laborādo ex bono corde ſe qͦtidie cū xpō crucifigit. vtſuꝑioribꝰ ſuis debita ꝑſoluat. nō dubiū quī regnumdei meret̉. Qui vero īuolūtarie. ⁊ cū murmure ⁊ corderācoroſo laborat. filiꝰ ē digboli. qͥ h̓ affligit̉. ⁊ poſt hācvitā dāpnabit̉. Ecce vos oēs qͥ loborctis. iſtud diligēt̓ adu̓tite. ⁊ penſcite ꝙͣ ncc̄ciriū ē vob̓ cor beniuolūNā vnꝰ ⁊ idē lobor nōnūꝙͣ a duobꝰ īpenſus vnū mittit ad celū. aliū ad īfernū. qͣe̓? Quid ⁊ ſi por ē lobor n̄ ētn̄ par ītētio laborātiū Sic duo ſil̓eꝫ pēſiōeꝫ aliqn̄ ſolūtq ẜuitiū īpēdūt Vnꝰ libent̓ cū intētione placendidn̄o deo. aliꝰ cocicte ⁊ ſine tali ītētiōe Primꝰ me̓t̉ vitāet̄naꝫ. 2ꝰ ſuppliciū ſempit̓nū. Sic de oībꝰ alijs Bonaꝫ ſi qͥdē volūtatē ⁊ ſīplicitutē cordis diligit dn̄s deꝰEt qͥcqͥd ex illa ꝓcedit gͣtū ē ſibi Qd̓ aūt ex illa n̄ ꝓdedit abhoīabile ē. quantūcūqꝫ ec̄ ſit magnū ⁊ precio-ſū. Quid gͦ reſtat n̓ qd̓ quilibet fidel̓ ruſticꝰ dirigatintētionē ſuaꝫ. ſcd̓m hant ſcām doctrinaꝫ. ⁊ bn̄ ſecūrus ei̓t. Neqꝫ h̓ ē opꝰ magͣ ſubtilitate e̓ difficultateqꝛ nl̓ tā facile ē vnicuiqꝫ hoī. ꝙͣ bonū velle Et hͦ ī iuſtis oꝑibꝰ ſudāti ſatis ē. Grā igit̉ dei ꝯcurrēte. q̄ oībꝰꝑata eſt faciliꝰ bonꝰ ⁊ timoratus ruſticꝰ p̄t me̓ri celūꝙͣ ꝑu̓ſꝫ īfernū. Sꝫ vt oēs ſalui fi ant. qͥ ſtat videatne cadat. ⁊ qui cecidit reſurge̓ feſtinet. Qd̓ vobis tribuat clemēs ⁊ mīcors deꝰ. qui ē bn̄dcūs ī ſcl̓a. Amē.Eptimo debet quilibet fidelis et timoratus ru-ſticus ſolempnitutes et ieiunia ac ceteros ri-tus eccleſiaſticos deuote obſeruae̓. Hoc eſt preceptū