Druckschrift 
Casus longi sup[er] institutis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber IIDe inuti. ſtipu.

qͥnqꝫ. vel ecōuerſo. vel ſi dicat aliqͥs ꝓmittꝭmihi decē. tu reſpondes ꝓmitto ſi nauisvenerit ex aſia. vl̓ ſi alicui ſtipulanti in dieꝫvel ſub ꝯditione tu rn̄deas pn̄tidie vl̓ pure tamē illud expͥmas vicꝫ pn̄ti die vl̓ pureſpondeo valet ſtipulatio. Si em̄ ſtipulanti in diē vl̓ ſub ꝯditione rn̄deres expͥmeres pn̄ti die vl̓ pure ꝓmitteres valeret ſtipulatio videretis in eandē diē vl̓ pure ſpōpondiſſe. em̄ neceſſe ē in rn̄dendoeadē oīa repeti que ſtipulator exp̄ſſit. quein p̄fatiōibus dicunt̉. in rn̄ſionibꝰ repetitacredunt̉ vt. ff. de ꝟ̓bo. obli. l. ticia. §. Itē rn̄dit. Qd̓ aūt. in. §. iſto dicit̉ ſi ad ea que īterrogata ſūt rn̄deat ꝓmiſſor valꝫ ſtipulatio. hoc intelligas niſi diuerſitas placeat ſtipulanti. Que aūt diuerſitas viciet ſtipulationem vtrū ea que eſt in qualitate velinqͣꝫtitate vl̓ in ſpecie habes in glo. tn̄ ordinaria ſufficiēter. hec dicit. Itē inutil̓ ⁊c̄. ſolū in caſibꝰ preceſſerūt eſt inutil̓ ſtipulatio. ſed etiā in alijs. qꝛ ſi fueris ſtipulatus aliqͥd ab eo iuri tuo ſubiectꝰ eſt. vel ſia te fuerit aliqͥd ſtipulatus inutilis ē ſtipulatio. ſed dr̄ntia eſt inter ſeruū eſt in ptāte filiūfa. qui ſil̓r eſt in ptāte. qꝛ neqꝫ dn̄o neqꝫ extraneo ꝓmittēdo obligat̉. Filiꝰ aūt fa.pr̄i ſuo obligat̉ preterqͣꝫ in voto in mutuo. ſꝫ videt̉ filiuſfa. ꝓmittēdo ī voto obligat̉. l. in auten. de ſctīs ep̄is. §. Interdicimꝰ. ſꝫ pōt rn̄deri diſtinguēdo inter votūſone votū rerū. In voto reꝝ obligat̉. īvoto aūt ꝑſone obligat̉. ſic loquit̉ autenti.Mutuū ⁊c̄. Queſiui a iuſti. vtꝝ mutus ſtipulari poſſet. Et rn̄det dicēs neqꝫ mutusſtipulari pōt neqꝫ ꝓmittere. huiꝰ eſt. qͥaſtipulatio fit vno interrogāte altero rn̄dente. ſic vtroqꝫ loquente. Idē dicit de ſurdoꝓpter defectu auditus. Qui em̄ ſtipulat̉ exaudire debet ꝓmittentē ꝓmittit verbainterrogātis ſil̓r exaudire debet. planū ēQd̓ tamē de illo ſurdo intelligit̉ oīnoexaudit. de illo tardiꝰ exaudit. qui em̄exaudit ꝓmittentē ſtipulantē poterit exaudire. qͣꝫqͣꝫ ilico ita ſtipulari promittere poteſt. hec dicit Furioſū ⁊c̄. Queſiui a iuſti. de furioſo an poſſet verbalē obligationēꝯtrahere. dicit. Nullū em̄ negociuꝫfurioſus rectegerit. qꝛ intelligit qd̓ agit.Pupillus. Queſiui a iuſti. an pupillus

poſſet recte ſtipulari. Rn̄det pupillusnegociū recte gerit tamē tutoris auc̄tasintercedat. hoc qn̄ neceſſaria eſt ſcꝫ cum ſealteri velit obligare. alteꝝ tamē ſine tutorisauctoritate bn̄ poteſt obligare. hec dicit.Sed qͥd diximꝰ ⁊c̄. verſiculum iſtū ex certaſcientia diſtinguo. vnde pone in ꝟſicl̓o iſtoſic caſū. Supra dictū eſt pupillus rectegerit om̄e negociū. ergo infans ſit pupillus om̄e negociū recte gerit. ita ſtipularivel ꝓmittere recte poterit. ſꝫ eſt ita ſimpliciter. ad hoc reſpōdens legiſlator dicit qd̓diciū eſt de pupillo intelligendū eſt de eoeſt ꝓximꝰ pubertati. etiā de illo qui aliquēhabet intellectū Ifnantes em̄ illi ꝓximiſūt infantie multū diſtant a furioſis. qꝛnullū habēt intellectū. ſꝫ deinde ſtatim corrigit dictū ſuū ad vnū mēbrū dicenspupilli ꝓximi infantie om̄ia ſūt cēſendi pubertati ꝓximi. ſcꝫ tanqͣꝫ furioſi. ſedhabēt idē iuris tuloris auctoritate ſealijs poſſint obligare. ſine tutoris auctoritate ſibi alios obligare pn̄t. Sed pōt nefiliuſfa. impubes auctoritate pr̄is ſui alteriobligari patris auctoritate p̄cedēte ſic̄ pōtpupillꝰ tutorꝭ auc̄te. Et rn̄det. hmōi pōt eſſe qꝛ ſi tutor male p̄ſtitit auctorita pupillo ſuo. pupillus habebit illū ſibi obligatū ſic aūt filiꝰ pr̄eꝫ. Si impoſſibilis⁊c. Supra habuiſtis multa exempla inutiliū ſtipulationū. adhuc ponit̉ hic vnū .ſ. cuꝫimpoſſibilis ꝯditio ſtipulatōni adijcit̉. appello impoſſibilē conditionē illā. ſcꝫ natura īpedimēto ē vtputa hoīeꝫ in ſtatu iſtoexiſtentē celū digito tangere. vn̄ iſtā ſtipulatio promittis mihi decē. ſi celū digito tetigeris: inutilis eſt. ſed ſi negando conditionēimpoſſibilē ꝓmittas aliquid alicui ſtipulāti. vtputa ꝓmitto tibi. x. ſi celū digito tetigerꝭ. pura eſt ſtipulatio qd̓ ſtipulat̉ intinenti peti pōt. hec dicit. Nota impoſſibilis ꝯditio viciat ſtipulationē. Itē ꝟboꝝ⁊c̄. Supra dixiſtis dn̄e multa exempla de īutilibus ſtipulatōibꝰ ſed deo quid ſi inter abſentes fiat ſtipulatio. valet ne ſtipulatio. Reſpondet non ſed eſt inutilis. hocſcꝫ ſtipulatio inter abſentes concepta inutilis ſit. hoc ideo eſt quia viam ſiue materiam altercandi contentioſis hoībus p̄ſtabat. em̄ aliquis ab aliquo ſibi ꝓmiſſuꝫ