¶ Liber. II
De codicil.
Deicillis Rubrica.Ontinuatio iſtiꝰr ub̓. ad ſuꝑiora pꝫin hūc modū. Sup̄ tract. iuſti. deAfideicō. tā generalibꝰ qͣꝫ ſpēalibꝰ. ſedqꝛ fideicō. primo in codicillis relinquebantur. idcirco pꝰ materiā fideicō. d̓ cōdicillistractare intēdit. vn̄ de his dicturus ſubnōrub̓ de codic. Uel pōt aliomō ꝯtinuari ꝓut in apparatu cōi ꝯtinet̉. Dicit gͦ an̄ auguſti. tꝑa in hͦ ti. ita ꝓcedit. Primo det. qn̄ primo ius codicil. in vſu eē ceꝑit. ⁊ qͥs pͥmo codicil. introduxit ⁊ qͣl̓r auto. codicil. fuit data. ſcd̓o det. qͥs pōt facere codicil. tercio deter. d̓ ptāte ⁊ effectu cōdicil. aſſignādo drn̄tiam inter teſtm̄ ⁊ codicil. ⁊ ẜm hͦ diui. ti. intres ꝑtes ⁊ planꝰ erit. quaꝝ pͥma ꝑs duratvſqꝫ ad illū. §. Non tm̄ aūt. ibi incipit ſcd̓a⁊ durat vſqꝫ ad illū. §. Codicillis aūt h̓editas. ibi tercia ⁊ vlt. ⁊ durat vſꝫ in fi. tit. Po.igit̉ ſic ca in pͥma ꝑte. Dn̄ciam video ꝙ vultis tract. d̓ codicil̓. dicatis igit̉ mihi ſi placꝫqn̄ pͥmo ius codicilloꝝ in vſu eſſe ceꝑit. ⁊ qͥſpͥmo introduxit codicillos. Ad hͦ rn̄. amiceIus codicil. tꝑibꝰ diui auguſti pͥmo in vſueē cepit. Nam certū ē an̄ auguſti tꝑa ius codicilloꝝ in vſu nō fuiſſe. ſꝫ primo luciꝰ lentulus ex cuiꝰ ꝑſona etiā fideicō. ſūpſerūt originē codicillos introduxit. Nā cū p̄dictusluciꝰ lētulus in affricā diē extrema clauderet qͦſdā ſcripſit codicillos in teſtō ſuo ꝯfirmatos qͥbꝰ rogauit auguſtū ꝑ fideicō. vt aliqͥd faceret. ⁊ cū diuus auguſtꝰ volūtatē ſuāin codicil. ꝯtētaꝫ impleuiſſꝫ. poſtea ceteri aucto. pͥncipis ſecuti fideicō. p̄ſtabāt ⁊ filia eiꝰdē lentuli legata in cōdillis patris fui ꝯtenta ſoluit. ad qͦꝝ p̄ſtationē diuus auguſtusiuriſprudentes ꝯuocauit inter qͦs erat trebatius cuiꝰ tūc auc̄tas maxima habebat̉. etab ijſdē iuriſcon. queſiuit an vſus codicilloꝝ reciꝑe poſſet. ⁊ an̄ diſſoni eēt codicilliiuri nō rōni. ⁊ dicit̉ trebaciꝰ rn̄diſſe auguſto vtiliſſimū ⁊ neceſſarzū fore vſū codicillorū ⁊ maxīe ꝓpter longas ⁊ magnas ꝑegrinatōes q̄ apud veteres fuiſſent vt ſi qͥs teſt. ſolēne ꝓpter impotentiā facti facere nō poſſet.facere: ſaltē codicillos qͥbꝰ vltimā voluntatē declararet. vn̄ pꝰ illa tꝑa cū etiā labeo iuriſcō. codicillos feciſſet iam nemini dubiūerat qͥn codicilli iure optīo admitterent̉: ethec dicunt̉ in pͥma ꝑte vſꝫ ad. §. Nō tm̄ aūt
vidimꝰ ꝙ pͥmo luciꝰ lentulus fecit codicill̓.teſtō ſuo ꝯfirmatos. nunqͥd igit̉ reqͥrit̉ d̓ neceſſitate ꝙ fiat teſt. ad hͦ ꝙ poſſint valere codicilli. Et rn̄. ꝙ nō. nā nō tm̄ facto teſtō pōtqͥs codicillos facere ſꝫ etiā inteſtatꝰ d̓cedēscodicillos facere pōt. ⁊ in eis fideicō. relinquere. Pap̄. tn̄ ait. Codicillos an̄ teſtm̄ factos non aliter iur. ncc̄itatē hr̄e. niſi poſteaſpeāli volūtate teſtatorꝭ ⁊ in teſtō ꝯfirment̉.ſꝫ diuꝰ ſeuerꝰ ⁊ anthoninꝰ reſcpͥſerūt ex codicillis an̄ teſtm̄ factꝭ poſtea cū effectu fideicō. peti. licet in teſtō ſb̓ſecuto nō fuerint exp̄ſſe ꝯfirmati. ſi tn̄ appareat teſtatorē qͥ poſtfactos codicillos facit teſtm̄ a volūtate ī codicil. exp̄ſſa nō receſſiſſe. ⁊ ita nō ē ncc̄ia ſpecialis ꝯfirmatio ſꝫ ſufficit ſi nō appareat d̓ꝯtraria volūtate teſtatoris. ⁊ hec dicunt̉ inſcd̓a ꝑte vſꝫ ad illū. §. Codicillis aūt hereditas. Hic incipit tercia ꝑticula in qͣ ſic poneca. Dn̄e iaꝫ video ꝙ codicilli an̄ teſtm̄ ⁊ pteſtm̄ fieri pn̄t ⁊ ab inteſtato. ſꝫ nūquid eandē ptātē hn̄t codicilli qͣꝫ ⁊ teſtm̄. Ad hͦ rn̄. ꝙnō. mō codicilli in ml̓tꝭ dr̄nt a teſtō. Herereditas em̄ in codicillis nec directo darinadimi pōt. ⁊ h̓ iō ſtatutū ē ne ius teſtōꝝ ⁊ codicilloꝝ ꝯfundat̉. vn̄ nec exh̓edatio directoin codicil. ſcribi pōt. ſꝫ oīa ſupͣdicta in teſtōfieri pn̄t. ſꝫ lꝫ in codic. h̓editas directo darinō poſſit. in illis tn̄ fideic. iure relinqui pōtItē ne ꝯditio heredi īſtituto ī codicill̓ adijci pōt. nec etiā ſubſtitutio directo fieri. ⁊ n.ſolū in p̄dictꝭ dn̄t codicilli a teſtō ſed etiamin alijs. nā plures codicillos qͥs facere pōtita vt oēs valeāt ⁊ nullā ſolēnitatē ordinationis ꝟboꝝ deſiderāt. lꝫ ſecus ſit in teſtō. ethec dicunt̉ in tercia ⁊ vlti. ꝑte vſꝫ in fiti.¶Explicit liber ſcd̓s¶ Incipit liber terciꝰ ¶ Rubrica.De hereditatibꝰ q̄ ab inteſtato d̓ferunt̉.Ontinuatio iſtius rub̓ ptꝫ in hūc modū Uidimus ꝙ heditas qn̄qꝫ acquirit̉nob̓ ex teſtō qn̄qꝫ ab inteſtatoſed dictū ē. sͣ. qual̓r nobis acqͥrunt̉ hereditates ex teſtō. vn̄ hic intendit tractare qualiter nob̓ deferant̉ h̓editates ab inteſtato. etideo de hoc dicturus annectit rubricam d̓hereditatibꝰ ⁊c̄. dicens. Inteſtatꝰ ⁊c̄. Ad
Ad