patriarchas ⁊ dei amicos. ſcā conuiuia et ſolatia frequētubātur qͣſi ī qͦddā p̄ſagiū future illius iocūditatis quā ī celeſtibꝰ cū ā̄gelis hobituri erāt. Sic et honeſti ruſtici cū familia ſua. aut cognatis ſiue vicimeface̓ pn̄t certis diebꝰ ẜm bonā cōſuetudīeꝫ prīe In qͣbꝰ ſꝑ caue̓ debēt occaſiōes peccatoꝝ. maxīe v̓ba maledica. detractoria ⁊ inhoneſte ⁊cͣ. Conuēticula aūtille q̄ fiūtī tabernis. vbi ebrietates ⁊ ſcurrilitates ⁊cetera mala fiūt oībꝰ deū timētibꝰ cauēda ſunt. Coriſatōnes etiā ꝙͣuis ex ſe peccatū nō ſint. ſi debito tꝑe⁊ mō fierēt ⁊ ꝑſonis laicalibꝰ. tn̄ qꝛ alia vicia freq̄nter ſe īmiſcēt. ideo cautiꝰ vitāt̉. Illa āt ſolatia q̄ ſinepeccato fiūt. debito tꝑe ⁊ mō. nō ſolū ſūt licita. ȳmo⁊ meritoi̓s. qꝛ diligētibꝰ d̓ū oīa ī bonū cooꝑāt̉. Studeāt igit̉ venerabiles laici qͥcūqꝫ ſic ſeipōs ⁊ familiāſuā ī tīore dei gub̓nde̓. vt parit̉ cū ip̄is pꝰ hanc vitāſcōſequi mereant̉ gloriā ſempiternam. Amen.Ndecīo delet q̄libet fidelis et timoratus ruſticꝰad hoc niti vt n̄ ſolū a maioribꝰ pcc̄is abſtineat. ſꝫ ec̄ut caueat ſe ab oī occaſiōe mali. Hec ē doctrina apl̓ipͥ. ad theſſa. v. Rōem huiꝰ eſſigͣt ſapiēs eccleſiaſtici.xix. dicēꝫ. Qui modica ſꝑnit paulatim decidet. Vbidicūt expoītores ꝙ īpoſſibile ē ꝙ aliqͥs poſſit vitaremoͣrlia qͥ n̄ fugit veīalia. Et dāt exēplū de dd̓. q̄ idcirco ī adulteriū cecidit. eo ꝙ oculos n̄ cuſtodiuit. Quāta mala ſibi ab hac leui occaiſiōe venerūt. ꝙ incautealteriꝰ vxorē r̄ſpexit horrēdū ē dice̓. qn̄ pꝰ adultei̓ū