Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Seite
331r
Einzelbild herunterladen
 

quia putabant ex hoc euꝫ ciciusmorituꝝ. hoc autē minꝰ ꝓbabile eſt. pͥma atopīo magis placꝫdicit ergo: Vas erat poſitū: ad ſitis eſtꝰ reſtinctōneꝫ (acēto plo) qd̓ multis ſufficerꝫ Illi au) tortores xp̄i (ſpongia plenaꝫaceto) que ꝓpt̓ poroſitateꝫ de aceto multū imbiberet (yſopo) queeſt herba habēs magna amaritudine ꝙͣuis eciā habꝫ quādaꝫaromaticitate (circuponētes) vtpyſopū fugeret de ſpongia (obtulerunt) arundineꝫ que ſābucus vocatur vt diximꝰ ath̓. xxvij. (ori eius) vt os amaricarꝫſic guſtum eoꝝ ſentirꝫ. Deū. xxxij. Vua eoꝝ vua fell̓ bo. ama.Ihere. ij. qūo ꝯuerſa es in amaritudine vinea aliena? Cuꝫ ergoaccepiſſꝫ) ad guſtū (ih̓s acetū)Math̓. xxvij. guſtaſſꝫ noluitbibere (dixit) veritateꝫ ꝓfitendoConſūmatum eſt) In oꝑe qd̓erat in ꝓphecia Lu. xviij. Conſūmabunt̉ om̄a que ſcripta ſūt dofilio homīs Heb̓. v. Cōſūmatꝰfactus eſt onibus obtēꝑantibꝰſibi ſalutis. Attende in eritate ante potum clamauit heloyheloy. ſicut dicit̉ ath̓. xxvij.Mar. xv. poſt clamore datuseſt ei potus tamē guſtās amaritudineꝫ pctī ſynagoge dixit. piignoſce illis qꝛ neſciūt quid faciunt. Lu. xxiij. Et inclinato capite tradidit ſpm̄) In cuiꝰ ptāte ētradere ſpm̄ iteꝝ ſumere euꝫ ſic̄dictum eſt Ioh̓. x. Veb̓. ij. Decebat eum quē omnia qui multos filios in gloriā adduxerat jpaſſionē mortis cōſūmari. tūc ei clamore valido lacrimis obtulit nobis hoſtiā ſalutare inoblaciōe cōſūmatum eſt opꝰ noſtre redempconis Iſaie. x. Conſummata abbreuiata ꝯſūmabitiuſticiaꝫ (iudei ergo) hic poniturſequela paſſionis conſūmate. dicunt̉ autē hic duo ſcꝫ adiectio ſequele teſtificacō. adiectō auteꝫſeq̄le cōtinet tria ſcꝫ ea que factaſunt racōe tempis ea que factaſunt in dn̄o crucifixo qd̓ factueſt circa diicum corpꝰ. dicit e̓gode pͥmo: iudei ergo: qui ſe dicuntiudeos ſunt ſꝫ ſūt ſynagoga ſathane vt dr Apoca. ij. (cniaꝫ paſcheue erat) hoc ē ad ſabbatu celebrandū prepacio hocerat de preꝑacōne ad ſabbatum(vt remaneret in cruce corpora ſabbato) hoc enim lex p̄cepitDeut̉. xxi. qn̄ peccauei̓t homo qd̓morte plectendū ē adiudicatꝰmorti ſuſpēſus fuerit in patibulo ꝑmanebit cadauer eius inligno. ſꝫ in eadē die ſepeliet̉ (eratem̄ ille magnꝰ dies ſabbati)ter duo feſta ꝯiuncta ſicut in anhabitis dictū eſt ideo erat licitū illum die ꝓphanae horrore īſepultoꝝ (Rogauerūt pylatū)qui publica aminiſtrabat ptātē.