29 Gcaritatē ſue deitatis verbis erexit⁊ ideo corꝑalem ſua ſocietatē exhibuit vt eſſet ſicut via vt dicitGregoriꝰ Diuina autē ꝓmiſit ſicut vie terminū ⁊ ideo ꝑmanensin eo qd̓ eſt via impeditur a termmino ⁊ hoc quo deberet vti fruit̉ſicut fine ⁊ ideo eſt ꝑuerſus ⁊ hoceſt qd̓ dicunt ſācti ꝙ corꝑalis delectacio in xp̄o ẜm carnem impediuit ꝯſolacōnem ſanctiſpūs ſic̄membꝝ ꝑaliticū nō poteſt recipere plena ſpūs oꝑaciōem ſicut ſupraca. vij. notauimꝰ ⁊ hec eſt vritas huiꝰ q̄ſtionis ⁊ nō eſt ſeqn̄dus error eoꝝ qui dicūt ꝙ iō criſtus nō dedit ſpmnſanctū abūdāter. qꝛ nō decebat ꝙ daret eū ateꝙ corꝑaliter eſſꝫ exaltatus quiatūc collaco ſpūſſancti remanſiſſlli q ditt i maro iin ipſo ⁊ nō in apl̓is qd̓ erroneūeet omno ⁊ cōtra racōem. qꝛ libertas dina tanta ē ꝙ ſtatim dat dona qn̄ aliquis receptibilis ē ⁊ ꝑatus ad accipiēdum (Dixerūt eigo⁊cͣ) ḣ tāgit ſolucōeꝫ dubitacione diſcipuloꝝ ⁊ ſūt in hac ꝑteduo. quoꝝ vnum ē diſcipuloruꝫdubitacio. ſecūdum autē dubitacionis ſolucio ibi: cognouit aūtiheſus: In dubitacōne autē triadicūtur vnū quidē qꝛ cōtrrietasvidet̉ eē in ſermōe. ſecūdum aute dubitacio relicta ex ꝯtrarietate. terciū autē ꝓfeſſio ignorancieex ſermonis obſcuritate. dicit ergo (Dicebāt ergo ex diſcipuliseiꝰ ⁊cͣ.) ⁊ ſignat ꝙ non ōnes ſꝫ qͥdā dubitātes dicebāt. qͥdam atꝑfectores nō dubitabat de ẜmonibꝰ eius ꝙͣuis forte nō ītelligerent Ro. iiij. In repromiſſiōe deinō heſitauit diffidencia pleniſſiēſciens. qꝛ q̄cūqꝫ ꝓmiſit ei deꝰ potens ē ⁊ facere. (Quid eſt hoc ꝙdicit nobis modicū) ac ſi dicantẜmo videt̉ ſibi repugͣre. qꝛ ſi dicit de morte ſua tūc nō erit modicū ꝙ iteꝝ viſuri ſumꝰ euꝫ. qꝛ nūꝙ videbimꝰ eum ⁊ hoc dicebantqꝛ nichil de reſurrectōe cogitarepoterāt Sap. ij. Nō eſt agnitꝰqui reuerſus eſt ab inferis Yſa.xxxviij. Nō aſpicia homine vltrͣ⁊ habitatore qͥētis. ſi autē loqͥt̉de alio receſſu quo iturꝰ erat adpatre tūc neſcimꝰ quid loquit̉ ⁊ido querūt qͥd ſit hoc dictū ⁊ qͥdſit illud: qꝛ vado ad pr̄em: qꝛ putabant ꝙ moriēdo nō iret ad patrem. ſꝫ pociꝰ mortē nō guſtandoiturꝰ eſſet ad pr̄eꝫ. qꝛ dixerat Iohanis. viij. Si qͥs ſermōeꝫ meum ſeruauerit nō guſtabit morte ineternū Et ido de vtroqꝫ iſtorum dubitāt. dicebant ergo: qͥdeſt hoc ꝙ dic̄ nobis modicū: qꝛhoc nō intelligebāt ⁊ ꝓfeſſi ſuntdi cētes (neſcimꝰ qͥd loqͥtur) qꝛverba eius nō intelligebat neſcientes de miſterio reſurrectioniseius nec ſciētes ꝙ modicū eſt oētēpus vſqꝫ ad iudiciū Aggei. ij.Adhuc modicū ⁊ ego mouebo