Liber III

De duo. re. ſti. vel promit.

ſi dicā ſi ꝓmittꝭ te mihi datuꝝ. x. carhtagīe⁊ tu reſpondebis ꝓmitto. ⁊ hmōi ſtipulationes licet pure videant̉ re ip̄a. tn̄ habēt tacite tp̄s adiectū qͦ aliqͥs ire vl̓ mittere poſſitad locū illū in qͦ ꝓmiſit pecuniā ſe daturū.vn̄ ſi aliqͥs ita ſtipulet̉ rome hodie carthagine dare ſpōdes. iſta ſtipulatio nō valet cūreꝓmiſſio ſit impoſſibilis ⁊ rōe huiꝰ impoſſibitatis viciat̉ hmōi ſtipulatio. hoc dicit.Cōditiones q̄. Queſiui a iuſti. Dn̄e ſupͣdictū ē ꝙ ſtipulatio ꝯditionalis ē cū differt̉in aliquā cauſā. ſꝫ dn̄e nūquid oīs ſtipulatio ē incerta q̄ fit ꝑ hāc ꝯiūctōem ſi. Rn̄detdn̄s iuſt. ꝙ nō. q̄ ea nā ſūt pn̄tia vel p̄teritanō dicunt̉ pendere. ſꝫ ea q̄ ſunt futura ꝓpriedicunt̉ pēdere. qͣſi diceret tunc intelligit̉ ſtipulatio ſub ꝯditione qn̄ differt̉ in aliquemcaſū futurū. Qn̄ aūt in aliquē de p̄terito vl̓de pn̄ti ꝯcipit̉ tūc nō eſt ſtipulatio ſub ꝯditionmo aut ſtatim valet obligatio aut noͣ.Eaem̄ q̄ ꝑ rerū naturā certa ſūt nō morāt̉obligationē. Si em̄ dicā. ꝓmittis mihi. x.ſi meuiꝰ viuit. ⁊ tu reſpondeas ꝓmitto. ſi viuit tꝑe ꝯcepte ſtipulatōis ſtatim valet ſtipulatio. ſi aūt nō viuat tꝑe ꝯcepte ſtipulatiōsnō valet. īmo ſtatim infirmat̉. ⁊ ita ſtipulatiōes q̄ ꝯcipiunt̉ in aliquē caſū pn̄tē ⁊ p̄teritū. qͣꝫqͣꝫ illi caſus ſūt incerti qꝛ tn̄ qͦ ad naturā naturantem ſūt certa nō morant̉ ⁊c̄. qͣꝫqͣꝫapud vos ſint incerta. hoc dicit. ¶ Nō ſolum res ⁊c̄. Supͣ dictū eſt de ſtipulatiōibꝰque ꝯſiſtūt in dando. nūc tractandū ē d̓ ſtipulatōibus que ꝯſiſtūt in faciēdo. vnde dicit iuſti. nō ſolū res pn̄t deduci in ſtipulationē. ſꝫ ⁊ facta puta cū ſtipulor aliqͥd a te fieri vl̓ nō fieri in futurū ⁊ ſi nō fuerit factū ſecūdū ſtipulationē potero agere ꝯtra te ⁊ petere ītereſſe meū. ⁊ qꝛ difficile ē ꝓbare īterieēꝓpterea dat iuſt. ꝯſiliū ſtipulatori vt adijciatpenā in ſtipulatōne quā petere poterit ſtipulator ſi nō fuerit factū ẜm ſtipulationem⁊ ita nō habebit neceſſario ꝓbare qͣꝫti ſua ītereſt. ⁊ docet in lr̄a qͣl̓r pena debet ſtipulari dicēs ꝙ ſi aliqͥs ſtipulet̉ aliqͥd fieri velutiturrim ita adijcere debet ⁊ ſi turrim nō feceris. x. aureos dare ſpōdes noīe pene. Cōtīgit aūt aliqn̄ in eadē ſtipulatōe ſtipulat̉ qͥsaliqͥd fieri ⁊ aliqͥd nō fieri puta ſtipulor ate vt eas romā ſꝫ ꝙ nō eas ꝑ florentiaꝫ ⁊ iniſtis ſtipulatōibꝰ in qͥbꝰ ſtipulaui aliqͥd fie-

ri ⁊ nō fieri ita erit pena adijciēda. ſi aduerſus ea factū erit .i. ſi fueris ꝑ locū ꝓhibituꝫſeu ita factū nō erit .i. ſi nō fueris romā decem aureos ſpōdes. hͦ dicit lr̄a pn̄s.¶ De duobꝰ reis ſtipul̓ vl̓ ꝓmittēdi.VN ſuꝑioribꝰ dictū eſt de vno qͥ ſtipulatꝰ ē ⁊ de alio qͥ ꝓmiſit. nūc autēAtractaturꝰ ē iuſti. de duobꝰ qͥ ſtipulant̉ eandē rē ſibi dari. ⁊ ideo adiungit̉ hicrub̓. de duobꝰ reis ſtipulādi. veꝝ qꝛ ſepe cōtingit ꝙ duo ꝓmittūt eādē rē ⁊ ita fiūt duorei debēdi ſiue ꝓmittēdi. iō ſubijcit hic rude duobꝰ reis ſtipulādi ⁊ ꝓmittēdi. His prenotatis accedo ad caſū in hūc modū. Queſiui a iuſtin. qͣl̓r pn̄t fieri duo plures rei ſtipulandi vl̓ ꝓmittēdi. Et rn̄. d. ꝙ duo rei ſtipulandi fiūt ſi poſtqͣꝫ duo ſtipulati fuerinteandē rem ab eodē ip̄e poſt̓amboꝝ interrogationē rn̄deat vtriqꝫ veſtrū dare ſpondeo.v̓bigr̄a. Pone ꝙ ſū ſtipulatꝰ a ticio in huncmodū. ꝓmittis mihi ſtichū. ⁊ petrꝰ in ꝯtinēti pꝰ meaꝫ ſtipulationē ⁊ an̄ ꝓmiſſoris rn̄ſionē ſtipulatꝰ fuerit ab eodeꝫ ticio ſibi darieundē ſtichū ⁊ ip̄e poſt ambas interrogationes rn̄deat vtriqꝫ veſtruꝫ dare ſpondeo ⁊ego ⁊ petrus effecti ſumꝰ duo rei ſtipulandiſed bone dn̄e quid ſi mihi pͥmo ſtipulantiſtichum ꝓmiſerit. deinde petro ſtipulantiex interuallo eundē ſtichū ꝓmiſerit. Rn̄detdn̄s iuſt. d. ꝙ nos. ſcꝫ ego ⁊ petrus ſumusduo creditores in eadē re. ſꝫ non ſumꝰ duorei ſtipulandi vniꝰ obligatōnis ſed diuerſaꝝ obligationū. Una em̄ obligatio mihiē acqͥſita ⁊ alia petro ſtipulanti ex interuallo qꝛ natura duoꝝ reoꝝ ſtipulandi hec eſtvt nihil ſit mediū inter ſtipulationē vnius⁊ alterius. ſed ſtatim pꝰ vnā ſtipulatōnē fiatalia qͣl̓r intelligi debeat ex ſeq̄ntibꝰ apparebit. hec dicit. Duo plureſue. Dixi iuſti.Dn̄e ſupͣ dixiſtis qual̓r fiant duo rei ſtipulādi ponatꝭ ſi placet exempla de duobꝰ reisꝓmittendi. Reſpondet dn̄s iuſti. d. ſic. Induobus reis ſtipulandi ſunt duo qͥ ſtipulāt̉ ab eodē. ſꝫ vbi ſūt duo rei ꝓmittēdi vnꝰſtipulat̉ a pluribus. Unde ſcire debes ꝙduo rei promittendi ita fiunt ſi fuero ſtipulatus in hunc modū. Meui promittis mihi. x. aureos. ⁊ ip̄e rn̄deat ꝓmitto. ⁊ pꝰ ea ſine īteruallo dixero ſeyo. ſei ꝓmittꝭ mihi eoſdē. x. aureos quos ſtipulatus ſuꝫ a meuio.