Follum. LXIX.

vt nihil in alicuius eoꝝ codice inuentū eſſꝫqd̓ a ceteris vel in verboꝝ ordine diſcreparet ꝓpter quod vna eſt eorū tranſlatio ſiueinterp̄tatio. Sed Ieronimus dicit huic relnō eſſe adhibendā fidem. Secūdā. terciam⁊ quartā faciunt aquila. ſymachus. ⁊ theodocion. Quoꝝ prīmus .i. aquila iudeus fuitSymachus vero ⁊ theodociō ebyonice heretici. Obtinuit tn̄ vſus. vt poſt. lxx. interp̄tes eoꝝ eccl̓ie grecoꝝ reciꝑent exemplaria ⁊legerent. Quiuta eſt vulgaris. cuius autorignorat̉. Un̄ ſpecial̓r ſibi vēdīcauit. vt quinta appellaret̉. Sexta ⁊ ſeptima Origenis.Cuius codices Euſebius ⁊ Panphilus vulgauerunt Octaua eſt Ieronimi que meritoceteris antefertur. Nam ⁊ verboꝝ tenacioreſt. ⁊ ꝑſpīcuitate ſententīe clariorDe autoribusnoui teſtamentiLures euangelia ſcripſerūt. ſedquidaꝫ ſme ſpūſancto magis copnati ſunt ornare narracōꝫ ꝙͣhyſtorie texere veritatem. Un̄ ſancti pr̄es docti ꝑ ſpm̄ſctm̄ quatuor tm̄ in autoritatem receꝑunt. ceteris re ꝓbatis. ſcꝫ Mathei. Marci. Luce. ⁊ Iohannis. Ad ſimilitudinem quatuor fluminū paradiſi. ⁊ quatuor animaliū in ezechiele. Primꝰ Matheꝰeuangl̓m ſuū ſcripſit hebraice. Secūdꝰ maxcus grece ſcripſit. Tercius Lucas inter euāgeliſtas greci ẜmonis eruditiſſimꝰ quippe vtmedicus in grecia euangl̓m ſcripſit Theophilo ep̄o. Ad quem etiā actꝰ apl̓oꝝ id̓ ſcripſit. Quartꝰ ⁊ vltimus Iohānes euangeliuꝫſcripſit. Paulꝰ. xiiij. epl̓as ſcripſit. x. ad ecl̓asquatuor ad ꝑſonas. vltimā ad hebreos. quāpleriqꝫ nō eſſe pauli dicūt. eand̓qꝫ alij barnabā. alij Clementeꝫ ſcripſiſſe ſuſpicant̉ Iero. tn̄ hāc eſſe pauli argum̄tat̉. Canōice epl̓eſūt. vij. vna Iacobi. due petri. tres IohāisUna Iude Apocalipſim ſcripſit Iohānesapl̓us. in pathmos inſula. exilio relegatꝰQuod aliā preterhec ſunt apocriphaY ſunt ſcriptores diuinoꝝ librohrū. qui ꝑ ſpm̄ſcm̄ loqn̄teſ ad erudicōꝫ nr̄am p̄cepta viuendi re-

gulamqꝫ ſcripſerūt. Preter hec alia volūiaapocripha nuncupant̉. Apocripha aūt dc̄aſunt .i. ſecreta. qꝛ in dubiū veniūt. Eſt em̄ eorum oculta origo. nec patet patribꝰ. a quibꝰvſqꝫ ad nos autoritas veraciū ſcripturaruꝫcertiſſima et notiſſima ſucceſſiōe ꝑuenit Inhis apocrifis. ⁊ ſi aliqua inueniat̉ veritas.tn̄ ꝓpter multa falſa nulla in eis eſt canonūautoritas. Que recte iudicantur non eſſe eorum credenda quibus aſſcribuntur. Nammulta ſub nominibus ꝓphetaꝝ. Et recentiora ſub nominibus apl̓oꝝ ab hereticis ꝓferuntur. Que omnia ſub nomine apocriforūautoritate canonica dilīgentī examīnationeremota ſuntlatio de Vocabūlis diuinoꝝ libroꝝEntatheucus quinqꝫ volumīnibus dicitur. Penta enim grece. quinqꝫ. tencus voluminum.vocatur. Geneſis eo dicitur q̄generatio ſeculi in eo ꝯtinetur.Exodus ab exitu filiorum iſrahel de egiptoLeuiticꝰ eo ꝙ leuitaꝝ miniſteria ⁊ diuerſitatem victimaꝝ exequit̉. Numeroꝝ liber d̓reo ꝙ in eo egreſſe tribus enumerāt̉. ⁊ .xlv. ꝑheremū māſiones. Deutrus v̓bū grecū eſtbiſſillabū ⁊ interp̄tat̉ 2ꝰ ⁊ nonna lex interp̄tat̉ Inde deuttonomius quaſi ſcd̓a lex. Qꝛin eo replicāt̉ ea que in p̄cdentibꝰ libris diffuſius dicta ſunt. In libro Ioſue quem hebrei īoſue bennun dicūt terra promiſſionispopulo diuidit̉. Liber iudicum dictus eſt aprincipibꝰ qui iudicabant populum iſrahel.anteꝙͣ reges eſſent in eod̓ populo. Hic quidam compingūt hiſtoriam ruth ſub vno volumine Liber ſamuelis dictus eſt quia natiui tatem eiꝰ ⁊ ſacerdotū geſta deſcribit Quilicet etiam hyſtoriam Saul ⁊ Dauid contineat vtriqꝫ tamen ad Samuel referunturQuīa vnxit ytrunqꝫ. Malach hebraice. latine interpretatur regum. Inde dictus eſtMalachim. pro eo ꝙ reges iude ⁊ iſrahelite gent̓is. eoꝝqꝫ geſta per ordinem deſcribit Iſaiaſ potiꝰ euāgeliſtaꝙͣ ꝓpheta libꝝ ſuū