hec viſio ei̓t merces fidei. eſt tam̄ꝯſolatoria manifeſtacio in apparicōne poſt reſurrectōem edificatoria in mente ꝑ illumīacōem̄Gl̓oſa in btītudine ꝑ aꝑtam viſionē De pͥma dicit̉ Ioh. xx. Gauiſi ſūt diſcipuli viſo dn̄o. ſic cōſolatus eſt ſymeon viſo ſalutaricorꝑaliter Lu. ij. Viderunt oculima ſalutare tuū De ſecūda dicitin pſal̓. Qui ſedes ſuꝑ cherubimanifeſtare contra benyamin effraym ⁊ manaſſe. hoc eſt cora prelatis qui ꝑ effraym qꝛ r̄ges de effraym in regno decē tribuuꝫ regnabunt ⁊ cora religioẜ qui ꝑ filium dextre benyamnim accipuiturqꝛdextre hoc eternis intēdunt ⁊ydiotis ſimplicibꝰ fidelibꝰ qui ꝑmanaſſen accipiūtur qͥ freq̄nterſpūalium obliuiſcūtur ꝓpter terrenoꝝ ſollicitudīeꝫ De terciā mainfeſtaciōe d̓r p. Ioh̓. iij. Similes ei erimꝰ ⁊ videbimꝰ eum ficuti eſt (Dicit ei iudas) hic tagiturillumīacio ad interrogacōneꝫ iude apl̓i. qꝛ em̄ dixea̓t dn̄s ꝙ apoſtolis ⁊ n̄ alijs dn̄s erat manifeſtandꝰ neſciēs iudas diſpoſicione glorioſi corꝑis qd̓ ſe viſibileexhibꝫ qͥbus vult ⁊ apud eos q̄bus manifeſtari non vult remanet inuiſibile: q̄rit q̄ ſit huiuꝰ reicauſaᶜ Diuidit̉ autē hec ꝑs ī duas ꝑtes. in quaꝝ pͥma ponitur qſtio. in ſecūda autē q̄ſtionis illuminacio. dicit ergo: dic̄ ei iudasapoſtolꝰ: Et diſtīguit a ꝓditoe̓ẜm ꝙ dicit (Nō ille ſcariothisſed vero nomīe iudas qͥ in ꝯfeſſione ⁊ glorificaciōe nomīs xp̄i remanſit Gen̄. xlix. Iuda te laudabunt frēs tui (Dne quid factumeſt) circa te cū vero mō nobis etalijs ſis viſibil̓ (qꝛte manifeſtaturus es nob̓) tibi adherentibꝰ(⁊n̄ mūdo) Dixiſti ei adhuc̄ modicū ⁊ mundꝰ me iā nō videt vosautē videbitis me qꝛ ego viuo ⁊vos viuetis. Querit autē iudasꝓ ſe ⁊ onibus alijs. qͣꝛtalis gl̓aadhuc erat eis incognita Cauſaauteꝫ huiꝰ dicti fuit ath̓. xiij.vobis datū eſt noſſe miſteriumregni dei. ceteris autē in ꝑabolisſꝫ ipſi de hoc nō ꝯtulerūt (Rn̄ditih̓s ⁊ dixit ei) Hic incipit ſecunda ꝑs ⁊ diuidit̓ in tres ꝑtes Inquarū pͥma on̄ditur ꝙ tota cauſa eſt in dilectōe q̄ diſcernit gentem ſāctam a nō ſancta. In ſecūda dicit huiꝰ rei ꝓpriuꝫ reuelatorem ⁊ ꝑfectore eē ſpm̄ mittēduꝫibi: Hec locutus ſū vob̓: In t̓ciaon̄dit ꝙ illo adueniēte ſui venient ad pace cordis ⁊ nulla dubitacōe vel ꝑturbacōe ampliꝰ inqͥetabūtur ibi: pace relinquo vob̓In p̄ma haꝝ dicūtur qͣtuor. inquoꝝ pͥmo on̄dit ꝙ caritas ē cadiſtinctōis inter eos quibꝰ maifeſtat̉ ⁊ nō manifeſtat. in ſecundo tangit modū manifeſtaconisin tercō dicit cauſa ex ꝑte eorum
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten