Liber IIDe inuti. ſtipu.
qͥnqꝫ. vel ecōuerſo. vel ſi dicat aliqͥs ꝓmittꝭmihi decē. ⁊ tu reſpondes ꝓmitto ſi nauisvenerit ex aſia. vl̓ ſi alicui ſtipulanti in dieꝫvel ſub ꝯditione tu rn̄deas pn̄tidie vl̓ puredū tamē illud expͥmas vicꝫ pn̄ti die vl̓ pureſpondeo nō valet ſtipulatio. Si em̄ ſtipulanti in diē vl̓ ſub ꝯditione rn̄deres ⁊ nō expͥmeres ꝙ pn̄ti die vl̓ pure ꝓmitteres valeret ſtipulatio ⁊ videretis in eandē diē vl̓ pure ſpōpondiſſe. nō em̄ neceſſe ē in rn̄dendoeadē oīa repeti que ſtipulator exp̄ſſit. que eīin p̄fatiōibus dicunt̉. in rn̄ſionibꝰ repetitacredunt̉ vt. ff. de ꝟ̓bo. obli. l. ticia. §. Itē rn̄dit. Qd̓ aūt. in. §. iſto dicit̉ ꝙ ſi ad ea que īterrogata ſūt nō rn̄deat ꝓmiſſor nō valꝫ ſtipulatio. hoc intelligas niſi diuerſitas placeat ſtipulanti. Que aūt diuerſitas viciet ſtipulationem vtrū ea que eſt in qualitate velinqͣꝫtitate vl̓ in ſpecie habes in glo. nō tn̄ ordinaria ſufficiēter. ⁊ hec dicit. Itē inutil̓ ⁊c̄.Nō ſolū in caſibꝰ qͥ preceſſerūt eſt inutil̓ ſtipulatio. ſed etiā in alijs. qꝛ ſi fueris ſtipulatus aliqͥd ab eo qͥ iuri tuo ſubiectꝰ eſt. vel ſia te fuerit aliqͥd ſtipulatus inutilis ē ſtipulatio. ſed dr̄ntia eſt inter ſeruū qͥ eſt in ptāte⁊ filiūfa. qui ſil̓r eſt in ptāte. qꝛ neqꝫ dn̄o neqꝫ extraneo ꝓmittēdo obligat̉. Filiꝰ aūt fa.pr̄i ſuo nō obligat̉ preterqͣꝫ in voto ⁊ in mutuo. ſꝫ videt̉ ꝙ filiuſfa. ꝓmittēdo ī voto obligat̉ ꝑ. l. in auten. de ſctīs ep̄is. §. Interdicimꝰ. ſꝫ pōt rn̄deri diſtinguēdo inter votū ꝑſone ⁊ votū rerū. In voto reꝝ nō obligat̉. īvoto aūt ꝑſone obligat̉. ⁊ ſic loquit̉ autenti.Mutuū ⁊c̄. Queſiui a iuſti. vtꝝ mutus ſtipulari poſſet. Et rn̄det dicēs ꝙ neqꝫ mutusſtipulari pōt neqꝫ ꝓmittere. ⁊ rō huiꝰ eſt. qͥaſtipulatio fit vno interrogāte altero rn̄dente. ⁊ ſic vtroqꝫ loquente. Idē dicit de ſurdoꝓpter defectu auditus. Qui em̄ ſtipulat̉ exaudire debet ꝓmittentē ⁊ qͥ ꝓmittit verbainterrogātis ſil̓r exaudire debet. ⁊ hͦ planū ēQd̓ tamē de illo ſurdo intelligit̉ qͥ oīno nōexaudit. ⁊ nō de illo qͥ tardiꝰ exaudit. qui em̄exaudit ꝓmittentē ⁊ ſtipulantē poterit exaudire. qͣꝫqͣꝫ nō ilico ⁊ ita ſtipulari ⁊ promittere poteſt. hec dicit Furioſū ⁊c̄. Queſiui a iuſti. de furioſo an poſſet verbalē obligationēꝯtrahere. ⁊ dicit ꝙ nō. Nullū em̄ negociuꝫfurioſus rectegerit. qꝛ nō intelligit qd̓ agit.Pupillus ⁊ c̄. Queſiui a iuſti. an pupillus
poſſet recte ſtipulari. Rn̄det ꝙ pupillus oēnegociū recte gerit dū tamē tutoris auc̄tasintercedat. ⁊ hoc qn̄ neceſſaria eſt ſcꝫ cum ſealteri velit obligare. alteꝝ tamē ſine tutorisauctoritate bn̄ poteſt obligare. ⁊ hec dicit.Sed qͥd diximꝰ ⁊c̄. verſiculum iſtū ex certaſcientia diſtinguo. vnde pone in ꝟſicl̓o iſtoſic caſū. Supra dictū eſt ꝙ pupillus rectegerit om̄e negociū. ergo cū infans ſit pupillus om̄e negociū recte gerit. ⁊ ita ſtipularivel ꝓmittere recte poterit. ſꝫ nō eſt ita ſimpliciter. ⁊ ad hoc reſpōdens legiſlator dicit qd̓diciū eſt de pupillo intelligendū eſt de eo qͥeſt ꝓximꝰ pubertati. ⁊ etiā de illo qui aliquēhabet intellectū Ifnantes em̄ ⁊ illi qͥ ꝓximiſūt infantie nō multū diſtant a furioſis. qꝛnullū habēt intellectū. ſꝫ deinde ſtatim corrigit iā dictū ſuū qͦ ad vnū mēbrū dicens ꝙpupilli ꝓximi infantie nō ꝑ om̄ia ſūt cēſendi pubertati ꝓximi. ſcꝫ ꝙ tanqͣꝫ furioſi. ſedhabēt idē iuris ꝙ cū tuloris auctoritate ſealijs poſſint obligare. ⁊ ſine tutoris auctoritate ſibi alios obligare pn̄t. Sed pōt nefiliuſfa. impubes auctoritate pr̄is ſui alteriobligari patris auctoritate p̄cedēte ſic̄ pōtpupillꝰ tutorꝭ auc̄te. Et rn̄det ꝙ nō. ⁊ hmōirō pōt eſſe qꝛ ſi tutor male p̄ſtitit auctoritatē pupillo ſuo. pupillus habebit illū ſibi obligatū nō ſic aūt filiꝰ pr̄eꝫ. Si impoſſibilis⁊c. Supra habuiſtis multa exempla inutiliū ſtipulationū. adhuc ponit̉ hic vnū .ſ. cuꝫimpoſſibilis ꝯditio ſtipulatōni adijcit̉. ⁊ appello impoſſibilē conditionē illā. ſcꝫ cū natura īpedimēto ē vtputa hoīeꝫ in ſtatu iſtoexiſtentē celū digito tangere. vn̄ iſtā ſtipulatio promittis mihi decē. ſi celū digito tetigeris: inutilis eſt. ſed ſi negando conditionēimpoſſibilē ꝓmittas aliquid alicui ſtipulāti. vtputa ꝓmitto tibi. x. ſi celū digito nō tetigerꝭ. pura eſt ſtipulatio ⁊ qd̓ ſtipulat̉ in cōtinenti peti pōt. ⁊ hec dicit. Nota ꝙ impoſſibilis ꝯditio viciat ſtipulationē. Itē ꝟboꝝ⁊c̄. Supra dixiſtis dn̄e multa exempla de īutilibus ſtipulatōibꝰ ſed ꝓ deo quid ſi inter abſentes fiat ſtipulatio. valet ne ſtipulatio. Reſpondet ꝙ non ſed eſt inutilis. ⁊ hocſcꝫ ꝙ ſtipulatio inter abſentes concepta inutilis ſit. hoc ideo eſt quia viam ſiue materiam altercandi contentioſis hoībus p̄ſtabat. Cū em̄ aliquis ab aliquo ſibi ꝓmiſſuꝫ