radicis ⁊ pīguedīˢ factꝰ es Eph̓.iij. In caritate radicati ⁊ fundavt poſſi. cōpre. cū om. ſan. que ſitlon. lati. ⁊ profū. ⁊ ſublimitas.Scire ecia ſuꝑeminentē ſcienciocaritatē xp̄i vt impleamini in onem plenitudinē dei. qꝛ ſic bonohumōe impletur palmes ad fructificandi (⁊ ego in vobis) ſuꝑple manebo in vos fūdēs ſpiritū⁊ graciā quibꝰ ſic̄ ſucco boītatismee infuſi fructificetis Iob. xxix.Radix mea aꝑta eſt ſecus aqͥs ⁊ros in meſſione mea morabiturIhe. xvij. Ad humore mittit radicēs ⁊ in tepore ficcitatis nō eritſollicitū. nec aliqn̄ deſinet facerefructū. Eph̓. iij. habitare xp̄m ꝑfidē in cordibꝰ vr̄is: Sicut palnies ⁊cͣ. hic tangit̉ qualit̓ in deomanendo eſt fructificandū. dicitautē tria In quoꝝ pͥmo ſil̓itudine reſumit ad vitis ⁊ plamitiꝰ cōꝑacōeꝫ. In ſecūdo dicit illiꝰ ꝯꝑacōis ſpūalem racōem In terco on̄dit ex hoc ad fructum eos accipeptatem. Dicit ergo in pͥmo duoſcꝫ ſimilitudine in oppoſito ⁊ ſil̓itudine in ꝓpoſito adaptas ī oppoſito fic ¶(Sic palnes nō p̄t facere fructu niſi maſerit in viteeo ꝙ fonte humoris deſtitutꝰ ēSap̄. iiij. Conſūmetur rami incōſūmati ⁊ fructꝰ eoꝝ inutiles ⁊acerbi ad māducādū ⁊ ad nichilū apti Yſa. xvi. din̄ genciuꝫ excider̄t flagella eius vſqꝫ ad yaſerꝑuener̄t. Dn̄ genciuꝫ ſunt demones ⁊ excidunt ꝑ fuggeſtionē peccati palmites vitis ⁊ ido dicunt̉ad yaſer p̄ueniſſe qd̓ incediū interp̄tatur. qꝛ ꝯcupīa pctī in orderūt (a ſemetip̄o) ego nō facit fructū ſꝫ ꝑ hoc ꝙ manet in vite (ſicnec vos) poteritis ſꝑūaliter fructificare (niſi in me manſeritisIhere. xvij. Gptūs vir qͥ cōfiditidn̄o ⁊ erit dn̄s fiducia eius. Eſtem̄ qͣſi lignū viride qd̓ ad huoremittit radices ſuas Ido d̓r Yſaxi. Kadixyeſſe qͥ ſtat in ſignū populoꝝ ipſum gētes dep̄cabūtur(Ego ſū vitis ⁊cͣ) ꝓſeqͥt̉ ſil̓itudine in ꝓpoſito: Ego ſū vitis: Quiminiſtro hūorē ſpūalis ⁊ eternigaudij qͥ cor letifico qͥ fiduciā bone ſpēi rd̓do. qui ſeculi triſticiaspello. qui inebriādo ſeculariū obliuiſci facio. qui calorē caritatis īfūdo De pͥmo dr̄ Iudic̄. ix. Dixitvitis nō poſſum deſerere vniummeū qd̓ letificat deū ⁊ hoīes. Deſecūdo ī psͣ. Vinū letificat cor homis De tercō. iij. Eſdre. iij. Ovirifortiſſimū ē vinū Iob. xxxij. Enventer meꝰ qͣſi muſtū abſqꝫ ſpia̓culo qd̓ lagunculas nouas diſrūpit Ex hoc emī ꝙ efficit bone ſpeihoīes ꝯfidētes ⁊ fortes facit vt dicit Ariſt. z. ethi. De qͣrto dr̄ ꝓu̓xxxi. Date ſycera mere. ⁊ vi. hijsq̄ in ama. aīe ſūt bi. ⁊ obli. ege.ſue ⁊ doloris nō recordentur aplius. De qn̓to dicit̉ Cant̓. ſeptio.