Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Seite
323v
Einzelbild herunterladen
 

vel murex vocat̉ colorata fuit hocem ſignum fuit rex iuſticie eētqui victor ſāguinē hoſtiū ſuꝑ qͦstriuphauit: veſtē triuphalem ſāgumulenta haberēt Iſa. lxiij. ore rubꝝ eſt indumentū tuūᵉ reſpondit infra paꝝ Aſperſus eſtſāguis eoꝝ ſuꝑ veſtimenta meahoc eſt fecerūt in deriſionē qd̓ tame ſpūs ordīauit in ꝓphecie implecōem. Ipſe em̄ rex iuſticie deqūo dicit̉ Yſa. xxxij. Ecce in iuſticia r̄gnabit rex pn̓cipes in iudicio peuūt hoc fuit illuſio ſiue pe ſicut fecerūt in factis in ſignis ita eciā fecerūt in verbis Ethoc eſt ( veīebāt ad euꝫ) quaſifacientes ei regalem freq̄nciaꝫ (dicebant) irridentes (Aue rex iudeoꝝ) eciā nolentes irridētes ve dicunt Dan. vij. Dedit ei regnum honorē ptātem ptās eiꝰꝑtas eterna non auferet̉ regnum qd̓ corrupetur ( dabatei alapas) qd̓ iterū ꝓbrum fuit pena Et ē hic queſtio qͣre xp̄sẜm doctrinā ſua at̉. v. qn̄ percuciebat̉ ad vnā maxillā porrexit alterā. Sed ad hoc ſepe rn̄ſum eſt. qꝛ qn̄ dr̄ porrige alteraꝫvel p̄be alterā hoc ē dictū eſto patus ad hoc prebeas cora iniiudice p̄ualente imqͥtate. qꝛ ibinon valet expoſtulacō iuſticie etibi nichil ꝓdeſt niſi pacia Iacō.. pacīa opus ꝑfectum habꝫ vtſitis ꝑfecti integri in nullo deficientes. ij. Cor̄. xi. Suſtinetis ſiquis in faciem cedit Tranſit aūthic iohannes qualiter pylatusad herodem miſit xp̄ꝫ qui remiſit eum ad pylatum illuſuꝫ veſtealba arundine quia ſciebatLu. xxiiij. ſatis plene poſuiſſe (exiuit iterum pylatus) Terciū eſthuius partis tangitur qualit̓flagellatꝰ illuſus dominꝰ iudeis demonſtrat̉: exiuit ergo pylatus iterū: de pretoio in quodintrabat iudei ne cōtaminarent̉(foras) p̄toriū ad locū in ſtabant iudei ( dixit eis) iudeis (ecce adduco vobis eum) ih̓m (foras) flagellatū illuſuꝫ (vt cōgnoſcatis) eum ſacietate furorisveſtri (qꝛ nullam in eo cauſam)mortis (inuemio) licꝫ tamē flagellatus eſt lacea̓tꝰ flagellisilluſus eſt in ſignū fatuitatis ethoc ſufficit feciſſe ad volūtateꝫ veſtrā innocēti. psͣ. Innoces manibꝰ mūdo corde ⁊cͣ Iob .xvi. aperuer̄t ſuꝑ me ora ſua exprobrātes ꝑcuſſerunt maxillam meam.ſaturati ſunt penis meis. concluſit me deus apud imquū mamibus impioꝝ me tr̄didit (Exiuitergo ih̓s) populo iudeoꝝ demonſtrandus ſicut dicit Augꝰ. nonclarus impio ſꝫ plenꝰ obprob̓o(portans ſpineam coronam) inſignū ſpine erant que cinxerāteum Cāticoꝝ. ij. Sicut lilium inter ſpinas pungentes vndiqꝫ