24Nō ꝯtriſtemini ſicut ⁊ ceteri quiſpēnon hn̄t cōtra qd̓. ij. Coꝝ. ij.ꝯſolamini illū ne forte abūdaciori triſticiā abſorbeat̉ Ex morteenim dulciſſimi dn̄i tanta tenuiteos triſticia ꝙ nullam admittebāt ꝯſolacōem nō cogitātes qd̓ſcriptū eſt. ad veſpeꝝ demorabitur fletus: ad matutinū leticiāRuth p. Nolite me vore noemihoc eſt pulchraꝫ ſꝫ vocate me mara hoc eſt amaram. qꝛ amaritūdine repleuit me valde altiſſimꝰqīpotēs (Sꝫ ego veritate dico voh Tāgit h̓ receſſus ſui vtilitate⁊ pmittit abſcōſioneꝫ ⁊ veritate⁊ dicit ille qͥ mētiri nō p̄t. Roͣ. iij.Et aūt deꝰ verax oms homo medax(Expedit vob̓) hoc evtile eſtvob̓ (vt ego vāda) qꝛ pn̄cia meecarnis tenet vos in ſenſibili cōſolacōne ⁊ non ꝑmittit redire intꝰad ꝯtēplacōem deitatis ⁊ hoc eſtvnum. Aliud ē ꝙ ſentire de me ſēſibiliter eſt ſentire ẜm infirmitatem ⁊ hoc ē imꝑfectōnis. Sentire autē de me intellcualit̓ ē ſentie̓ſpūaliter ⁊ hoc ꝯpetit deitati. Tercia cauſa ē: qꝛ remouēdo me a ſēſibus veſtris ero glorificatus ethoc facit ī vob̓ habilitateꝫ ad ſpiritꝰ recepcōnem ſicut diximꝰ ī antehabitis ⁊ ideo dicit Apl̓us. ij.Coꝝ. v. itaqꝫ nos ex hoc neminecognouimus ẜm carnem ⁊ ſi cognouimꝰ ẜm carnem xp̄m. ſꝫ nūcia non nouimꝰ ideo etiā dicit̉ hōiī psͣ. Accedat homo ad cor altū⁊ exaltabit̉ deꝰ ad cor altū accede̓impedit īfirmitas carnis ſēſibꝰexhibita. ſed qn̄ illa tollit̉ ad coraltū accedit̉ qn̄ xp̄us ī gloria deipr̄is eſſe cogitat̉ Sic̄ ergo: Expedit vob̓ vt ego vadam: penſandūaūt eſt qꝛ ſi pn̄cia carnis filij deiīpedit ſāctiſpus recepcōem qͣntomagis carnal̓ affcus in nob̓ ſpiritu̓ſanctū impediat. Gal̓. v. Caro cōcupiſcit adu̓ſus ſpiritum etſpiritꝰ adu̓ſus carnem. hec em̄ ſibi inuicem adu̓ſant̓ vt nō quecūqꝫ vultis illa faciatis. Si em̄ nōabiero ꝑaclitꝰ nō veniet ad vos)Huiꝰ tamē cauſa non eſt exꝑtedn̄i. ſꝫ ex ꝑte carnalis affectꝰ diſcipulorū Intnͣtū enim mūdus ēſpiritꝰ ꝙ in nullo conformat̉ niſiin eo qͥ omno eſt ſpūal̓ nullo carnali ſolacio impeditꝰ Vn̄ bernardꝰ Delicata eſt dn̄ia conſolacioqꝛ non dat̉ admittētibꝰ alienāꝓpter hoc ergo expedit vt vadatvt ſpirituꝫ mittat qͣ ad carnales⁊ ẜm carnis infirmitates de xp̄oſentiētes venire n̄ poteſt. hebre.v. Perfectoꝝ eſt ſolidus cibꝰ eorū qͥ pro cōſuetudine exercitatoshabent ſenſus ad diſcrecōem boin ⁊ mali⁊ hͦ eſt ꝙ dicit (Si aūtabiero) plꝰ a carnalibus ſenſibꝰveſtris vt me carnaliter de ceteronon diligatis. ſꝫ ſpem vram ī ſpiritualibꝰ meis ponatis (Mittaꝫeum ad vos) ſicut infati aufert̉