Sextū autē ⁊ vltimū eſt iſtiꝰ ꝑtis quod adiūgit (vt filiꝰ tuusdictis modis claificatus ⁊ in noticia multoꝝ ⁊ puritate mebroꝝ(clarificet te) qꝛ in hoc eciā ī credentibꝰ tu eleuatus eris ita ꝙ nōmenpris quo michi pater es oībus in me clarū apparebit ⁊ ſicaclaritate mea ꝓcedatur in tuinomīs claritateꝫ. ij. Cor. iij. Ineandē ymagine tranſformam̉ aclaritate in claritate tāꝙͣ a domiinſpiritu. Videt̉ autē ꝯtrariumhuiꝰ qd̓ dixit Ioh̓. v. Claritateꝫab homībꝰ nō accipio. adhuc atIoh̓ .viij. Ego gl̓am meaꝫ nō qro eſt qui qͣrat ⁊ iudicet. Sꝫ adhoc dicendū ꝙ nō q̄rit claritateq̄ procedit vel ꝓcedere poteſt abhomībꝰ qꝛ hec eſt vana. nec querit gloria humana qꝛ hec eſt vamor. ſꝫ querit clai̓tatē vt deꝰ glorificetur vel clarificet̉ qꝛ hec ē vera. eſt em̄ dignus deꝰ vt ſic clarificet̉ ⁊ quei̓t gloriā dei vt īonbꝰfinibꝰ terraꝝ deus glorificet̉ qꝛhoc ꝑtinet ad dei cultum Thob̓.xiij. Luce ſplendida fulgebis etones fines terre ado a̓būt te Yſaie. lx. Erit dn̄s in lucē ſempit̓navt deꝰ tuus in gloria Sed hīc īducit q̄ſtio de orante oracōeꝫ iſtānō em̄ eſt orare niſi indigetis. filius autē qui eſt dina ꝑſona nl̓lo indiget Sed forſan dicat aliquis qꝛ xp̄s ẜm humana naturāorauit. Adhuc videt̉ ꝙ non erat30 5ſuum orare qꝛ eciaꝫ xp̄s ẜm hūana naturam onbꝰ boīs certus ⁊plenꝰ fuit ⁊ illius nō eſt orare. ſꝫpociꝰ gr̄cias agere Adhuc autēoras eſt inferior eo que orat. filius autē nō eſt īferior patre ⁊ ſicſtatus orantis nō fuit xp̄i ſtatꝰvt noſter. Si forte aliqͥs dicat̉ꝙ humana natua̓ in xp̄o orauithoc omno eſt incōuenies qꝛ abillo non potuit clarificari in fidohominū. fides enim nō eſt niſi dedinis. Adhuc autē ꝑ illā non fuit pater in noīe pr̄is clarificatꝰqꝛ pater eſt filij pat̓ ī natura diuina. Ad hoc dicēduꝫ ꝙ filiꝰ ẜmꝙ erat in hūana natuā fecit hacoracōem. Ad pͥmū ergo dicendūꝙ in ſe filius nō indiguit nec eciam indiguit in nobis ſꝫ nos īdiguimꝰ vt in fide noſtra clarificaret̉ ⁊ hoc ꝓ nobis petiuit hoc em̄nō adhuc̄ a prē habitū fuit Adaliud dicendū ꝙ xp̄us ẜm ꝙ hoſtatum habꝫ orantis ⁊ ẜm ꝙ deꝰſtatū habꝫ cū pre exaudiētis Etſic patꝫ ꝙ orauit ⁊ orae̓ potuit vttā ẜm naturaꝫ diuina ꝙ ẜm humanā mūdo clarificet̉ ⁊ ſic patꝫſolucio ad totū (Sicut dediſti eiptātem om̄s carnis) hic ſecūdoponit petiti exp̄ſſiōeꝫ ⁊ tagit triaforma qua petit ⁊ petitū ⁊ petitideterminacōeꝫ. forma tāgit̉ cumdicit: ſicut dediſti ei: filio ab eternō: ptāteꝫ om̄s carnis: hoc eſt onis hominis qui ē cāro ſic ⁊ ipſē