¶Liber. C

ex IIDe inutilibus ſtipu.

ꝑ ſtipularionē peteret. ⁊ inſtrumentuꝫ in qͦfuit ꝓmiſſum ꝓ ſe ꝓduceret in mediū ī huiuſmodi caſibꝰ ſolebant ꝓmiſſores ſepiſſime ꝯtra ſtipulatores talibꝰ vti allegatiōibꝰ.Frater qͣꝫqͣꝫ in inſtrumento ꝯtineat̉ me tibihoc vel illud ꝓmiſiſſe. iſta tamen ſtipulationullius ē momēti cū ego nō eſſem preſenstali die in loco quo ꝯficiebat̉ inſtrumentūvel etiā cū tu nō eſſes p̄ſens. ⁊ ſtipulatio inter abſentes ꝯcepta ſit inutilis. ⁊ ideo ꝓpterſecuritatē dirimendarū titiū introducta fuit a dn̄o iuſt. q̄dā ꝯſtitutio quā habes. C. d̓ꝯͣhen. ⁊ cōmittē. ſtipu. l. optimā quā ſcripſitad ceſarienſes aduocatos in qua cautuꝫ eſtꝙ hmōi ſcripturis q̄ ꝑtes preſto indicantoīmodo fides adhibet̉. niſi ille qui talibusvtit̉ allegatōibus. ſcꝫ dicendo aliquē ꝑtiuꝫabſentē fuiſſe manifeſtiſſimis ꝓbatōnibusveluti ꝑ ſcripturā aliam vel ꝑ teſtes idoneos quibus nulla poſſit opponi exceptio ꝓbauit ſe vel aduerſariū ſuū in alio loco fuiſſe qͣꝫ vbi inſtrumētū ꝯfectū erat. ⁊ hec dicit.Poſt mortē ⁊c̄. In. §. iſto recitat nobis iuſti. antiquā formā ſtipulationū ⁊ eam corrigit. Olim em̄ ita fuerat ꝙ ſi aliquis ſtipularet̉ ita. ꝓmittis mihi decē. poſt mortē meamvel ſic. ꝓmittis mihi decē poſt mortē tuā nōvalebat ſtipulatio eo ꝙ poſt mortē ſtipulatoris vel ꝓmiſſoris qui qd̓ in ſtipulationeꝫdeductū eſt ſolueret vel reciꝑet cumiure vetuſtiſſimo qd̓ in fine huius. §. corrigit̉. neqꝫab heredibꝰ neqꝫ ꝯtra heredes inciꝑe poſſꝫobligatio. Simil̓r ſi is qui in ptāte alicuieſſet vt patris vl̓ dn̄i ſtipularet̉ ſibi aliquiddari poſt mortē patris vel dn̄i nō valebat ſtipulatio olim ſicut ſi ip̄e pater vel dn̄s ſtipularet̉ aliquid pꝰ mortē ſuā ſibi dari. qꝛ filiuſvel ſeruꝰ vocē patris vl̓ dn̄i loqui videt̉. ſil̓rſi quis olim ita ſtipularet̉. pridie qͣꝫ moriarvel pridie qͣꝫ morieris ꝓmittis mihi decemnō valebat ſtipulatio. ſed demū iam dictacorrigit iuſti. d. ꝙ cū ſtipulatiōes valeant q̄ꝯſenſu ꝯtrahentiū ſunt concepte ſibi placuit hūc iuris articulū emendare ſtatuens vtſiue poſt morteꝫ ſeu pridie qͣꝫ moriar fueritſtipulatus aliquid ſibi dari vl̓ ꝓmiſit aliqͥdſe daturū valet ſtipulatio. ⁊ hec dicit. Itemſi quis ⁊c̄. Supra vidimꝰ ſtipulationē vnāque olim erat inutilis. ⁊ adhuc recitat vnūcaſum in quo olim erat ſtipulatio inutilis:

hodie tamē vtilis eſt. Olim em̄ ſi aliquis ſtipulabat̉ ita ſi nauis venerit ex Aſia hodiedare ſpondes. inutilis erat talis ſtipulatioꝓpter prepoſterationē. Innuit̉ em̄ in iſta ſtipulatōne ꝙ datio euentū ꝯditōis debeat p̄cedere. ſed cū prepoſteram ſtipulationē ī dotibus nō exiſtimauerit reijciendaꝫ. placuitiuſtini. ⁊ huic ſtipulatōni nō obſtante p̄poſteratōne ꝑfectū robur accōmodare. vt nōſolum in dotibus ſed ⁊ in alijs valeat ſtipulatio prepoſtera ⁊ prepoſtere cōcepta. ⁊ hecdicit. Ita aūt cōcepta ⁊c̄. Supra dictuꝫ eſtꝙ hmōi ſtipulatio. promittis mihi decē pmortē inutilis erat olim. hodie tn̄ vtilis eſtſed quid dices de iſta ſtipulatōne: cū moriar dare ſpondes. Et rn̄det iuſti. di. ꝙ olimhmōi ſtipulatio vtilis erat. ⁊ hodie etiā vtilis eſt. Itē ſi qͥs ita ſtipulet̉. Promittis mihi decē pꝰ morteꝫ ticij. bene valet ſtipulatiohmōi. ⁊ hec dicit. Si ſcriptū fuerit ⁊c̄. Pone ita. Scriptū fuerat in quodaꝫ inſtrumēto petrū ꝓmiſiſſe ticio. c. poſtmodū ticio. c.illa petenti pretextu illiꝰ inſtrumenti petrꝰopponit in hūc modū. Frater qͣꝫqͣꝫ ꝯtineat̉in inſtrumento me tibi ꝓmiſiſſe. c. tamē cōtinet̉ ibi ꝙ interrogatio p̄cedat nō poterisꝑ illud inſtrumentū ad illa. c. agere. Queſiui ergo a iuſti. in iſto caſu qͥd iuris. ⁊ rn̄detdn̄s iuſti. ꝙ ſi ſcriptū fuerit in inſtrumētoaliquid ꝓmiſiſſe. ꝑinde habet̉ ac ſi interrogatione p̄cedente ꝓmiſſio facta eſſet. cū eniin inſtrumēto cōtineat̉ ip̄m ꝓmiſiſſe videntomīa ſolenniter acta. ⁊ hec dicit. Quotiēsplures res ⁊c̄. Quidā ſtipulatus ē ſibi dariplures res. vtputa. C. digeſtū. ⁊ inſtituit̉. q̄rit̉ vtꝝ ualeat talis ſtipulatio. Et rn̄det ꝙſi reſpondeat ꝓ miſſor ꝓmitto. oīa videt̉ ꝓmiſiſſe. ſi aūt rn̄deat inſtitutā ꝓmitto. ꝓ ſola inſtituta cōtrahit̉ obligatio. Singulasem̄ res ſtipulari ⁊ ad ſingulas rn̄dere debemus. ⁊ hec d. Alteri ſtipulari ⁊c̄. Supͣ dictū ē ꝙ nemo pōt alteri ſtipulari eo ꝙ inuēte ſūt hmōi obligatōes ad hͦ vt vnuſqͥſqꝫ ſibi acquirat qd̓ ſua intereſt. ſed non intereſtſtipulatoris ꝙ aliqͥd alteri det̉. Sed ponamus ꝙ aliquis velit alteri aliquid ſtipulari. qualiter poterit hoc facere. Et reſpondetꝙ penam debet ſtipulari. vicꝫ ſic. niſi ita factū ſit vt comp̄henſumē in ſtipulatione. verbigr̄a. Promittis ticio decē. ꝓmitto. ⁊ niſiI 2