mnetip̄o) ſicut nō eſt a ſemetip̄oita nō loqͥtur a ſemetip̄o. qꝛ a ſeipſo ⁊ nō exꝓprijs reruꝫ loq̄ caemendacij ſic diximꝰ in an̄hitis.Spus autē veritatis intꝰ ī cordeeſt ca reꝝ in qͦ ones res refulgēthoc eſt ſicut in ſūma arce pr̄is. ⁊hoc eſt (ſꝫ quēcūqꝫ audiet) in verbo eterno a qͦ ꝓcedit ⁊ a pr̄e quiverbū ꝓfert ⁊ in quo ē vt oma fiant (loqͥtur) ⁊ ideo inuiolabilit̓vera ſūt q̄cūqꝫ docet ⁊ loqͥtur.uerb̓. pͥ. En ꝓfera vobis ſpinmeum ⁊ on̄dam verba mea p. Corxiiij. Spus loquitur miſteria.Apoc̄. ij. Qui habꝫ aures audiodi audiat qͥd ſpūs dicat ecc̄ijs.(⁊ q̄ ventura ſūt) nōſolum futura ī bemꝑe ſed magis eterna adquorū amore inflamat (ānunciabit vobis) intus inflāmando.Yſa. xlvi. Annūcias ab exordionouiſſimū ⁊ ab imcio q nodumfacta ſūt dicēs. p. Cor. iij. ſpūs oma ſcrutat̉ eciaꝫ ꝓfunda dei (illeme clarificabit) hic on̄dit ꝑfcateſtimonij ſpūs ⁊ filij doctrinaꝫDicit autē quatuor. ſcꝫ claritatequa filio faciet. clarificacōis racion ⁊ clarificacōis incōꝑabilem⁊ indeficientē theſauꝝ ⁊ qr̄to adiungit dicti ſui hāc eē racōeꝫ. dicergo. Ille ſpūs qui a me ⁊ patremeo ꝓcedit me clarificabit: nō qͥdem in me in qͦ clarificari ẜm deitate nō poſſum. ſꝫ in vobis qͣꝛ ineclaꝝ on̄det vobis. Act. iij. Deusglorie gl̓ificauit filiū ſuū ih̓m. dehac claritate dr̄. ij. Cor. iij. Nosones reuelata facie gl̓am dn̄i ſpeculantes. in eande ymaginē trāſformamur a claritate dei in claitatē tanꝙͣ a dnn̄i ſpū. ſic em̄ in vobis clarificat̉ ſapīa filij. Rō aūtclarificacōnis e(qꝛ de meo) theſauro (accipiet) de quo ⁊ ego accipio ⁊ hic eſt theſaurꝰ ſapiēcietgenite Roͣ. xi. O altitudo diuiciarū ſapīe ⁊ ſcīe ꝙͣ incōpre. ſūt iueius ⁊ mue. vie eiꝰ (⁊ anūciabitvobis) intus in corde ſuggeredoAmos. iiij. Annūcians hoī eloqͥum ſuū. psͣ. Audiaꝫ qͥd loqͥtur īme dn̄s deꝰ (Oīa quēcūqꝫ hꝫ pr̄mea fūt) hic on̄dit theſauꝝ indeficientē vn̄ accipiet qꝛ om̄a q̄ mͥꝯmunicabilia ſūt ꝑ gn̓acōeꝫ et̓nam: mea ſūt: id ē mͥ data ab ipſo. cōicabilia at ſunt q̄cūqꝫ in ꝑoppoſicōeꝫ relaciōis generatis ⁊gn̓ati ſiue geniti me ab ip̄o nonſeꝑant ⁊ de ill̓ a meo pre ⁊ a meraccipiet. nec dr h̓ accipiet ī futuiroiō ꝙ ſpūs aliqͥd acqͥrat qd̓ pous nō habuit. ſꝫ qꝛ acceptū et̓naꝓceſſiōe nūꝙͣ deficit Lu. xv. Filitu ſꝑ mecū eras ⁊ omīa mea tuaſunt Io. xvij. Oīa mea tua ſūt ⁊tua mea ſūt ⁊ clari. ſū in eis Iop. Vidimꝰ gloria ē. q. vni. a p.Gaſiliꝰ qꝛ cū alio ea q̄ ſūt gloīepris nō diuiſit (ppte̓a dixi) vob̓on̄dit hanc racōeꝫ dicti eē (qꝛ demeo accipiet) ꝑ eterna ꝓceſſio ejSrō gdlul̓
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten