Druckschrift 
Casus longi sup[er] institutis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber. II.De libertinis

que ſuꝑiori ꝑtedicimꝰ ptꝫ ẜm ius nat̉ale vnū erat genꝰ hoīm. ſeꝫ qꝛ erāt hoīes liberi. ſꝫ poſtea ius gētiū ceperūt eſſe tria genera hoīm. ſcꝫ ingenui ſiue liberi. Itē liberti. ſcꝫ illi primo ſuerūt ſerui poſtea manumiſſi ſūt. Quīto dicit in. §. Ml̓tꝭ. manumiſſio ſeruoꝝ pōt fieri qͥnqꝫ modis. naꝫqn̄qꝫ pōt fieri manumiſſ. in eccl̓ia corā ep̄opplo. vt. ff. dehis in eccleſijs manumittūt̉ totū ti. qn̄qꝫ pōt fieri manumiſſio vindicta .i. q̄dā ꝟ̓ga ꝑcutiēdo ter ſupͣ illū queꝫmanumittit dicēdo ter. aio te libeꝝ. aio te liberū. aio te libeꝝ: iſta manumiſſio fit cognita corā iudice. Et in iudicio qn̄qꝫ pōt fieri manumiſſio in pn̄tia amicoꝝ. vt qn̄ dn̄smanumittit ſeruū ſuū ꝯuocatꝭ amicꝭ ſuis in pn̄tia eoꝝ qn̄qꝫ pōt fieri manumiſſioepl̓aꝫ ſeruo ſuo miſſaꝫ. vt qn̄ dn̄s mittit lr̄aꝫſiue epl̓aꝫ ſeruo ſuo in epl̓a ꝯtinet̉ ipſeemit ſeruū quē manumittit dat ſibi libertatē. vel in epl̓a d̓r volo ſerue mi de cetero ſis liber. tūc valet talis manumiſſio: qn̄qꝫ manumiſſio relinquit̉ in teſtamento velin codicillis vel alia qͣcunqꝫ volūtate. Sexto dicit ſerui ſolū efficiunt̉ liberi qͥnqꝫ modis ſꝫ etiā ſine manumiſſiōe: modi īveteribꝰ nouis ꝯſtitutiōibꝰ ꝯtinent̉. pone exēpla vt in glo. Septimo dicit ſol̓ dominis licitū eſt ſeruos ſuos manumittere.Octauo dicit qn̄ manumiſſio fit corā iudice eſt opus tūc iudex ſedeat: ſꝫ etiaꝫeo ambulāte ad balneū ad ſpaciū. ad theatrū .i. ad locū publicū ciuitatꝭ vel ad aliū lo pōt fieri corā ip̄o manumiſſio. Extra caſū nota primo ex pͥma ꝑte qͥd dicat̉ libertasex ſcd̓a ꝑte nota qͥd dicat̉ māumiſſio. ex tercia ꝑte nota a iuretrahit originē māumiſſio ſeruitus. ex qͣrta ꝑte nota tria generahoīm. ſcꝫ liberi. ſerui liberti. ex quinta ꝑtenota qͥbꝰ modis manumiſſio fiat. ex ſextate nota etiā ſine manumiſſione ſerui efficiunt̉ liberti. ex ſeptīa ꝑte nota ſolꝰ dn̄smanumittit Itē dn̄s appellat̉ manumittēſex vltima ꝑte nota in volūtaria iuriſdition ē opus ſedere iudicē tribunali. qꝛibi ly accipit̉ in. Libertinoꝝ. Sup̄ īprincipio huiꝰ tituli eſt habita mētio de libertinis. ideo de libertinis adhuc proſeqͥt̉Et ē ſciēdū iſte. §. diuidit̉ in ſex ꝑtes. Inprima dicit̉ iure antiquo erant tria gene-

ra libertinoꝝ: nam quidam erant ſcrui manumiſſi qui plenā ꝯſequebant̉ libertatem. illi appellabant̉ latini. iſti latini fuerūt inducti legē iuliā norbanā: quoꝝ talis eratſtatus ſeu ꝯdit o in vita ſeu viuebāterant liberi. in morte ſeu moriebant̉ fiebant ſerui. Quidā ꝯſequebant̉ minoreꝫ libertatē illi appellabant̉ dediticij qͣſi dediti dati ſeruituti. ſeruiebant em̄ qͣꝫdiu viuebant .i. durāte vita eoꝝ ſerui. morte fiebantliberi: peculiū eoꝝ remanebat heredibꝰ.iſti fuerūt inducti legē eliacentiā. hanclegē ſtatuit rex romanoꝝ eliacētiꝰ dicebatur. latinos aūt fecit rex romanoꝝ iuliusdicebat̉. Norbanus rex romanoꝝ fecit latinos qui ſtatuit quicunqꝫ ſubiugaret̉nouo romano imꝑio eſſet in vita ſua liber in morte eſſet ſeruus. peculiū ip̄ius romanis aſſignaret̉. Dediticioꝝ aūt peſſimaerat conditio. et ꝓpter hoc abijt in diſſuetudinem id eſt receſſit a conſuetudine amplius eſt conſuetudo ſint tales hoīesdediticij. Latinorum aūt conditio parumfrequentabat̉ in orbe vel in vrbe. propterhoc iuſtinianus volens omnia augere etaugmentare reducere in meliorem ſtatuꝫfecit duas conſtitutiones. vnam ſcꝫ: C. delat. liber. tollē. l. vnica Aliā. C. de dediticialibert. tollen. l. vnica. In quibus conſtitutionibus cauetur hodie dediticij latini habeant locum nec ſunt in vſu. ſedlibet qui manumittit̉ efficiat̉ eodem modoEt dn̄s qui manumittit appellat̉ patronꝰille manumittit̉ appellat̉ libertus. quaſi aſeruitute liberatus. hoc quidem erat iureantiquiſſimo anteqͣꝫ veniret predicta prauaconditio. ſcꝫ latinoꝝ dediticioꝝ. Terciodicit dediticios eſſe ſublatos predictamꝯſtitutionem. ſic. C. de dediti. liber. tollen.l. vnica. que conſtitutio eſt vna de quinquaginta deciſionibꝰ quā ꝯſtitutōem cōpoſuitetiā iuſtinianꝰ. ſcꝫ ex conſilio tribunianiitiſſimi viri queſtoris noſtri. Quarto ꝯcludit dicens om̄es manumiſſi plenā libertatem hodie ꝯſequunt̉. nec refert .i. ē differentia cuius etatis ſit manumittens id ēille qui manumittit nec etiam refert queꝫfiat mahumiſſio. cum multi ſint modi manumittendi. vt ſupra eo. titu. §. Multis. inprin. Ultimo dicit nos habemus.. eo.