qꝛ a iuſto deo inflicta. Huīc qͦt ẜuituti pͥme ſucceditaltera qͦtidiana. ꝓpter peccrta q̄ qͦtidie cōmittimꝰ ꝙꝛnō ē homo ſuꝑ terrā qͥ nō peccat ſaltē venialit̉. et teſte ip̄a vei̓caite. qͥ facit peccatū ẜuꝰ ē pcc̄i. ergo q̄ qͦtidiepeccait qͦtidie ſit ẜuꝰ. Et iſta ē peſſime ẜuitus ⁊ ſolahͨ ē culpabil̓. alie āt ſt̄ pēaleſ Ex iſta āt ſcd̓a ẜuitutegenerar̉ t̓tia q̄ d̓r ẜuitꝰ legal̓. de qͣ leges tractant. qꝛē iure gētiū ītro ducta videlicet qn̄ tm̄ erat piaculūꝙ grauioribꝰ penis erat plectendū. Vn̄ olim apd̓ piiſſimos prīcipes. hec clemētia fuit vt eos qͦs in belloceperāthoſtes. morti dignos. vite reſeruabant. adterta oꝑa depurandos. Et ob hoc ſeruus e ẜuandonomē accepit et dictus eſt ẜuus qͣſi ẜuatus. Vbi eſtnotādū ꝙ iſta ẜuitus legalis tūc ſolū iuſta ē. qn̄ bellū iuſtū ē vel quādo qͥs tale crimen cōmittit ꝓpter qd̓leges ẜuitutē infligunt Eſt etiam alia quedam origo ẜuitutis multū v̓tuoſa ⁊ ꝑfcā. qn̄ videlicet aliquiſex humilitate ſeipſū in ſeruū dat alteri intui̓tu dei.ſub qua cōprehenduntur boni religioſi. qͥ ſe in ꝑpetuos ẜuos dei cōſecrant. Eſt adhuc alia origo ẜuitutisij ex neceſſitate ꝓcedit. qn̄ videlicet qͥs ꝓpter defenſionē alteri ſe tradit ī ẜuū. aut qn̄ qͥs ꝓpter debita tenet̉ aut vēdit̉ ſiue alia hmōi. Itē qn̄qꝫ cupiditas ē cāẜuitutis. ſic̄ ī qͥbuſdā fris ꝯtīgit. vbi ẜui p̄ alijꝫ ſūtmagis diuites aut q̄pliꝰ p̄uilegiati. quae̓ n̄ nulli ingenui tradūt ſe ẜuituti ob hoc tācū ut grāꝫ a honoe̓ˢſū officia ahe̓ditates a dnn̄s ꝯſeqͣnt̉ Et ꝙͣuis ſiplicit̓