¶ Liber III

IIIIDe inutilibus ſtipu.

lico vſui deputata eſt vt forum vel theatrūvel libeꝝ hoīem quē ſeruū eſſe credebat. etrem cuiꝰ cōmertiū haberi nō pōt. vel rem ſuam ſibi dari. ⁊ ſi dicas videt̉ ꝙ iſte ſtipulationes nō debēt eſſe vl̓ dici inutiles. ſꝫ magꝭin pēdenti eo ꝙ illud qd̓ modo publicū eſtpōt priuatū fieri. ⁊ ex libero hoīe pōt ſeruꝰfieri ⁊ ſic de alijs. ⁊ ſic ſtipulatio pōt valere.ſed nihil dicit. Stipulatio em̄ cū iuribꝰ nitat̉ ex pn̄ti ilico valet vel vtilis eſt. ⁊ hec dicit. Supra dictū eſt ꝙ ſi aliqͥs ſtipulatꝰ fuerit ſibi dari liberū hoīeꝫ nō valet ſtipul. licꝫpoſtea factus fuerit ſeruꝰ. vel ſi aliquis fuerit ſtipulatus dari ſibi rem ſuā licet poſteaaliena facta fuerit nō valet ſtipulatio. vel ſieconuerſo fuerit aliquis ſtipulatus reꝫ alienam ſibi dari ſi poſtea facta fuerit ſua nonvalet ſtipulatio. Sil̓r ſi aliquis ſtipulatusfuerit ſibi dari rem priuatā. ⁊ poſtea fiat ſacra ⁊ ſic de alijs nō valet ſtipulatio. Quotienſcunqꝫ em̄ ſine facto ꝓmiſſoris illud qd̓ſtipulat̉ deductū eſt in eū caſū a quo inciꝑepoſſit nō valet ſtipulatio. ⁊ hec dicit. ¶ Atꝟo. Scire debes ꝙ ſi ego ſtipulor mihi dari rem ſacrā vel religioſam vl̓ liberū hoīemnō valet ſtipulatio. Sed po. ꝙ ſi dicam ꝓmittis mihi petrū qͥ liber eſt cū fuerit ſeruvel rem ſacraꝫ vl̓ religioſā cū facta fuerit pͥuata. ⁊ ſic de alijs qͥd iuris erit. certe nō valet ſtipulatio Que em̄ de natura ſui a dn̄ionr̄o exempta ſūt nullo modo in ſtipulatōeꝫdeduci pn̄t. ⁊ hec dicit. Si aliqͥs ⁊c̄. Quidāꝓmiſit mihi ꝙ dn̄s ep̄s daret mihi decem.valꝫ ne iſta ſtipulatio. Dicit̉ ꝙ nō qꝛ videt̉factū alienū ꝓmiſiſſe. ſi tamē ꝓmitteret ſe facturū vel preſtiturū vl̓ ꝓcuraturū ꝙ aliꝰ aliquid mihi faceret. factū ſuū ꝓ mittere videtur. ⁊ ideo ſtipulatio valet ⁊ ex eo obligat̉. ethec dicit. Et ad inſtantiā illā que ponit̉ ingloſa ꝯtra regulā iſtaꝫ de eo qui cauit dn̄mſuū rem ratam habiturū. rn̄det̉ nō videt̉ factū alienū ꝓmiſiſſe. ſed intereſſe rei que ꝯuenit̉ ſi dn̄s ſuꝰ ꝓ quo agit ratū nō habeat. ⁊ ſimiliter eſt in alijs inſtātijs. Si qͥs alij. Pone ꝙ ego ſtipulor dari ei centū cuiꝰ iuri nonſum ſubiectꝰ. valet ne iſta ſtipulatio. Et rn̄det iuſti. ꝙ nō ꝯſiderata ſtipulatōis naturaInuenta em̄ fuit ſtipulatio vt ꝑ ſtipulationem vnūqͥſqꝫ ſibimet aliqͥd acquirat. ſꝫ licetſtipulādo extraneo aliquid acquirere non

poſſumus. tamē in ꝑſona alterius ſolutio-jnē poſſumꝰ ꝯferre. v̓bigr̄a. ꝓmittis mihi decem aut ſeyo. ⁊ tūc bene valet hmōi ſtipulaltio. Obligatio em̄ mihi ſtipulanti acqͥſita ēſolutio tamē pōt fieri in adiecto me inuito.⁊ ꝯtinget ꝓmiſſoꝝ plena liberatio. cōpetittn̄ ſtipulatori ꝯtra adiectū actio mādatī ꝓpter id qd̓ ſolutū eſt. hec dicit. Extra caſumnota ſpecialē caſū ī qͦ ſi ſoluat d̓bitor alij qͣꝫcui ſoluere debet. puta adiecto. ſcꝫ alternatiue liberat̉. Nota ꝙ vox patris eſt vox filij⁊ ecōtra. Qd̓ ſi quis ⁊c̄. Supra dictū eſt ꝙſi ſtipuler alteri dari qͣꝫ ei qui iuri meo ſubiectus ē nō vale ſtipulatio. Sed po. ꝙ aliquis ſtipulet̉ aliquid dari ſibi ⁊ extraneo.valet ne talis ſtipulatio. Rn̄det iuſti. ꝙ ſic.ſꝫ nunqͥd in totū rn̄dꝫ ꝙ nō. ſꝫ ꝓ parte dimidia. ſcꝫ ꝓ ꝑte ſtipulatoris. Suꝑ iſto. §. queri pōt quare ita ē ꝙ ſi ego emero fundū mihi ⁊ extraneo ꝓ. x. valet totus ꝯtractꝰ. vt. ff.de ꝯtrahen. emp. ⁊ ven. l. fundus. ſi aūt ſtipulatus fuero. x. dari mihi ⁊ extraneo n̄ valet ſtipulatio in totū ſꝫ ꝑ parte. Rn̄deo contractus empt. ⁊ ven. celebrat̉ tā gr̄a emptoris qͣꝫ ven. vnd̓ tā emptori qͣꝫ ven. expedit ꝙvaleat ꝯtractus. ⁊ niſi in totū valeret vēditio ꝯtractus qͥ vtriuſqꝫ grā celebrari dicit̉ īdetrimentū alteriꝰ ꝑtis redundaret qd̓ eſſenō debet. Sed ſi dicas pōt eſſe ꝙ nō expediet emptori ꝙ emptio ī totū valeat ſꝑ. Ad hͦdicas ꝙ ſibi imputet. Regulariter em̄ loq̄ndo gr̄a vtriuſqꝫ ꝯtractꝰ dicit̉ fieri. nō ſic aūeſt in ſtipulatōe. Semꝑ em̄ expedit ꝓmiſſori ꝙ ſtipulatio potiꝰ valeat in ꝑte qͣꝫ in totū.⁊ hec dicit. Ei qui ⁊c̄. Supra dictū ē ꝙ ſi ſtipulor aliqͥd dari extraneo nō valet ſtipulatio. ſꝫ pone ꝙ ſtipuler aliqͥd dari ei qui iurimeo ſubiectus ē. vtputa filio vel ſeruo. valꝫne ſtipulatio iſta. dicit̉ ꝙ ſic. qꝛ vox pr̄is voxfilij intelligit̉. ⁊ hoc verū eſt ꝙ valet ſtipulatio in rebus illis que patri pn̄t acquiri ꝑ filiū vt in bonis aduēticijs ꝓficit. in hoīs autē caſtrēſibꝰ vel qͣſi nō valet ⁊ hec dicit. Preterea inutilis ⁊c̄. Dixi iuſti. Dn̄e ſupͣ dixiſtꝭml̓tos caſus in qͥbꝰ inutilis eſt ſt pulatio. ſꝫpreter illos ſūt ne alij caſus in qͥbus ſtipulatio inutilis ſit. Et rn̄det ꝙ ſic dicēs. Quotienſcunqꝫ ille qui ꝓmittit ad ea q̄ interrogatus eſt nō reſpondet veluti ſi dicat al qͥsꝓmittis mihi decē. ⁊ tu reſpondes ꝓmitto.

I