Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Seite
275r
Einzelbild herunterladen
 

hec viſio ei̓t merces fidei. eſt tam̄ꝯſolatoria manifeſtacio in apparicōne poſt reſurrectōem edificatoria in mente illumīacōem̄Gl̓oſa in btītudine aꝑtam viſionē De pͥma dicit̉ Ioh. xx. Gauiſi ſūt diſcipuli viſo dn̄o. ſicſolatus eſt ſymeon viſo ſalutaricorꝑaliter Lu. ij. Viderunt oculima ſalutare tuū De ſecūda dicitin pſal̓. Qui ſedes ſuꝑ cherubimanifeſtare contra benyamin effraym manaſſe. hoc eſt cora prelatis qui effraym qꝛ r̄ges de effraym in regno decē tribuuꝫ regnabunt cora religioẜ qui filium dextre benyamnim accipuiturqꝛdextre hoc eternis intēduntydiotis ſimplicibꝰ fidelibꝰ quimanaſſen accipiūtur freq̄nterſpūalium obliuiſcūtur ꝓpter terrenoꝝ ſollicitudīeꝫ De terciā mainfeſtaciōe d̓r p. Ioh̓. iij. Similes ei erimꝰ videbimꝰ eum ficuti eſt (Dicit ei iudas) hic tagiturillumīacio ad interrogacōneꝫ iude apl̓i. qꝛ em̄ dixea̓t dn̄s apoſtolis alijs dn̄s erat manifeſtandꝰ neſciēs iudas diſpoſicione glorioſi corꝑis qd̓ ſe viſibileexhibꝫ qͥbus vult apud eosbus manifeſtari non vult remanet inuiſibile: q̄rit ſit huiuꝰ reicauſaᶜ Diuidit̉ autē hec ꝑs ī duas ꝑtes. in quaꝝ pͥma ponitur qſtio. in ſecūda autē q̄ſtionis illuminacio. dicit ergo: dic̄ ei iudasapoſtolꝰ: Et diſtīguit a ꝓditoe̓ẜm dicit ( ille ſcariothisſed vero nomīe iudas in ꝯfeſſione glorificaciōe nomīs xp̄i remanſit Gen̄. xlix. Iuda te laudabunt frēs tui (Dne quid factumeſt) circa te vero nobis etalijs ſis viſibil̓ (qꝛte manifeſtaturus es nob̓) tibi adherentibꝰ(⁊n̄ mūdo) Dixiſti ei adhuc̄ modicū mundꝰ me videt vosautē videbitis me qꝛ ego viuovos viuetis. Querit autē iudas ſe onibus alijs. qͣꝛtalis gl̓aadhuc erat eis incognita Cauſaauteꝫ huiꝰ dicti fuit ath̓. xiij.vobis datū eſt noſſe miſteriumregni dei. ceteris autē in ꝑabolisſꝫ ipſi de hoc ꝯtulerūt (Rn̄ditih̓s dixit ei) Hic incipit ſecunda ꝑs diuidit̓ in tres ꝑtes Inquarū pͥma on̄ditur tota cauſa eſt in dilectōe diſcernit gentem ſāctam a ſancta. In ſecūda dicit huiꝰ rei ꝓpriuꝫ reuelatorem ꝑfectore ſpm̄ mittēduꝫibi: Hec locutus ſū vob̓: In t̓ciaon̄dit illo adueniēte ſui venient ad pace cordis nulla dubitacōe vel ꝑturbacōe ampliꝰ inqͥetabūtur ibi: pace relinquo vob̓In p̄ma haꝝ dicūtur qͣtuor. inquoꝝ pͥmo on̄dit caritas ē cadiſtinctōis inter eos quibꝰ maifeſtat̉ manifeſtat. in ſecundo tangit modū manifeſtaconisin tercō dicit cauſa ex ꝑte eorum