loquēdo hoc nō ſit peccritū niſi quātū cupiditas id ꝑſuaſerit. tamē nō videtur laudabile Eſt em̄ libertoſmagnū cōmū dei. qd̓ ꝓ re vili nō debꝫvēdi ſic̄ ſūt tēporalia. Vnde et Eſaū rep̄hendit̉ ab apl̓o ꝙ donū nature nobile. ſcꝫ pͥmogeniturā ꝓ cibo neceſſitatis etium tēꝑe frī vēdidit. Sola nāqꝫ ille ẜuitus ē lauda-bilis q̄ ex v̓tute ꝓcedit. Sic multi ſerui ex natiuita-te ſic ꝓcreati. inognū meritū apd̓ deū hobebūt. ſi fideliter dn̄is ſuis ſeruiāt cū tali intētione. ꝙ potius vo-lūt pēale iugū ſuſtine̓. ꝙͣ ꝑ fugā a̓ violētiā ſiue fraudē ſe a ẜuitute abſolue̓ ⁊ cōtra bonū v̓tutis age̓ dn̄mdeū offēdēdo. Similit̓ de illis qͥ ſe ꝓpt̓ pauꝑtatē vendūt vt ꝓxīo ſcitiſfaciāt. ē ſciēdū. Oēs iſti merito ītermartie̓s ſūt cōputādi. Qui āt ꝓpt̓ ſua pcc̄a ꝓprici ſeruituti mācipātur ⁊ nihilominꝰ paciēt̉ ſuſtinēt cū plena ꝯtritōe pcc̄i. ſil̓r nō ſolū pcc̄oꝝ remiſſionē ſꝫ etiāmeritū et̄ne vite cū p̄dcīs hēbūt. Qui vero īuite et cūīnurmure ẜuiūt. ſeipōs miſerabilit̓ decipiūt. niſi pꝰpeīteāt Nā neqꝫ apd̓ deū neqꝫ apd̓ hoīes grāꝫ hēbūtQd̓ tn̄ ītelligit̉ de mortali īpcitiētia Nō ē eī miꝝ ſi hōbone volūtatis ī qͦtidiana ẜuitute deſudās aliqn̄ ſentiat motꝰ īpaciētie veīal̓. ſu̓ erūpētia v̓bo miꝰ ſuciuuioꝯtͣ dn̄os ſuos. qd̓ vix a ſcīſſīs viris vnꝙͣ potuit obẜuai̓. ſꝫ ſufficit hūil̓ recogͥtō cū petitōe vēie pꝰ hmōi lapſū. totiēs qͦtiens. cū ꝓpoīto ſe deīceps p̄ceuēdi. ⁊ tūcnō amittit̉ meritū. Et ꝙͣꝙͣ ſit ml̓te ſpēs ẜuitutis ẜmleges tn̄ ꝙͣtū ad ꝓpoītū ſufficit ꝓ digēdo ꝯſcīa ſīpliciūC