apl̓us dicit. qꝛ finiti ad infinicū nulla ē cōꝑctio. Quere ſemꝑ humilit̓ ſentire debemus nobis. et in veritote ita r̄cognoſcere. ꝙ oēs iuſticie nrē ſūt veld̓ pannꝰmēſtruate. in cōſpcū illius cādoris d̓ine maieſtatis.Qui autē ab hec humili recognitione recedit. putāsſe a̓d eē cū nihil ſit. ſeipſū ſeducit ⁊ deo nō placet. necdignꝰ ē vt grā dei illū ſaluet. Humiliamini igit̉ ovos venerabiles laici vniu̓ſi. qui timētis deū. vt exaltemini fortit̉ a ſocietate carnaliū hominū vos abſtinete. vt int̓ c̄gelos iuuimeremī. ſtrēnue ob oī ebrietate vos tēperamini. vt ſpiritu ſancto implegmini. abinutili et ꝑnicioſai cōſuetudine iurandi os veſtrū cohibete. ne diuina vltio veſtras domos diſſipet. ſꝫ megispura oratione ⁊ grārum ectione cū oībus bonis ditemini. Sicqꝫ tota vita vrā in oī v̓tute fulgeat vt qͥcūqꝫ veſtrā ſanctam cōuerſationem viderit in bonoedificetur. ac dominū ꝑiter vobiſcum benedicat. Cuilaus ē et ꝑhennis gloria ꝑ ōma ſecula ſeculoꝝ AmēPartodecimo debet quilibet fidelis ⁊ timoratuˢruſticus ſedule diſcutere ꝯſcīam ſuam ⁊ crebrocōfiteri. Hic timeo veriſimilit̓ ꝙ moderni laici nimisſint negligentes. et valde deficiūt a ꝓbitate laicoꝝantiquoꝝ. ſemꝑ illam excuſationē inquā p̄tēdētesꝙ aut ſint ita ſimplices ꝙ hoc nō ſciāt. aut alijs ſicprepediti. ꝙ hmōi vacare tēpꝰ nō habeant. O qͣlis ēſta excuſatio; Induſtrij ſt̄ ad peccandū. ⁊ ſimplicesad cōfitēdū. Tēpus habent ad oꝑa im qͥ ppetrāda. et