Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Seite
277r
Einzelbild herunterladen
 

2 4Pax dei exuperatōnē ſenſuꝫ cuſto. ⁊cͣ. Ro. xiiij. eſt regnumdei eſca ⁊i potus. ſed iuſticia pax gaudiu in ſpūſancto Hec ē vera ꝯſciencie traquillitas in teſtīomo ſpūſſancti. ( quo mūdꝰPangit modū dandi pacēiſtam. mundus autē dat extraintus. dat pacē falſā ſicut ea̓t iude fallax oſculū Ilſa. lvij. Non ēpax impijꝰ dicit dn̄s Sapiēciexiiij. in magno inſciēcie bello viuentes tot tam magna malapaceꝫ arbitrati ſūt (ego do vobis) vera pacem vero dadiqꝛ de interiꝰ ad deum ad ꝯſciencie qͥetē a vobis inſeꝑabile inter bella manēteꝫ Eph̓. ij. ipſe eſt pax nrā fecit vtraqꝫ vnuꝫPsͣ. In pace in īdipſū dormiaꝫrequieſcā Sic̄ ergo fidē oꝑantem dilectōeꝫ habebitis maifeſtacōne tranqͥllitatē dulcedinis nichil vobis deeit (No turbetur cor veſtꝝ) Ex hijs onibusredit ad prīcipiū iſtius exhortacōnis. Dicit auteꝫ in vltima ꝑteqnͥqꝫ ꝑ̄mittit onibꝰ exhortacione aqua inchoauit ſermōem dices: turbet̉ cor veſtrum: quoad veritatis intellectuꝫ tremat intellectꝰ a fidei veritate Qn̄em̄ rara alta dicūtur ad que ho poteſt: aliqn̄ eſt turbacio ītellectꝰ querit intellectꝰ de modoquo fieri poſſit. Lu.. Que audiſſet turbata eſt in ſermōe eiꝰ cogitabat qͣlis eēt iſta ſalutacōUhob̓. xij. Cuꝫ hec audiſſent turbati ſūt tremētes ceciderunt infacies ſuas (neqꝫ formidet) quoad tremore affectꝰ ac ſi dicat neqꝫ ꝓpter hoc moueamī a ꝓpoſitoꝯcepto meam doctrina Deut̓.xx. Quis eſt formidoloſus corde pauidꝰ vadat reuertat̉ ī do ſuam ne pauere faciat cordafratꝝ ſuorū ſicut ipſe timore perterritus e (Audiſtis qꝛ ego dixivobis) Quinqꝫ ſubiigit cōſolācia turbaciōeꝫ formidine excludat Primū eſt audies dictu ē eis qꝛ (vado) recedes ſēper avobis ſeꝑandus. ſꝫ in ꝓxioruerſurus ſū (Et venio advos pꝰ reſurrectōeꝫ in iudicio ẜmcorꝑalem pn̄ciam Ioh̓. xvi. Itevidebo vos gaudebit cor vr̄mGen̄. xviij. Reuertes veniā ad teī temꝑe iſto vitā comite (Si diligerētis me) ſecūda conſolacioqꝛ ſi diligitis me p̄cepta quibusvos inſtitui ſeruādo (gauderetisvtiqꝫ) qꝛ hoc creſcit gaudiūveſtꝝ (quia vado ad prem) apudque eciā ẜm humanitatē ſūmuꝫeſt gaudiū meum. vn̄ glo̓. qꝛ humane nature congratulandū ēleuat̉ ad dextera patris. xij.Gaude gaudētibꝰ flere flētibꝰ. In hoc emī ſpes generat̉alij leuabuntur ad bona pociorabtītudinis Yſa. xxxv. Veniet īſyon laude leticiā ſēpiterna