2 4Pax dei q̄ exuperatōnē ſenſuꝫ cuſto. ⁊cͣ. Ro. xiiij. Nō eſt regnumdei eſca ⁊i potus. ſed iuſticia ⁊ pax⁊ gaudiu in ſpūſancto Hec ē vera ꝯſciencie traquillitas in teſtīomo ſpūſſancti. (Nō quo mūdꝰPangit modū dandi pacēiſtam. mundus autē dat extra n̄intus. dat pacē falſā ſicut ea̓t iude fallax oſculū Ilſa. lvij. Non ēpax impijꝰ dicit dn̄s Sapiēciexiiij. in magno inſciēcie bello viuentes ⁊ tot ⁊ tam magna malapaceꝫ eē arbitrati ſūt (ego do vobis) vera pacem ⁊ vero mō dadiqꝛ de interiꝰ ⁊ ad deum ⁊ ad ꝯſciencie qͥetē ⁊ a vobis inſeꝑabile⁊ inter bella manēteꝫ Eph̓. ij. ipſe eſt pax nrā qͥ fecit vtraqꝫ vnuꝫPsͣ. In pace in īdipſū dormiaꝫ ⁊requieſcā Sic̄ ergo ꝑ fidē oꝑantem ꝑ dilectōeꝫ habebitis ⁊ maifeſtacōne ⁊ tranqͥllitatē dulcedinis ⁊ nichil vobis deeit (No turbetur cor veſtꝝ) Ex hijs onibusredit ad prīcipiū iſtius exhortacōnis. Dicit auteꝫ in vltima ꝑteqnͥqꝫ ⁊ ꝑ̄mittit onibꝰ exhortacione aqua inchoauit ſermōem dices: Nō turbet̉ cor veſtrum: quoad veritatis intellectuꝫ ꝙ nō tremat intellectꝰ a fidei veritate Qn̄em̄ rara ⁊ alta dicūtur ad que honō poteſt: aliqn̄ eſt turbacio ītellectꝰ ⁊ querit intellectꝰ de modoquo fieri poſſit. Lu. pͥ. Que cū audiſſet turbata eſt in ſermōe eiꝰ⁊ cogitabat qͣlis eēt iſta ſalutacōUhob̓. xij. Cuꝫ hec audiſſent turbati ſūt ⁊ tremētes ceciderunt infacies ſuas (neqꝫ formidet) quoad tremore affectꝰ ac ſi dicat neqꝫ ꝓpter hoc moueamī a ꝓpoſitoꝯcepto ꝑ meam doctrina Deut̓.xx. Quis eſt formidoloſus ⁊ corde pauidꝰ vadat ⁊ reuertat̉ ī domū ſuam ne pauere faciat cordafratꝝ ſuorū ſicut ipſe timore perterritus e (Audiſtis qꝛ ego dixivobis) Quinqꝫ ſubiigit cōſolācia q̄ turbaciōeꝫ ⁊ formidine excludat Primū eſt ꝙ audies ⁊ dictu ē eis qꝛ (vado) recedes nō ſēper avobis ſeꝑandus. ſꝫ in ꝓxioruerſurus ſū (Et venio advos⁊ pꝰ reſurrectōeꝫ ⁊ in iudicio ẜmcorꝑalem pn̄ciam Ioh̓. xvi. Itevidebo vos ⁊ gaudebit cor vr̄mGen̄. xviij. Reuertes veniā ad teī temꝑe iſto vitā comite (Si diligerētis me) ſecūda conſolacioqꝛ ſi diligitis me p̄cepta quibusvos inſtitui ſeruādo (gauderetisvtiqꝫ) qꝛ ꝑ hoc creſcit gaudiūveſtꝝ (quia vado ad prem) apudque eciā ẜm humanitatē ſūmuꝫeſt gaudiū meum. vn̄ glo̓. qꝛ humane nature congratulandū ē q̄leuat̉ ad dextera patris Rō. xij.Gaude cū gaudētibꝰ flere cū flētibꝰ. In hoc emī ſpes generat̉ ꝙalij leuabuntur ad bona pociorabtītudinis Yſa. xxxv. Veniet īſyon cū laude ⁊ leticiā ſēpiterna
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten