¶ Liber. III
De ſtipu. ſeruo.I
⁊ ip̄e reſpondeat ꝓmitto. iſti ſunt duo rei d̓bendi vl̓ ꝑmittēdi. Sūt em̄ duo debitoresdebētes eandē rem ⁊ hec dicit. Ex hmōi ſtipula. Dixi iuſti. Iā vidi qual̓r fiāt duo reiſtipulandi et ꝓmittēdi. ꝓ deo dicatis mihiqͥs ē effectus eaꝝ obligationū. Ad hoc rn̄det iuſti. d. ꝙ ex ſtipul̓. hmōi ſolidū ſingul̓debet̉ ſupple reis ſtipulandi. ⁊ ſolidū debētſinguli ſcꝫ rei ꝓmittēdi qꝛ vterqꝫ eoꝝ inſolidū obligat̉ ſicut ſingulis eoꝝ ſtipu. ſoliduꝫdebet̉. ſꝫ licet inſolidū teneant̉ vel ſolidū ſingulis debeat̉. tn̄ vna res ſola in obligatiōevertit̉. vn̄ ſi fuerunt duo rei ſtipu. ⁊ ita duocreditores ſi tn̄ vnus illoꝝ recipiat illd̓ qd̓deductū erat in ſtipu. ille qͥ recipit ꝑimit obligationem ſinguloꝝ. vnde ab altero reo ſtipulandi liberat̉ ꝓmiſſor. ⁊ ſi fuerūt duo reꝓmittēdi ⁊ ita duo debitores eiuſdē rei ſi alter rem illam ſoluat ꝑimit obligationē illaꝫ⁊ liberat̉ alter. ⁊ hec dicit. ¶ Ex duobꝰ reis⁊c̄. Queſiui a iuſti. an vnus de duobꝰ reisꝓmittendi aliter poſſit obligari qͣꝫ aliꝰ. ⁊ vidēt̉ ꝙ nō. quia videt̉ ꝙ equītas oīmoda ſiue paritas debeat eſſe inter duos reos debendi. dicit tamē qd̓ ex duobꝰ reis ꝓmittendi alter dure ⁊ alter ſub ꝯditōe obligari pōiputa. x. fui ſtipulatus a ticio pure. ⁊ eademdecem fui ſtipulatus a martino ſub ꝯditione. iſti duo intelligunt̉ eſſe duo debendi. ⁊licet martinꝰ ſub ꝯditōne obliget̉ nō iō minus petere potero illa. x. a ticio qui mihi pure eſt obligatus. qͣꝫqͣꝫ adhuc pendeat conditio. et hec dicit¶ De ſtipulatione ſeruorum.CEruus ex ꝑſona dn̄i ⁊c̄. qꝛ nō ſoluꝫliberi ſtipulant̉ ſꝫ etiaꝫ ſerui. ſubſeq̄nter pꝰ ti. de duobꝰ reis ſtipulādiponit̉ hic ti. de ſeruoꝝ ſtipu. Pone ergo ſicca. Queſiuia iuſti. vtꝝ ſerui haberēt ius ſtipulandi. ⁊ videbat̉ ꝙ nō cum ſtipulatio ſitactus ciuilis. ⁊ qͣꝫtū ad ius ciuile attinet ſeruus ꝓ mortuo habet̉. Et rn̄det dn̄s iuſt. ꝙqͣꝫqͣꝫ ſeruꝰ qͣꝫtū ad ꝑſonā ſuā ꝓpriā ꝓ mortuohabeat̉. Ex ꝑſona tn̄ dn̄i ſui pōt hr̄e ius ſtipulatōis. Sed diceret aliqͥs. dn̄e hͦ eſt veꝝſi ſeruus habet dn̄m ſꝫ qn̄ non habet dn̄mputa dū hereditas iacet. nunqͥd valet ſtipulatio. Et rn̄det iuſt. ꝙ ſic. qꝛ h̓editas in caſuiſto vicē dn̄i ſuſtinet. vn̄ ſi ſeruus hereditarius ante aditā heditatē ſtipulet̉ acqͥrit h̓e-
ditati ⁊ ſic heredi futuro. ⁊ hec dicit. Siueaūt dn̄o ⁊c̄. Dixi iuſti. dn̄e vidi ꝙ ſi ſeruusſtipulet̉ aliquid dari dn̄o ſuo ꝙ illud dn̄oſuo acquiret̉. ſꝫ ponamꝰ ꝙ nō dn̄o ſuo ſꝫ ſibi ſtipulet̉ aliqͥd dari. acqͥrit ne dn̄o ſuo Etrn̄det iuſt. d. ꝙ ſiue ſeruꝰ dn̄o ſuo ſiue ſibi ſiue ꝯſeruo ſuo ſiue imꝑſonal̓r .i. ꝑſona nonadiecta. oībus iſtis modis quatuor dn̄o acquirit. ⁊ hec dicit. ¶ Idē iuris ⁊c̄. Sup̄ dictū eſt ꝙ ſeruꝰ qͣl̓rcūqꝫ ſtipulet̉ dn̄o acquirit. idē iuris eſt ⁊ in filio qͥ qualitercunqꝫ ſtipulet̉ patri ſuo acqͥrit ex his cauſis. ꝑ qͣs pr̄ꝑ filiū acqͥrere pōt. ⁊ hec dicit. ¶ Si cū factū ⁊c̄ Supra dictū eſt ꝙ qͦcunqꝫ modo ſeruus ſtipulet̉ ꝙ dn̄o acqͥrit. ſꝫ hoc ē verum ſiip̄e ſtipulet̉ aliqͥd ꝙ ꝯſiſtat in dando. Sedpone ꝙ ſeruus aliqd̓ factū ſtipulet̉. puta vtliceat ei ire agere. tūc ſeruꝰ ꝑ hāc ſtipulatōeꝫdn̄o nihil acqͥrit ſꝫ ſibi ſoli. vn̄ ſi dn̄ſ vellꝫ ireagere bn̄ poſſet ꝓhiberi ne iret vl̓ ageret. ethec dicit. ¶ Seruus cōis ⁊c̄. Suꝑͣ dictuꝫeſt qn̄ ſeruꝰ vniꝰ ſtipulat̉. ſed dn̄e qͥd iuris ēſi ſeruꝰ ſtipulat̉ cōis Et rn̄det iuſt. ꝙ ſi ſeruꝰcōis ſtipulet̉ aliqͥd ſibi dari imꝑſonaliter vl̓dn̄is ſub noīe appellatiuo acqͥrit vnicuiqꝫdn̄o ꝓ portōne dn̄ij ⁊ nō ꝓ portōne virili. niſi vnus ex dn̄is iuſſerit eū ſtipulari. Tuncem̄ iubēti acquirit̉ vl̓ ſi nullꝰ eoꝝ iuſſerit eiip̄e tn̄ alteꝝ noīauerit. puta ſtipulatꝰ ē petrodn̄o ſuo tūc ꝑ hāc ſtipulationē acqͥrit̉ noīato. Si aūt vnꝰ iuſſerit ⁊ ipſe aliū noīaueritqͥd iuris ſit. habes in glo. Qd̓ ſi ſeruꝰ cōisſtipulat̉. Supͣ dictū ē qͥd iurꝭ ſit qn̄ ſeruuscōis ſtipulat̉ ſibi dari aliqͥd ⁊ dictū ē ꝙ vtriqꝫ dn̄oꝝ pōt acqͥri. ſꝫ dn̄e qͥd iurꝭ ē ſi ſeruuscōis ſtipulet̉ aliqͥd qd̓ alteri dn̄oꝝ acqͥri nōpoſſet veluti ſi res quā ſeruꝰ ſtipulatꝰ ē ſit alteriꝰ dn̄oꝝ cū res ſua ſibi acqͥri non poſſit.Et rn̄det iuſti. ꝙ tūc neceſſariū eſt ꝙ alteriacquirat̉. ⁊ hec dicit.¶ De diuiſione ſtipulationū.Tipulationū ⁊c̄. Uiſo deſtipulatione qualiter fiat ab vno vel pluribus liberis vel ſeruis accedit iuſtinianus hic ad diuiſionē ſtipulationum talem dās diuiſionē. Stipulationū alie ſuntiudiciales. alie pretorie. alie ꝯuentionales.⁊ alie cōmūes. Iudiciales ſūt ⁊c̄. In ſūmatradidit iuſt. diuiſionē ſtipulationū modoꝑ ſingula membra diuiſiōis ꝑ exempla de-