Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Seite
274r
Einzelbild herunterladen
 

pͥme Theſſal̓. v. Qui ſolus habet īmortalitatē lucē inhabitatinacceſſibilē. Sic ergo: ego viuo: ⁊illa vita glorioſe reſurrectionis vobis erit viuendi ſicvos viuetis: Iohanis. xi. Omīs viuit credit in me moriet̉ineternū Colocēẜ. iij. vita veſtraabſcondita ē xp̄o in deo. Cumautē apparuerit xp̄us vita veſtrat. ⁊vo. ap. cum eo in glo. Gal̓. ij. at nūc viuo ī fide filij diviuoq̓dilexit me tradidit ſemetip̄mpro me (In die illa) plene illumnacōnis poſt reſurrectioneꝫ (vosꝯgnoſcetis) id qd̓ modo creditiꝰex v̓bis meis tūc em̄ aperienturſenſus veſtri vt ītelligatis ſcpͥturas. Luce. xxiiij. Tunc aperuit ill̓italij. Iſenſū vt intelligerent ſcripturascognoſcetis aūt per fideꝫ illumīatam creditis fide in enigmate obſcuitatis exiſtentē. plenoautē per ſpem ſpecie cognoſcetis qͣndo ꝑficietur vnio veſtri adme ī gloria. nunc inchoata e ingracia. tunc em̄ fiet qd̓ dicitur .i.nuiſia ditaitēCoꝝ. iiij. veniet dn̄s illumīabit abſcondita tenebrarū maifeſtabit ꝯſilia cordiū. tūc laualite ego vuocit vnicuiqꝫ a deo. hoc ē cognoſcetis qd̓ modo q̄ritis (qꝛ ego inpatre meo ſū) per eencie indifforenciā quā habeo iꝑſo. a quoſū per ſb̓ſtancialē generacōnem.Ideo em̄ dictū eſt Ioh̓is. i. vmigeītus eſt in ſinu pr̄is ip̄e enar2 4rauit Eſſencia em̄ patris hocego ſū ab ip̄o diuidit̉. Omneem̄ qd̓ exit ab alio exitū illū diuiditur. aut diuidit materiaꝫdiuiſam ſicut filius hōis a patrēhōine. aut diuidit̉ ſpecificamdifferenciaꝫ ſicut diuidit̉ genusẜm in ſpēbus. neutrū autē poteſt cadere in dinam natura ꝓpt̓ſimplicitate ip̄ius ideo in me in ip̄o ſubſtacia ẜm ſe ẜmſubſtaciale manꝫ indiuiſa ꝙͣuisego floream ꝓcedam ab ipſoin perſonali. ſicut verbū florētex intellcū vniu̓ſaliter agēte. id otamē ſum in ſb̓ſtancia ipſo ſicut ſupradictūſte ſuper illud. Inprincipio erat verbū: ſic ergognoſcetis me in patre meo. qꝛ per hoc tagitur vnitas eencial̓ diſtinctio ꝑſonalis. Et vos īme) cognoſcetis Gloſa ſic̄ parnies in vite. qꝛ ſic̄ ex radice ex metrahitis gͣcie nutrimentū oꝑeracōnis fructificaconis virtutēIbh̓. xv. Sicut palmes non poteſt face̓ fructū niſi maſerit in vite Ita vos in me manſeritis.In hac qͥdē viſitacōe fides iugit.ſpēs infigit. caritas cōglutinado vnit inſertus ī vite palmesſocius radicis humoris vitisefficitur. Actu. xvij. In ip̄o viuimus moueni ſumꝰ. Et ego invobis) gram inhabitas perv̓tute operans. Ihere. xij. Tu autem in nobis es domine nomē