ē adu̓tēdū. ꝙ ſimplicit̓ loq̄ndo de ẜuitute ⁊ ſtricte tūctm̄ illi dicūt̉ ẜui. qͥ oīo abſqꝫ aliqͣ ꝯditiōe appoſita ſt̄alteriꝰ iuris ⁊ ꝑpetuo ẜuie̓ tenēt̉. ⁊ qͥcqͥd hn̄t oī horaad dn̄oꝝ ꝑtinet volūtatē ſū vlla ꝯtͣdcōe ẜuoꝝ Et hvix r̓ꝑitͣ ī ꝑtibꝰ almaīe. ſꝫ ī ytalia ⁊ p̄cipue ī locis maritimis. vbi qͦtidie venales adducūt̉ de t̓ris ſarracenoꝝ captiui ⁊ emūt̉ ī ẜuitutē ſimplicit̓. ſū oī pacto p̄uio. Et hec vocatur ẜuitus legal̓ de qͣ iura coīter lo-quūt̉ ī pl̓ibꝰ locis Alia ē ẜuitꝰ ꝯdcōnal̓ ſu̓ vſucilisq̄ ẜm diu̓ſas rͣgiōes diu̓ſimode narrat̉ ītroducta. ⁊ſucceſſu tꝑis pleīſſime p̄ſtpͥta ita ꝙ de hͦ nō ſit dubitādū quī iuſta ſit. Et iſta hꝫ limites ſuos viꝫ ẜm morē prīe a̓ certe ẜm pactū p̄uiū ratificatū int̓ dn̄os ethmōi ẜuos ex coī cōſenſu ita ꝙ qn̄ ſolutū debitū fuerit. deīceps dn̄s nec de ꝑſona ẜui. nec de rebo eiꝰ īt̓eēhꝫ. n̓ forte pꝰ mortē eiꝰ e̓ ī certis caſibꝰ. ẜm ꝙ ꝯſuetudo q̄ pactū de hͦ canit Vbi ē diligēt̓ adu̓tēdū ꝙ fidel̓ẜuꝰ q̄ ſe talit̓ obligauit. tenet̉ face̓ diligētiā ſuā notte ⁊ die. qͣtenꝰ dn̄o ſuo ſolitā pēſionē ſoluat. ita ꝙ ſialit̓ fecerit. videlicet negligēdo laboreꝫ debitū aūt delicijs vacādo vltra modū. guit̓ peccrit. et reus tenet̉corā dn̄o deo ⁊ hoībꝰ Si qt poſt fideles lobores īfortuniū aliqd̓ euenerit. ita ꝙ pēſionē ſolitā ſolue̓ nō poterit. tūc cū bona ꝯſcīa p̄t ſe excuſcie̓ narrādo cām ſim-plici corde ſn̄ oī dolo. ſic̄ ſe res hꝫ. ⁊ tūc corā deo ⁊ oībꝰhoībꝰ ē excuſatus Si ſupͣ hec dn̄s ſuus eū grauarevolnei̓t. nō ſtatim debet curre̓ ad lapides aut mingri
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten