Tefreq̄nt̓ de morte ⁊ breuitute huiꝰ vite. ⁊ aſſueſcat crehro inuocare dn̄m deū bonis ſimplicibꝰ verb̓ vt eū dirigat ī oībꝰ. ⁊ ad et̓na tādē gaudiai ꝑducat. Hec ſūtq̄ vnūquēqꝫ xp̄ianū ſcīficāt. ſine qͥbꝰ criſtianū nomēnulli ꝓdeſt. Hec ſūt qͥ hoīeꝫ de tͣra ad celū leuant q̄hoī deū recōciliāt. q̄ ꝓximū edificāt. q̄ ad felicē trāſitū p̄ꝑā̄t Veꝝ qm̄ ruſticana ſimplicitas nōnūꝙͣ ignorat qūo hec fieri deleant. ideo ꝑ ſingula redeundo lo-tius aliquid de hijs loquamur.GNiciū ſapiētie timor dn̄i. Scribit̉ pſalmo centeſimodecimo. ⁊ ꝓu̓bioꝝ pͥmo ⁊ nono. ⁊ alijs locis multisEt qͥ ſine timoe̓ ē nō p̄t iuſtificari. Eccīaſtici pͥ. Hecet ſimilia debet adu̓tere qͥlibet fidelis ruſticus. ȳmoet oīs xp̄ianꝰ ⁊ a peccato recede̓. Ꝙ ſi aliqͥs ita ſim-plex fuei̓t vt dicat. nō ſcio time̓ deū. neſcio qͥd ſit hͦtal̓ debet īformari hoc mō. Primo q̄rat̉ ob eo an aliqͥd ſit in mūdo qd̓ timet cmitte̓ vel incurre̓. Et reſpōdebit ꝓcul dubio ſi aliquē vſū ratiōis hobuerit ꝙ qͦtidie iſta ſollicitudine q̄xiet̉. ne ꝑdat bona q̄ hꝫ ⁊ neſuꝑueniāt ei mala q̄ ſolēt hoīes ſū int̓miſſiōe vexae̓.Hꝫ forte pauca bona q̄ timet amitte̓. ſꝫ ml̓to pl̓a ſūtmalci q̄ timet īcurre̓ Ecce vtrobiqꝫ occaſiotīoris. ſꝫſcd̓a ē īcōꝑabilit̓ maior ꝙͣ pͥma ⁊ eqͣlit̓ vniu̓ſos ꝑſtrgit Scd̓o q̄rat an credat ꝙ d̓s ſit vl̓is pr̄fuilias oīꝫq̄ ſṫ ī celo ⁊ ī t̓ra ⁊ an oīa ſit nudei ocul̓ eio. ⁊ ā ſit iuſtus iudex r̄tͣbuēs ſīgul̓ iuxͣ oꝑa ſua. Tertio querat̉an hēat fidē de celo ⁊ īferno. ⁊ ꝙ ī celo ſint ſola ſūmoA 2
Frere C. q