Folium. LXXII.
extrinſeco manifeſtat̉. ⁊ diuina ſapiēcia quāde corde ſuo pr̄ eructauit in ſe inuiſibilis. ꝑcreaturas ⁊ in creaturis agnoſcit̉. Ex quo nimiꝝ colligit̉ ꝙͣ ꝓfūda in ſacrīs lr̄is requirēda ſit intellīgētia. vbi ꝑ vocē ad intellectū ꝑintellectū ad racōeꝫ. ꝑ racōeꝫ ꝑuenit̉ ad veritatē. Qd̓ dū quidā mīnꝰ docti nō ꝯſiderantNullā in eis eſſe ſubtilitatē eſtimāt. vbi execceri poſſint ingenia. Et ob hoc ad ſcriptutas philoſophoꝝ ſe tranſferūt. Qꝛ profectonil aliud idi ꝯſpiciūt niſi ſolā lr̄e ſuꝑficiemvirtuteꝫ veritatis ignorātes. Qd̓ auteꝫ reꝝſignificacōe ſacra ytāt̉ eloquia. breuī quodā⁊ aꝑto demōſtrabimꝰ exēplo. Dicit ſcriptura. Uigilate qꝛ aduerſariꝰ yr̄ dyabolꝰ tāꝙͣſeo rugiēs circuit q̄rens quē deuoret. Hic ſidixeris leonē ſignificare dyabolū. nō vocemſꝫ rem intelligere debemꝰ. Si em̄ due heevoces dyabolꝰ ⁊ leo vnā ⁊ eādeꝫ reꝫ ſignificant incompetens eſt ſil̓itudo rei ad ſeipſaꝫReſtat ergo vt hec vox leo aīal ip̄m ſignificet. aīal vero dyabolū. Et ad hūc modū cetela oīa accipiendaſūt. vt cū dicimꝰ. v̓mē vitulū lapideꝫ. ⁊ alia huiuſmodi xp̄m ſignificareDe ſeptē regulisſacte ſcriptureiud quoqꝫ dili55genter attendendū eſt ꝙ ſeptē eſſe inter cēteras regulas diuinarum ſcripturarum locutōnis regulas quidam ſapientes dixerunt.Prima regula eſtde dn̄o ⁊ eiꝰ corꝑe q̄ de vno aut ad vnū loquit̉ atqꝫ in vna ꝑſona modo caput. mō corpꝰ oſtendit. ſic̄ Yſayas ait. Induit me dn̄sveſtimento quaſi ſpōſū decoratū. ⁊ quaſi ſpōſaꝫ ornatā monilibꝰ ſuis. In vna em̄ ꝑſonaduplici vocabulo noīata. ⁊ caput. i ſpōſuꝫ. ⁊eccleſiā .i. ſpōſaꝫ manifeſtauit. Proinde notādū eſt inſcripturis. qn̄ ſpecialiter caput ſcribit̉ qn̄ ⁊ caput ⁊ corpꝰ. aut qn̄ ex vtroqꝫ trāſeat ad vtrūqꝫ. aut ab alteto ad alterū. ſicqꝫquid capiti quid corpori cōueniat. prudenslector inielligat.Secunda regula ēde dn̄ i corꝑe vero ⁊ ꝑmixto Nā vid̓r ꝯuenīre vni ꝑſone. qd̓ tam̄ non eſt vnius vt illadPuer meus es tu. iſrahel ecce deleuī vt nu
beꝫ iniquitates tuas. ⁊ ſic̄ nebulā peccata tua. ꝯuertere ad me ⁊ redimā te. Hoc ad vnūnō ꝯgruit. Nā altera pars eſt cui pc̄ta deleuit. ⁊ cui dicit. puer meus es tu. Et altera cuidicit. Cōuertere ad me ⁊ redimā te. qui ſi cōuertāt̉ pc̄ta eoꝝ delent̉. Per hāc em̄ regulaꝫſic ad oēs loquit̉ ſcriptura. vt boni redarguāt̉ cū malīs ⁊ mali laudāt̉ cū hoīs. Sꝫ quidad queꝫ ꝑtineat qui prudenter legerit diſcetercia regulaeſt de lr̄a ⁊ ſpiritu .i. de lege ⁊ gr̄a. Lege ꝑquā precepta facienda amouentur. Gr̄a ꝑquā iuuamur vt operemur. vl̓ ꝙ lex nō tātūhiſtorice. ſꝫ etiā ſpiritualiter ſentienda ⁊ tenenda ſit. Nāqꝫ ⁊ hiſtorie oportet fidem tenere ⁊ ſpītitualiter legem intelligereQuarta regulaeſt de ſpecie ⁊ genere Per quā ꝑs ponit̉ protoro ⁊ totū ꝓ parte accipit̉ Ueluti ſi vni populo ⁊ ciuitati loquat̉ deꝰ ⁊ tamē intellī gat̉om̄eꝫ ꝯtingere mūdū. Nā līcꝫ aduerſꝰ vnaꝫciuitatem babiloniā ꝑ Yſaiā ꝓphetā dn̄s cōminet̉. tameꝫ dū ꝯtra ea loquit̉ tranſit ad gētes de ſpecie. ⁊ ꝯuertit ꝯtra md̓m ẜmonem.Certe ſi nō diceret aduerſꝰ vninerſū orbemnō adderet infra generaliter. ⁊ diſꝑdā om̄eꝫterrā ⁊ ꝯgregabo ſuꝑ eos mala. ⁊ cetera q̄ ſequūt̉ ad interp̄tacōeꝫ mūdi ꝑtinentia. Un̄⁊ addicit. Hoc eſt ꝯſiliū. qd̓ cogitaui ſuperom̄eꝫ terrā. ⁊ hec eſt manꝰ extenſa ſuper omnes gentes. Itē poꝰ ꝙͣ ſub ꝑſona babiloniearguit vniuerſū md̓m. curſꝰ ad eandeꝫ quaſide genere ad ſpecieꝫ reuertit̉ dn̄s. ꝙ eidemciuitati ſpecialīter ꝯtingerūt. Ecce ergo ſuſcitabo ſuꝑ oēs medos. Nam balthaſar regnante. obtenta eſt a medis babilonia. Sicex ꝑſona ynius egipti totuꝫ vult intelligeremd̓m dicendo. Et ꝯcurtere faciā egiptos. tegnū aduerſꝰ regnū. Cum egiptꝰ nō multa regna ſed vnum deſcribatur habuiſſe regnum.Duinta regulaeſt de partibus ꝑ quā aūt maxīa ꝑs tēporisꝑ partē minoris inducitur. Aut ꝑs minimatēporis. ꝑ partē maiorē intelligit̉. Sic eſt d̓triduo dominice ſepulture. dū nec tribꝰ diebꝰ pleris nec noctibꝰ iacuerit in ſepulcro. ſedtameꝫ a parte totū triduū accipit̉. Ul̓ ſic̄ illud qd̓ quadringentiſ annis p̄dixerat deꝰ fili
in ij