꝫ. a. eidem Demoſtheni. p̄p̄.Generaliter de oībꝰ iuramētis q̄ inˢ litibus offerūt̉ vl̓ a iuiudice vel a ꝑtibꝰ diffiniendūeſt: quū em̄ iāᶜ increbuit iudices in pleniſſimaˣ diffinitiōeſacr̄m. imponere euenit vt ꝓuocatione lite ſuſpenſa: ij quidē qͥ iuſiurāduꝫ preſtare iuſſiſunt ab hac forte luce ſubſtrahant̉ª probationes aūt eoruꝫcadantᵈ quū multum diſcrepatᶜ hereditarium iuramētūa principali ſacramēto. Neceſſitate itaqꝫ rerum coacti:et probationibusⁱ pinguius
naſcāt̉ ī factū actōes. nos ꝯͣ. vt dixi. sͣ. e. l. j. a ¶ Remiſſūqd̓ fuit ſuſceptū mox qͣꝫ fuit delatū: vt. ff. e. l. nō erit. ⁊. l. remittit. ⁊ ad hoc. ff. qͥ mo. pig. vel hypo. ſol. itē. §. j.b ¶ In factū .ſ. ſi informit̓ iurauit nō referēdo ſe ad aliquāſpem cauſe. ſꝫ ſi ſuꝑ aliqͦ facto noīatim iuratū eſt veluti vēdidiſſe ſe. ſic̄ vēditiſi vendidiſſet actōꝯpetēt: ſic ⁊ nc̄ vtilis dat̉ venditi: vt.ff. e. ſi duo. §. ſiqͥsAccurſius.Ielata .ſ. qꝛ placet ꝑti reꝫ decidi ꝑiuſiurandū.c ¶ Per actoreꝫ. qͥniſt iurꝫ denegabitur ei actio ⁊ hr̄remiſſo: vt. ff. e. ſi n̄fuerit. d ¶ Iuret. niſi ſit patronꝰvel parēs qͥ de calū. nō iurāt. vt. ff.e. l. iuſiurādū ⁊ ad§. qͥ iuſiurādū.e ¶ Iudicē. delation ꝓbantem.f ¶ Referat. qͥ noͣdꝫ de calū. iurare:vt. ff. e. l. iuſiurandū. §. ait p̄tor. Etno. ꝙ qn̄qꝫ nō lꝫ eireferre: vt. jͣ. de fideicō. l. fi. ⁊. ff. reruꝫ amo. l. marcel.§. fi. ⁊. ff. d̓ iniur. l.lex cornelia. §. hoc⁊. jͣ. de iur. de. l. ſcimus. §. licētia: ⁊ sͣd̓ ijs qͥ ad ec. cōfu.pn̄ti. §. fi. ⁊. §. ſicubi. g ¶ Habet.vt. ff. e. manifeſte.ſꝫ certe īmo pōt recuſare: vt. jͣ. e. generaliter. §. ſin aūt is. ⁊ ibi ſoluēs. Accur.n actiōe hͦ iudicioꝝ. nā ⁊ hoc eſt bonefi. vt inſti. de act.§. actionū. ſꝫ videbat̉ nō deferri qꝛ nec cōpēſatio hꝫ locumvt. jͣ. de cōpen. l. fi. et ꝓ hoc ar. jͣ. de nō nu. pec. l. in cōtractibꝰ. §. illo. ⁊ qꝛ de dolo tm̄ ⁊ de lata culpa tenet̉: id̓o videbatur non admitti iuramentum quo dicat ſe nō teneri vl̓ nōrecepiſſe.Siquis i allegationibꝰ .i. ꝓbationibꝰ.k ¶ Ad ſacr̄m. qd̓ iā reuocauit.l ¶ Putauit. ⁊ renūciauit. ⁊ eſt ad hoc. jͣ. de nō nu. pe. l. generaliter. ⁊. ff. de ſtatu ho. hō liber. ⁊ qͥ ſatiſdare co. de die.§. fi. ⁊. jͣ. de cō. inſertis. l. fi. ⁊. jͣ. de fide inſtru. l. cū quidā. etff. de ꝓcu. l. in cauſe. Sꝫ ar. ꝯͣ. ff. de col. bo. l. nōnūqͣ. So. ſꝫibi nulli nocebat. m ¶ Probationē. cuius cōtemplatōereuocauit iuſiurādū.n ¶ Iniqͥtates. variationē iniquitatē appellat.o ¶ Diffinitiuā. dicas ꝙ inter locutoria erat qͣ ꝓnūciabatur ſacr̄m eſſe p̄ſtandū: ⁊ iō dr̄ diffinitiua qꝛ illud diffinit:⁊ ſic nō corrigit̉ ꝑ ſequētē legē ẜm Ir. vel dic ꝙ de diffinitiua dic̄: nā poſt eā olim iurabat̉: vt h̓ ⁊. jͣ. de ſen. l. cū iudexſꝫ hodie ꝯͣ: vt. jͣ. e. l. ꝓxi. in prin. Accur.p ¶ Iuramentū .i. delationē.q ¶ Exordiū. qd̓ eſſe nō dꝫ: vt ⁊. jͣ. de fru. ⁊ li. expē. t̓mīatoFeneraliter s litibꝰ. nō gͦ d̓ volūtario iuramēto dic̄ heclex. t ¶ Increbuit .i. in ꝯſuetudinē venit. Acc.v ¶ Pleniſſima .i. interlocutoria vt qͥdā dicūt. tu dic. i. dif
finitiua. nā dicit pleniſſima: vt. ff. de re iudi. l. j. inter locutoria plene nō pleniſſime diffinit. x ¶ Diffinitiōe ⁊ hn̄.qꝛ ſnīa ꝯtine dꝫ ꝯdēnatōnē vl̓ abſolutionē: vt. ff. de re in.di. l.j. qꝛ ſub cōdi. ſolebāt ferre ſnīam ſi iuraret reus vl̓ actor. Accur. y ¶ Imponere. veluti cōdēno Ticiū Seio in quinqͣgintaſi Seius ſibi iurauerit deberi. l̓ eꝯͣſi reꝰ iurauerit vtsͣ. l. ꝓxi. in fi. ⁊. jͣ.de ſentētijs. l. cūiudex. Accur.z ¶ Prouocatione. īet̓ an̄ appellationē. jͣ. x. dies.a ¶ Probatōes.p̄ſtādas ꝑ eorumiuſiurādu. Et ſicno. ꝙ ſacr̄m obtinet locū ꝓbationis: vt. jͣ. de nonnu. pec. ī ꝯͣctibus§. illo. ⁊ d̓ iure deli. l. fi. §. licētia. ij.⁊. ff. e. ſꝫ ⁊ ſi poſſeſſori. §. fi. ſꝫ ar. ꝯͣ. ff.e. l. eū qͥ. Itē qn̄qꝫ obtinet locumveritatis: vt. ff. e.l. ſꝫ ⁊ ſi poſſeſſori.§. j. qn̄qꝫ locū ſiūvim lit. ꝯte. vt. ff.e. l. naꝫ poſtea. §.ſi is. qn̄qꝫ vim pacti ſiue trāſactionis: vt. ff. e. l. j. et.ij. qn̄qꝫ vim ſolutionis: vt. ff. e. iuſiurādū. qn̄qꝫ viꝫnouatiōis. Itemdelegatōis: vt. ff.e. qͥ iuraſſe. §. fi.b ¶ Quū tꝑalit̓melius ponit̉ qͣꝫ cauſatiue. c ¶ Hereditariū .i. hedis.d ¶ Principali .i. defuncti vt qꝛ neſciat heres veritatemnā lꝫ em̄ ignorare: vt. ff. de reg. iur. l. qͥ in alterius. nec dealieno facto cōpellēdus ē iurare: vt. ff. rerū amo. l. marcellus. Itē p̄t eſſe ꝙ defunctus bone fame ⁊ legalis hō fuit.ſꝫ heres nequā. e ¶ Pīguiꝰ. ⁊ noͣ ſic. sͣ. d̓ here. l. qm̄ ī fi.a ¶ In pͥncipio .i. pꝰ lit. ꝯte. vl̓. i. an̄. b ¶ Diffinitiua..i. paululū an̄ ſnīam: qm̄ q̄ ī ꝯtinēti fiūt ineſſe vident̉: vtff. ſi certū pe. lecta. ⁊ sͣ. de pact. l. petēs. Alij dicūt .i. paululū poſtea vt nō ſit correcta lex ſuꝑior: ⁊ illa q̄ eſt. jͣ. deſent̓.l. cū iudex. ⁊ ꝓ eis. jͣ. e. §. fi. vbi dicit nō mutari vetera iura. Tercij ⁊ bn̄ dicūt .i. in ip̄a ſnīe ꝓlatōe. ⁊ reddūt ſingl̓aſingul̓ .i. vt ad id qd̓ dic̄ ī pͥn. litis vl̓ ī medio referat̉ id qd̓dic̄ nō expectata ſnīa. ⁊ ad id qd̓ dic̄ ī ipſa diffinitiua ſnīareferat̉ nō expectata ꝓuocationis formidine.c ¶ Sub ip̄o .i. corā: ſic. sͣ. de ep̄a. au. l. mathematicos.d ¶ Nō expectata. redde ſingula ſingul̓ vt dixi. vl̓ dic n̄expectata vltima diffintiōe. ⁊ quū a ꝑtibꝰ defert̉: vl̓ ꝓuocationis formidine quū a iudice.e ¶ Prouocatōis. qꝛ ẜm leges pꝰ ſnīam tm̄ lꝫ appellaref ¶ Factū .i. delatū.vt. s. de ep̄a. au. l. ij.g ¶ Approbatū. ⁊ ſic eſt iudiciale. ⁊ iō dicit approbatuꝫ:qꝛ qn̄qꝫ nō approbat: vt ſi ille cui defert̉ dicat ſe neſcire veritatē: vt. ff. e. iuſiurā. ⁊ ad pec. h ¶ Illatū. ⁊ ſic ē neceſſariū. i ¶ Reluctatꝰ. i n̄ recuſat. k ¶ Et hoc. nc rn̄det