Ita nec in morte a tenebr̄ꝝ clauſtris detinet̉. ſꝫ oportꝫ ꝙ mane fiat ꝑ ſurgente glorioſi corꝑis nr̄ianimia ſolis de qua gloriat̉ ecc̄īaCant̓. vi. Que eſt iſta q̄ꝓgreditur ſic aurora ꝯfurges. hec dieseſt mane de qua dicit̉ Prouerb̓.iiij. Semita iuſti quaſi lux ſplēdens ⁊ creſcēs vſqꝫ in ꝑfectaꝫ diem̄ que nūꝙͣ tendit ad veſperaſic ergo mane facto: ſtetit iheſusin littore: Qui em̄ ſurrexit nō īterum ſedit in puluere ſꝫ immorlisſtetit Iob. xiij. In pulue̓ ſedeo⁊ ī puluere dornio ⁊ ſi mane mequeſieris nō ſb̓ſiſtaꝫ. Sic ergoſtetit qui nunꝙͣ de cetero ꝑ terrepondꝰ inclīabit̉. iij. Regū. xvij.Viuit dn̄s in cuiꝰ con. ſto. Roͣ. j.iiij. ſtabit aūt. potēs eſt emī dn̄sſtatuere illū: in littore: qd̓ vt dicit Geda finis eſt maris hoc eſtamaritudīs ⁊ inſtabilitatis fluctuū xp̄us Iob. xxxviij. hucuſqꝫꝓcedens venies ⁊ nō ꝓcedes aniplius ⁊ hic confringes timentesfluctꝰ tuos Amaritudo enī mortis ⁊ inſtabilitatis immorlitatisad littus ē qd̓ eſt hora mortis ſoliditatē ſignificas gl̓oſe reſurrectonis nō oꝑetur aplius Apocxxi. Iam nō erit ampliꝰ neqꝫ luctꝰ neqꝫ clamor neqꝫ dolor erit vltra q̄ pͥnia abierūt. Sic̄ ergo hora ⁊ ſtatu ⁊ loco ꝓprietates ſue refurrectōis demoſtrat ⁊ ſic ſoluit̉q̄ſtio qua fecit gregoriꝰ. Cur dominꝰ an reſurrectionē coraꝫ diſcipulis ſuꝑ vndas ambulauit Iohan. vi. Math̓. xiiij. Poſt reſuirectōeꝫ autē nō in vndis ſꝫ in ſolido littoris ſtas apparuit in vtroqꝫ em̄ qualis tūc fuit p̄ſignauitſcꝫ morlis quādo ī vndis ambulauit Immoͣris qn̄ in littore ſtetit (nō tamē diſcipuli) ſeptē quiſuꝑius dicti ſūt (cognouerūt ꝙih̓s eſt) Intnͣtū em̄ ſtupefecerateos infirmitas mortis ꝙ vix attollere mēteꝫ poterat ad vitā reſurrectōis Ita ecia ijdē cū apparetem viderūt ſpm̄ ſe videre putabant Yſa. liij. Quaſi abſcoditus eſt vultꝰ eius ⁊ deſpectꝰ. vn̄nec reputamꝰ eū Mal̓. iij. Quispoterit cogitae̓ die aduētus eiꝰ?⁊ qͥs ſta. ad vi. e. maxime poſttot tormenta poſt tot vulnera ꝑtot ꝓbr que ſuſtinuit (Dicit ergo eis ih̓s) hic incipit ſecūdumin qͦſua manifeſtat ptāteꝫ ꝑ hocꝙ rethe in dextera nauis miſſumeſt piſcibꝰ impleuit Diuidit aūthec ꝑticula in duo In quoꝝ primo ponit̓ manifeſtacio In ſecundo autē mamfeſtati cognico ibi:dicit ergo diſcipulꝰ ille: Adhucautē in pͥmo duo dicūtur ſcꝫ manifeſtacōis accepta occaſio ⁊ perſignū poteſtatis manifeſtacō Inpͥori autē duo dicit In quoꝝ primo vt accipiat maīfeſtādi occaſionem facit interrogacōeꝫ ⁊ inſecūdo ꝯueniētē occaſioni quam